...

SZKOŁA MAGII I CZARODZIEJSTWA





Podręcznik do WoHP dla klas II









Wydawca: Ministerstwo Magii, Wydział Ksiąg Magicznych, 2007 Londyn











Spis treści



Dział I Hogwart

Ogólnie

Przedmioty nauczane w Hogwarcie

Profesorowie

Pozostali Uczniowie

Dział II Ministerstwo Magii

Ministerstwo ogólnie

Rola Departamentów

Dział III Magiczne Miejsca

Ulica Pokątna

Azkaban

Bank Gringotta

Grimmauld Place 12

Hogsmeade

Nora

Peron 9 i 3/4

Stadion Mistrzostw Świata w Quidditchu

Al. Śmiertelnego Nokturnu









Ogólnie


Historia szkoły

Hogwart został założony ponad tysiąc lat temu (dokładna data nie jest znana) przez czworo największych czarodziejów i czarownic tamtych czasów: Godryka Gryffindora, Helgę Hufflepuff, Rowenę Ravenclaw i Salazara Slytherina.
Nazwy hogwarckich domów pochodzą od ich nazwisk. Razem zbudowali ten zamek z dala od wścibskich spojrzeń mugoli, była to bowiem epoka, w której ludzie bali się magii, a czarownice i czarodzieje byli bardzo prześladowani.
Przez kilka lat założyciele Szkoły Magii i Czarodziejstwa pracowali razem w zgodzie, wyszukując młodych, którzy wykazywali cechy właściwe rodzajowi czarodziejskiemu i sprowadzając ich do zamku, by uczyć ich tam magii.
Później jednak doszło między nimi do brzemiennych w skutki sporów. Wszystko zaczęło się od Slytherina, który zażądał, by nabór uczniów był bardziej selektywny. Uważał on, że nauczanie magii powinno być zastrzeżone wyłącznie dla rodów czarodziejskich czystej krwi.
Sprzeciwiał się przyjmowaniu uczniów z mugolskich rodzin, uważając, że nie są godni zaufania. Po jakimś czasie doszło na tym tle do poważnego sporu między Slytherinem i Gryffindorem, w wyniku którego Slytherin opuścił zamek. Wokół owych faktów narosła fantastyczna legenda o Komnacie Tajemnic, ale to już inna historia...
Niestety, czarodzieje nie są nieśmiertelni (chociaż żyją dłużej niż mugole). Póki żyli mogli łatwo wybierać faworytów, ale zaczęli się zastanawiać, jak zachować tradycję przydziału uczniów do poszczególnych domów, gdy ich już zabraknie.
Rozwiązanie znalazł Gryffindor. Zdjął swoja tiarę i każda z czterech osób tchnęła w nią cząstkę swych marzeń. Od tamtej pory przydzielaniem uczniów do domów zajmuje się Tiara Przydziału.




Wiadomości ogólne

Hogwart jest Szkołą Magii i Czarodziejstwa. Tam właśnie rozgrywa się akcja powieści o Harry’m Potterze. Nauka w Hogwarcie trwa siedem lat, a uczniów obowiązuje wiele przedmiotów (transmutacja, zielarstwo OPCM, eliksiry, zaklęcia, historia magii, nauka latania na miotle).
Jest także wiele przedmiotów które uczniowie wybierają jako dodatkowe, w dalszych latach nauki (mugoloznawstwo, wróżbiarstwo, numerologia, ONMS, antyczne runy). Pod koniec piątego roku odbywa się egzamin Standardowych Umiejętności Magicznych (SUM).

J. K. Rowling o Hogwarcie:

"Pierwszą rzeczą, na której się skupiłam, pisząc o Harry'm, był Hogwart, Szkoła Magii i Czarodziejstwa. Myślałam o jakimś bardzo uporządkowanym, poddanym ścisłym regułom, ale i bardzo groźnym miejscu i o dzieciach obdarzonych niezwykłymi zdolnościami i umiejętnościami,
które pozwalają im górować nad nauczycielami. Logicznie rzecz biorąc, musiało się to dziać w ustronnej okolicy i szybko wpadła mi do głowy Szkocja. Myślę, że był to podświadomy hołd złożony miejscu, w którym wzięli ślub moi rodzice. Ludzie wciąż mówią, że wiedzą, na czym oparłam swoją wizję Hogwartu - ale wszyscy się mylą. Nigdy nie widziałam zamku, który by wyglądał tak, jak Hogwart".

