Podręcznik do WoViŚ kl. II.

 



 

Podręcznik do WoViŚ ver. 2.0

 

Wydawca: Ministerstwo Magii, Wydział Ksiąg Magicznych, 2007 Londyn




Spis treści.

1. Ulubione zaklęcia Voldemorta i Śmierciożerców - zaklęcia niewybaczalne.

2. Mroczny Znak i zaklęcie Morsmordre.

3. Ofiary Voldemorta i Śmierciożerców.

4. Przepowiednia dotycząca upadku Voldemorta.

5. Załamanie potęgi Voldemorta.

6. Powrót Lorda Voldemorta do świata magii.

7. Horkruksy.

8. Sprzymierzeńcy Lorda Voldemorta.

1) Wilkołaki

2) Inferiusy

3) Olbrzymy

4) Dementorzy

9. Poplecznicy Voldemorta, czyli Śmierciożercy.




1. Ulubione zaklęcia Voldemorta i Śmierciożerców - zaklęcia niewybaczalne.


 
Zaklęcia Niewybaczalne - jedne z najpotężniejszych i najbardziej niebezpiecznych zaklęć. Ich użycie karane jest pobytem w Azkabanie.

Należą do nich zaklęcia:
- Avada Kedavra
- Cruciatus
- Imperius


Avada Kedavra (zwane także Zaklęciem Zabijającym) jest najgrozniejszym z Zaklęć Niewybaczalnych, ponieważ jest nieodwracalne w skutkach i bardzo niebezpieczne - za jego sprawą uśmiercić można żywą istotę. Nie ma na nie przeciwzaklęcia. Zaklęciu towarzyszy zielony błysk, i świst, jakby niewidzialna siła pomknęła w powietrzu i uderzyła w cel. Od klątwy tej zginęła większość ofiar Voldemorta i Śmierciożerców, a jedyną osobą, której udało się je przeżyć jest Harry Potter. Rodzice Harry'ego Pottera również zginęli z powodu użycia tego zaklęcia. Użycie tego zaklęcia karane jest dożywotnim pobytem w Azkabanie.

Cruciatus jest zaklęciem służącym do zadawania bólu. Jego formuła brzmi crucio. Ofiara zaklęcia przeżywa niewyobrażalne męki, jednak nie umiera - zaklęcie trwa tak długo, aż czarodziej rzucający je zdejmie klątwę, co może trwać nawet kilka dni. Ofiara zaklęcia myśli jedynie o tym, by umrzeć i już więcej nie cierpieć. Zaklęciem tym torturowano znanego Aurora Franka Longbottoma oraz jego żonę (rodziców Neville'a Longbottoma - przyjaciela Harry'ego), co doprowadziło do ich szaleństwa.

Imperius jest zaklęciem służącym do przejmowania kontroli nad innym człowiekiem bądz innym stworzeniem. Formuła zaklęcia brzmi imperio. Ofiara klątwy przestaje racjonalnie myśleć, pozostając posłuszna rozkazom czarodzieja, który rzuca klątwę. W czasach rządów Voldemorta zaklęcie to sprawiało wiele trudności Ministerstwu Magii i zwykłym czarodziejom, ponieważ trudno było odróżnić, kto działa pod wpływem zaklęcia, a kto z własnej woli. Po upadku Voldemorta większość jego popleczników tłumaczyła się, iż działali właśnie pod wpływem kl_twy Imperius.




2. Mroczny Znak i zaklęcie Morsmordre.


 




Mroczny Znak - (ang. Dark Mark) jest to znamię, które Lord Voldemort wypalał każdemu ze śmierciożerców na lewej ręce, nieco powyżej łokcia. Ma ono kształt czaszki z rozwartą szczęką, z której wysuwa się wąż. Znak służył do komunikacji Lorda Voldemorta ze śmierciożercami. Gdy znalazł jakiegoś śmierciożercę, uciskał jego znamię, które zmieniało kolor z czerwonego na czarny u niego i wszystkich śmierciożerców. Wtedy musieli aportować się u jego boku.

Mroczny Znak można było także wywołać z pomocą zaklęcia Morsmordre, który pojawiał się wtedy na niebie i świecił jasnym, zielonym światłem. W latach przed narodzeniem Harry'ego Pottera znaku używano do oznaczania domów, w których śmierciożercy zamordowali jakąś czarodziejską rodzinę. Ostatnie dwa razy widziano ten znak na Mistrzostwach Świata w Quidditchu. O jego wystrzelenie oskarżono skrzatkę domową Bartemiusza Croucha Seniora. Prawdziwym "autorem" znaku był jednak wtedy był Barty Crouch Junior (syn Croucha Seniora) - śmierciożerca, który do tego celu użył skradzionej różdżki Harry'ego Pottera. Następnie Mroczny Znak pojawił się nad Szkołą Magii i Czarodziejstwa Hogwart.




3. Ofiary Voldemorta i Śmierciożerców.





Ofiar Voldemorta i jego popleczników - Śmierciożerców z pewnością było więcej niż podaje się to w ogólnodostępnych zródłach. Z każdym dniem lista ta się powiększa. Powody zna każdy z nas. Ofiarami są albo niewygodni świadkowie, albo przeciwnicy, dążący do zatrzymania potęgi Voldemorta, albo czasem też zupełnie przypadkowi ludzie, którzy znalezli się w niewłaściwym miejscu o niewłaściwej porze. Bo przecież, dla śmierciożerców, zabijanie, mordowanie, pozbawianie ludzi ich najbliższych, to nie lada gratka i niezwykła rozrywka.


Wg ogólnodostępnych źródeł ofiarami Voldemorta i Śmierciożerców byli:

- uczennica Hogwartu, której duch znany jest jako Jęcząca Marta
- zamordowana w toalecie przez bazyliszka kierowanego przez Voldemorta,

- Tom Riddle wraz z rodzicami - mugolscy krewni Voldemorta zamordowani przez niego w swym domu w wiosce Little Hangleton; do morderstwa przyznał się niewinny, prawdopodobnie pod wpływem zaklęcia Imperius (lub morderca użył jego różdżki i od razu zmodyfikował mu pamięć), Morfin Gaunt,

- Lily i James Potterowie - zabici przez Voldemorta tuż przed jego upadkiem,

- Chefsiba Smith - zamordowana dla pozyskania należących do niej medalionu Salazara Slytherina i czarki należącej do Helgi Hufflepuff,

- Regulus Black (młodszy brat Syriusza Blacka) - ginie podczas zamieniania horkruksa na fałszywy medalion w jaskini, wypijając eliksir. Inferiusy wciągnęły go do wody, skąd już nigdy nie wypłynął.

- Bartemiusz Crouch - zabity przez swego jedynego syna Barty'ego Croucha Juniora pod postacią "Szalonookiego" Alastora Moody'ego,

- Cedric Diggory - zabity na cmentarzu przy Little Hangleton przez Petera Pettigrew przy użyciu różdżki Voldemorta,

- Frank Bryce - mugolski dozorca zabity przez Lorda Voldemorta,

- Berta Jorkins - pracownica Ministerstwa Magii, zabita przez Voldemorta po utracie zmysłów, gdy ten próbował wyciągnąć od niej ważne informacje zatuszowane przez zaklęcie Obliviate. Dzięki niej, Tom Riddle dowiedział się o Turnieju Trójmagicznym, co umożliwiło mu ułożenie planu zamachu na życie Harrego Pottera. Berty nikt nie szukał, ponieważ wiele razy zdarzało się, że znikała w podróży.

- Broderick Bode - zabity przez diabelskie sidła podczas próby kradzieży przepowiedni dotyczącej Harry'ego Pottera z Departamentu Tajemnic w Ministerstwie Magii, działał pod wpływem klątwy Imperius Lucjusza Malfoya,

- Syriusz Black (ojciec chrzestny Harrego) - ginie w czasie pojedynku z Bellatrix Lestrange wpadając za zasłonę w Sali Śmierci,

- Albus Dumbledore (dyrektor Hogwartu) - zamordowany przez Severusa Snape'a związanego Przysięgą Wieczystą z matką Dracona Malfoya, wykonującego w ten sposób jego zadanie,

- Amelia Bones - Szefowa Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów. Podobno osobiście została zamordowana przez Voldemorta,

- Edgar Bones (brat Amelli Bones) - zamordowany z całą rodziną,

- Emmelina Vance (pracowała dla Zakonu Feniksa),

- Marlena McKinnon - zamordowana 2 tygodnie po wstąpieniu do Zakonu Feniksa,

- Benio Fenwick - znaleziono tylko szczątki,

- Caradoc Dearborn - zaginął 6 miesięcy po wstąpieniu do Zakonu,

- Elfias Doge - data śmierci tego członka Zakonu nie jest znana,

- Gideon i Fabian Prewett (bracia Molly Weasley) - zabici przez Antonina Dolohova, należeli do Zakonu),

- Dorcas Meadowes - członkini Zakonu zabita przez Voldemorta osobiście. Voldemort uważał, że jest dla niego zagrożeniem.