Jak wygląda Hogwart?

Imponująco. Hogwart jest ogromnym zamkiem osadzonym na wysokiej górze, ma wiele baszt i wieżyczek. Wchodzi się do niego przez wielką, dębową bramę. Jest otoczony jeziorem, po którym przypływają łódkami pierwszoroczni uczniowie. Wokół zamku roztaczają się prześliczne błonia, za którymi znajduje się Zakazany Las.
Hogwart jest spowity tajemniczą, magiczną atmosferą. Kamienne schody, kręte korytarze oświetlane pochodniami, niezliczone komnaty... To wszystko tworzy niepowtarzalny klimat.

Dlaczego żaden mugol nie wie, gdzie leży Hogwart?

Hogwart jest ukrywany za pomocą czarów. Kiedy na zamek patrzy jakiś mugol, widzi tylko rozwalone ruiny i napis nad bramą: NIEBEZPIECZEŃSTWO! NIE WCHODZIĆ, GROZI ŚMIERCIĄ. Czy Hogwart to jedyna szkoła magii na świecie?

Nie. Istnieją jeszcze inne szkoły magii, między którymi od dawna trwa zacięta rywalizacja. Szkoły Durmstrang i Beauxbatons ukrywają swoje położenie, żeby nikt nie wykradł ich sekretów.
Możemy jednak przypuszczać, że Durmstrang leży gdzieś na dalekiej północy, gdzie jest bardzo zimno, bo jego uczniowie noszą grube, futrzane czapy. Beauxbatons zapewne znajduje się na terenie Francji.

Godło Hogwartu.



Jest ściśle związane z założycielami Szkoły Magii i Czarodziejstwa. Na godle widnieją cztery zwierzęta, w które przemieniali się twórcy zamku: Lew (Godryk Gryffindor), Kruk (Rowena Ravenclaw), Borsuk (Helga Hufflepuff), Wąż (Salazar Slytherin). Zwierzęta umiejscowione są wokół wielkiej litery H. Złota maksyma (motto) szkoły, które również znajduje się na godle, brzmi: "Draco dormiens nunquam titillandud", tłumacząc - "Nigdy nie łaskocz śpiącego smoka".





Przedmioty nauczane w Hogwarcie


Transmutacja - nauka, która polegała na zamienianiu przedmiotów, rzeczy itp. w inne przedmioty (nauczała Minerva McGonagall, wcześniej Albus Dumbledore)

Eliksiry - nauka, która polegała na sporządzaniu eliksirów lub antidotów na jakiś eliksir (nuczał Severus Snape, później Horacy Slughorn)

Zaklęcia - nauka, która zajmowała się rzucaniem i wynajdowaniem zaklęć, dzięki którym można było coś zrobić np.Wingardium Leviosa (nauczał Flitwick)

Opieka nad Magicznymi Stworzeniami - przedmiot, na którym nauczało się o magicznych zwierzętach, jak się nimi opiekować oraz zajmować. Nauczano jej od 3 klasy (nauczali: kiedyś Kettleburn, później Hagrid, w zastępstwach Grubbly-plank)

Nauka latania na miotle - na tym przedmocie nauczano podstaw latania na miotle, jak prawidłowo siadac na miotle itd. (nauczała pani Hooch)

Obrona Przed Czarną Magią - nauka ta zajmowała się rzucaniem zaklęcia, które pomagają bronić się przed czarną magią (nauczali pokolei: Quirrell, Gilderoy Lockhart, Remus Lupin, Alastor Moody, Jane Dolores Umbridge, Severus Snape, Amycus Carrow)