- Igor Karkarow - śmierciożerca, który wydał swoich dawnych kompanów Ministerstwu Magii, zabity zapewne przez szukających zemsty śmierciożerców, którzy uciekli z Azkabanu.




4. Przepowiednia dotycząca upadku Voldemorta.


Rok przed narodzeniem Harry'ego, dyrektor Albus Dumbledore spotkał się z kandydatką na stanowisko nauczyciela Wróżbiarstwa - Sybillą Trelawney w Gospodzie pod Świńskim Łbem. Dyrektor miał właśnie odmówić jej owej posady, gdy Sybilla wpadła w trans i wygłosiła sławetną przepowiednię...


OTO NADCHODZI TEN, KTÓRY MA MOC POKONANIA CZARNEGO PANA... ZRODZONY Z TYCH, KTÓRZY TRZYKROTNIE MU SIĘ OPARLI, A NARODZI SIĘ, GDY SIÓDMY MIESIĄC DOBIEGNIE KOŃCA... A CHOĆ CZARNY PAN NAZNACZY GO JAKO RÓWNEGO SOBIE, BĘDZIE ON MIAŁ MOC, JAKIEJ CZARNY PAN NIE ZNA... I JEDEN Z NICH MUSI ZGINĄĆ Z RĘKI DRUGIEGO, BO ŻADEN NIE MOZE ŻYĆ, GDY DRUGI PRZEŻYJE... TEN, KTÓRY MA MOC POKONANIA CZARNEGO PANA, NARODZI SIĘ, GDY SIÓDMY MIESIĄC DOBIEGNIE KOŃCA...


To od niej wszystko się zaczęło...




5. Załamanie potęgi Voldemorta.





Lord Voldemort swoją jakże potężną moc utracił niespodziewanie w Halloween 1980 roku. Zabił Lilly i Jamesa Potterów, jednakże nie potrafił zabić ich rocznego synka, Harry'ego, którego - jak okazało się po latach - ochroniła matczyna miłość, nazwana pózniej przez Dumbledore'a "tarczą obronną". Śmiercionośne zaklęcie odbiło się od Harry'ego i ugodziło w Voldemorta. Przetrwał tylko dzięki temu, iż wcześniej stworzył na własny użytek horkruksy, jednakże stracił ciało. Po jego utracie długo pozostawał w ukryciu, do czasu, aż nadarzyła się okazja jego odzyskania.

Pierwszy raz spróbował tego dokonać w 1991 roku, starając się wykraść Kamień Filozoficzny, który mógł posłużyć do wytworzenia Eliksiru życia. Ponieważ tak niebezpieczne przedmioty były przekazywane pod pieczę Albusa Dumbledore'a, potężnego czarodzieja, w jednym z najlepiej strzeżonych magicznie miejsc na świecie, czyli Hogwarcie. Wstąpięnie w ciało Slatera Quirrella, któremu udało się pozyskać posadę w Hogwarcie na katedrze Obrony przeciw Czarnej Magii. Przejęciu Kamienia zapobiegł na szczęście Harry Potter.

Kolejna okazja nadarzyła się w 1992 roku, gdy za sprawą Ginny Weasley, uczennicy Hogwartu, stopniowo odzyskiwał ciało - Ginny zwierzała się w starym dzienniku Riddle'a ze swoich trosk, ten zaś hipnotyzował ją i powoli "wysysał" z niej życie. Jego plan nie powiódł się za sprawą Harry'ego Pottera, który zniszczył dziennik, który jak się póĽniej okazało, był zarazem jednym z horkruksów stworzonych przez Voldemorta.

Nad każdym domem, w którym śmierciożercy lub sam Voldemort zabił kogoś, pojawiał się Mroczny Znak. Znak ten wyczarowuje się zaklęciem Morsmordre. Znak wygląda następująco: "czaszka, złożona z elementów, które przypominały szmaragdowe gwiazdy... spomiędzy szczęk wysuwał się jak język wąż" (Czara Ognia, s. 139). Znak został wyczarowany na niebie w Czarze Ognia podczas Mistrzostw Świata w Quidditchu. Ten sam znak w formie żywego tatuażu znajduje się też na przedramionach zwolenników Voldemorta, jego bolesność oznacza wezwanie śmierciożerców.




6. Powrót Lorda Voldemorta do świata magii.





Ostatecznie Voldemort odsyskał swe ciało (w IV tomie HP) przy pomocy Petera Pettigrew, jednego z dawnych śmierciożerców. Pettigrew ukrywał się przed czarodziejami, a po zdemaskowaniu odszukał Voldemorta, aby ten go chronił. Voldemort wykorzystał starożytną magię, aby odzyskać ciało. Reaktywowano także Zakon Feniksa, który działał jednak w ukrytym domu, bez akceptacji Ministerstwa Magii, które nie dało wiary temu, że Voldemort powrócił. W ten sposób Voldemort miał rok, aby spokojnie działać, poszukiwać pozostałych przy życiu śmierciożerców, przeciągnąć na swoją stronę dementorów i rasy nieakceptowane przez czarodziejów (np. olbrzymy czy wilkołaki), a także obmyślić plan na kolejne lata�




7. Horkruksy.


Horkruks -
(ang. Horcrux) obiekt przechowujący fragment duszy czarodzieja, co daje mu częściową nieśmiertelność: może on zostać zabity tylko wtedy, gdy zniszczone zostaną wszystkie kawałki duszy (horkruksy i on sam). Ponieważ nie ma oficjalnego (pochodzącego od autorki lub wydawnictwa) wyjaśnienia nazwy, powstało wiele interpretacji i możliwych tłumaczeń.

Mugglenet - (strona tworzona przez fanów) sugeruje połączenie "hors", od francuskiego słowa "dehors": poza (w znaczeniu - na zewnątrz) i angielskiego "crux", co znaczy esencja, substancja, rdzeń, istota (ale ma także wiele innych znaczeń, również związanych z cierpieniem i bólem. To tłumaczenie nawiązuje do istoty horkruksa jako fragmentu duszy wyjętego poza ciało. W łacińskim nazewnictwie gwiazdozbiorów znajdują się m.in. dwie gwiazdy: jedna o nazwie "Crux", której nazwa tłumaczona jest jako "Krzyż" i druga o nazwie "Horologium", w skrócie Hor, co tłumaczone jest jako Zegar. Tłumaczenie całego słowa horkruks może oznaczać tyle, co zegar cierpienia.

Horkruks to jeden z najbardziej czarnomagicznych przedmiotów powieściowego świata czarodziejskiego. Utworzenie horkruksa możliwe jest, kiedy jeden czarodziej uśmierca drugiego, za pomocą Zaklęcia Niewybaczalnego Avada Kedavra. Utworzywszy jeden horkruks, czarodziej może dzielić dalej swoją duszę, tworząc kolejne. Czarnoksiężnikiem który stworzył ich najwięcej był Lord Voldemort. Dzięki nim uniknął śmierci po odbiciu zaklęcia, które miało zabić Harry'ego. Podejrzewa się, że stworzył ich aż sześć, dzieląc swoją duszę na siedem części. Voldemort był jedynym, któremu się to udało, gdyż innym czarnoksiężnikom udawało się stworzyć najwyżej jednego horkruksa (dzieląc duszę na dwie części).

Horkruksy Lorda Voldemorta:

- dziennik Toma Marvolo Riddle'a (Lorda Voldemorta) - zniszczony przez Harry'ego Pottera,
- pierścień Marvolo Gaunta - został zniszczony przez Albusa Dumbledore'a,
- medalion Slytherina - Regulus Black próbował go zniszczyć, ale nie udało mu się to. Podmienił medalion na fałszywy, a prawdziwy dał Stworkowi na przechowanie.
-diadem Roveny Ravenclaw - został przypadkowo zniszczony przeż Crabbe'a zaklęciem Szatańska Pożoga w Pokoju Życzeń
-puchar Helgi Hufflepuff - Hermiona zniszczyła go kłem bazyliszka po ponownej wizycie w Komnacie Tajemnic
-wąż Nagini - zniszczony przez Neville'a Longbottoma mieczem Gryffindora.
-Harry Potter - Harry oddał życie dobrowolnie, dzięki temu przeżył, gdy Voldemort go zabił.




8. Sprzymierzeńcy Lorda Voldemorta.


Lord Voldemort przy pomocy tylko i wyłącznie swoich wiernych sług - śmierciożerców nie mógł zapewnić sobie zwycięstwa i całkowitej hegemonii w świecie Magii.
Dlatego też zaczął zjednywać sobie inne istoty magiczne, które miały mu pomóc w osiągnięciu celu.
Do sprzymierzeńców Lorda Voldemorta zaliczamy wilkołaki, inferiusy, olbrzymy i dementorów.


1) Wilkołaki





Wilkołak - to w wielu mitologiach (m.in. słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który potrafił się przekształcić w wilka. Był wtedy grozny dla innych ludzi i zwierząt domowych, gdyż atakował je w morderczym szale. Wierzono że wilkołakiem można stać się za sprawą rzuconego uroku, po ukąszeniu przez innego wilkołaka. Przeistoczenie w wilka było również możliwe dzięki natarciu się specjalną maścią albo założenie zaczarowanego pasa czy zwierzęcej skóry. W szesnastym i siedemnastym stuleciu powszechnie wierzono że człowiek mógł stać się wilkołakiem zawierając pakt z diabłem. Częste były procesy o wilkołactwo, bodaj najsłynniejszym z nich był proces niejakiego Gillesa Garniera, który w roku 1573 zamordował kilkoro dzieci w okolicach burgundzkiego miasta Dole. Schwytany na gorącym uczynku zeznał, że zawarł pakt z Diabłem, który pokazał mu jak stać sie wilkiem. Garnier został spalony żywcem na stosie 18 stycznia 1574 roku. Również Herodot twierdził, iż wród Neurów, według zwyczaju każdy raz do roku zamieniał się w wilka. Raz w miesiącu, przy pełni księżyca, zazwyczaj normalny, o zdrowych zmysłach człowiek miał zamienić się w krwiożerczą bestię.


2) Inferiusy

Inferius
- Ciało zmarłej osoby ożywionej przez Czarnoksiężnika. Całkowicie mu podporządkowane. Inferius zachowuje się jak marionetka w rękach czarnoksiężnika. Nazwa powstała od łacińskich słów "inferiae", "infernus" (piekło), "inferus" - wszystkie związane ze światem umarłych.


3) Olbrzymy

Olbrzym - zwany także wielkoludem, jest istotą, podobną do człowieka, lecz o wiele od niego większą. Choć słowo gigant szczególności odnosi się do istot z mitologii greckiej, używane jest też często po prostu jako synonim "olbrzyma".

Przedstawiciele tej rasy w świecie czarodziejów nie są mile widziani wśród ich społeczności. Ich liczba w ostatnich latach gwałtownie zmalała. Jest to efekt nietolerancyjnej polityki magów wobec nich. Powodem jest także wojownicza mentalność omawianej rasy. Okoliczności zmuszają je do życia w niedostępnych dolinach górskich i grupowania się w plemiona (niegdyś wrogich sobie szczepów), liczące kilkadziesiąt osobników. Co pewien czas wybuchają krwawe walki o wpływy i władzę pomiędzy współplemieńcami. Gurgiem (przywódcą) zostaje członek zwycięskiej strony.

Olbrzymy charakteryzują się wzrostem w granicach 20-24 metrów. Ich gruba skóra koloru szarego jest odporna na większość zaklęć. Posiadają jak na swój wzrost duże stopy, które są pokryte naturalną podeszwą. Nie są zaliczane do bystrych i inteligentnych. Niewielka ilość zna ludzki język. Dyplomata chcący zyskać przychylność wodza musi składać podarki, które wywołają zainteresowanie plemienia.

Jedynymi, szerzej znanymi gurgami byli Karkus, skłonny do poparcia Zakonu Feniksa (posłami Zakonu w tej misji byli Hagrid i Olimpia Maxime - półolbrzymy). Został jednak obalony i stracony przez jego następcę - Golgomata. Nowy wódz popierał stronę śmierciożerców. Dalsze ich losy nie są znane.


4) Dementorzy




Dementorzy
(ang. dementor) to strażnicy Azkabanu, więzienia dla czarodziejów. Straszliwe istoty, które wysysają z ludzi wszelkie dobre i szczęśliwe wspomnienia, pozostawiając tylko to, co najgorsze. Mają czarne płaszcze i dłonie pokryte liszajami. Kiedy są w pobliżu, robi się strasznie zimno. Zwalczyć ich można tylko wyczarowując patronusa, który przepędza dementora. W ostateczności wysysają z człowieka duszę przez usta, co nazywa się pocałunkiem dementora; po złożeniu pocałunku człowiek żyje, jednak staje się jak pusta muszla.

Dementorzy to najgorsze żyjące istoty które są pod władzami Ministerstwa Magii. Niestety wymknęli się spod kontroli i wypuścili śmierciożerców na wolność, którzy pod władzą Voldemorta mieli wykraść przepowiednię z departamentu tajemnic. Dementorzy zgodnie z wolą Dolores Umbridge atakują Harrego na oczach jednego z mugoli, kuzyna Harrego Dudleya. Dementorzy wysysają ze swoich ofiar wszystkie szczęśliwe wspomnienia i chwile. Szczęście jest ich pożywieniem. Wtedy całują swoje ofiary które są wcześniej doprowadzone do szaleństwa. Potem umierają.

Mimo oczywistych wad dementorów Korneliusz Knot nie miał oporów przed korzystaniem z ich pomocy. Przeciwnikiem bratania się z tymi potworami jest Albus Dumbledore, ale Minister Magii zawsze usprawiedliwiał się faktem, że w Azkabanie siedzą najgrozniejsi śmierciożercy. Jednak po odzyskaniu ciała Voldemort namówił bez problemu dementorów, by przeszli potajemnie w jego służbę. Strażnicy Azkabanu zwrócili wolność dziesięciu najwierniejszym zwolennikom Czarnego Pana. Ministerstwo wypowiedziało im współpracę dopiero wtedy, gdy ich zdrada stała się oczywista.


Pocałunek dementora
Jest to wyssanie duszy człowieka przez dementora. Czyni on to (dementor) przez dziurę, którą można nazwać ustami, lecz owej jamy nie widać, o ile dementor nie postanowi sięgnąć po ostateczną broń, jaką jest ów pocałunek. Gdy to zrobi dusza zostaje wyssana, co sprawia, że osoba staję się czymś w rodzaju rośliny. Żyje, lecz straciła świadomość. Można to porównać do śpiączki, lecz takiej z jakiej nie można się zbudzić. Ochronić może przed tym jedynie patronus, który odstraszy dementora.




9. Poplecznicy Voldemorta, czyli Śmierciożercy.


Śmierciożercy to grupa czarodziejów z reguły czystej krwi, najczęściej pochodzących z rodów o długiej i wieloletniej tradycji. Byli siłą wykonawczą planów Voldemorta - wykonywali najtrudniejsze zadania, zlecone im przez swojego guru. To oni przyczynili się do śmierci ogromnej liczby ludzi (zarówno mugoli jak i czarodziejów) - mieli przyzwolenie od swojego pana na zabijanie mugoli, co było dla nich ogromną zabawą.

Po upadku Voldemorta wielu z nich zostało wyłapanych przez aurorów, osądzonych i zesłanych do Azkabanu, inni zginęli, a niektórzy wrócili, twierdząc, że Voldemort rzucił na nich czar i opanował ich umysły.

Gdy Voldemort powrócił, większość śmierciożerców ponownie poparła swojego pana. Część zrobiła to jednak tylko z obawy przed jego gniewem. Wierni śmierciożercy zostali wynagrodzeni przez Voldemorta, a na tych, którzy go zdradzili, wydał wyrok śmierci.

Wśród śmierciożerców możemy wyróżnić takie nazwiska jak:
Slatero Quirrell, Severus Snape, Igor Karkarow, Barty Crouch Jr., Peter Pettigrew, Lucjusz Malfoy, Draco Malfoy, Crabbe senior, Crabbe junior, Goyle senior, Goyle junior, Bellatrix Lestrange, Rodolphus Lestrange, Rabastan Lestrange, Augustus Rookwood, Antonin Dolohov, Walden Macnair, Regulus Black, Evan Rosier , Gibbon, Travers , Fenrir Greyback - Avery, Nott, Jugson, Mulciber, Yaxley, Małżeństwo Carrow, Marvin Slughtorn , Fred Mord - Daron Saltatrix-Grey.

Niektórzy z nich, ci najbardziej znani i najokrutniejsi, zostaną omówieni w następnych lekcjach.



Podręcznik opracowany przez Kingę Flames, edytowany przez Karolinę DeuMus tylko i wyłącznie dla UNM.
Edycja podręcznika by Natalia McColin podczas Remontu Bibloteki.
®Wszelkie prawa zastrzeżone!



Bibliografia:

Książki:
Harry Potter i Kamień Filozoficzny (J.K. Rowling)
Harry Potter i Komnata Tajemnic (J.K. Rowling)
Harry Potter i Więzień Azkabanu (J.K. Rowling)
Harry Potter i Czara Ognia (J.K. Rowling)
Harry Potter i Książkę Półkrwi (J.K. Rowling)
Harry Potter i Insygnia Śmierci (J.K. Rowling)
Tezaurus I-VI (Andrzej Polkowski)

Internet:
Wikipedia.pl
Mugglenet.com