Zielarstwo-nauka zajmująca się magicznymi roślinami, jak je hodować i opiewkować się nimi (nauczała Pomona Sprout, później Neville Longbottom)

Historia Magii - jak nazwa wskazuje na tym przedmiocie nauczano o historii i dziejach magii. Przez wszystkich uważany za najnudniejszy przedmiot (nauczał profesor Binns)

Astronomia - nauka zajmująca się przedmiotami poza ziemskimi. Np. ruchami planet, układem planet w galaktyce itd. (nauczała profesor Sinistra)

Wróżbiarstwo - nauka zajmująca się przepowiadaniem przyszłości między innymi z kuli. Nauczano jej od 3 klasy (nauczała Sybilla Trelawney)

Numerologia - nauczała co oznacza imię lub coś innego na podstawie cyfr. Nauka nieobowiązkowa. Nauczana od 3 klasy jako dodatkowy przedmiot (nauczała profesor Vector)

Mugoloznawstwo - nauka, która zajmuje się omawianiem życia i sposobu życia mugoli. Nauka nieobowiązkowa. Nauczana od 3 klasy jako dodatkowy przedmiot (nauczała go Charity Burbage, później Alecto Carrow)





Profesorowie


· Albus Dumbledore - dyrektor Hogwartu, nauczyciel transmutacji

· Binns - nauczyciel historii magii;

· Grubbly-Plank - zastępowała Hagrida w HPiCO i HPiZF jako nauczycielka opieki nad magicznymi stworzeniami

· Pomona Sprout – nauczycielka zielarstwa, opiekunka Hufflepuffu

· Filius Flitwick - nauczyciel zaklęć, opiekun Ravenclawu

· Rubeus Hagrid - opieka nad magicznymi stworzeniami od HPiWA, gajowy, klucznik Hogwartu

· Hooch (Ronalda) - nauczycielka latania na miotle, trenerka i sędzia quidditcha

· Gilderoy Lockhart - Był kawalerem Orderu Merlina Trzeciej Klasy i pięciokrotnym laureatem nagrody Najbardziej Czarującego Uśmiechu tygodnika "Czarownica". Nauczyciel OPCM w II tomie.

· Kettleburn - nauczyciel opieki nad magicznymi stworzeniami, nauczał przed Hagridem w HPiKF i HPiKT

· Remus Lupin - Remus Lupin jest nauczycielem Obrony przed czarną magią podczas trzeciego roku pobytu Harrego Pottera w Hogwarcie. Urodzony dnia 10 marca co najmniej 1958 roku (wcześniejszy dyrektor Dippet nie chciał go przyjąć do szkoły ze względu na jego przypadłość). Przez kolegów ze szkoły (Jamesa Pottera, Syriusza Blacka oraz Petera Pettigrew) nazwany Lunatykiem.

· Minerwa McGonagall - Dyrektorka Hogwartu (od śmierci Albusa Dumbledore'a), nauczycielka transmutacji, opiekunka Gryffindoru, jedna z członkiń Zakonu Feniksa. Jest animagiem, potrafi przemienić się w charakterystyczną kotkę z czarnymi obwódkami wokół oczu, które przypominają okulary, jakie nosi.

· Barty Crouch jako Alastor Moody - Młody Crouch podszył się pod Alastora Moody'ego i objął stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią w Hogwarcie. (HP i CO). Pracował tam w rzeczywistości dla Voldemorta, obserwując wszystkich i tak kierując sytuacją, aby to właśnie Harry dotknął pucharu Turnieju Trójmagicznego zamienionego w świstoklik i przeniósł się na cmentarz w Little Hangleton

· Slatero Quirrell - nauczyciel obrony przed czarną magią. Pojawił się on w I tomie przygód czarodzieja HP i KF. Na głowie nosił wielki turban, który pachniał czosnkiem.

· Sinistra - nauczycielka astronomii

· Susan Sprout - nauczycielka zielarstwa, opiekunka Hufflepuffu

· Severus Snape - jest jedną z bardziej tajemniczych postaci w książkowej serii. W Hogwarcie jest opiekunem domu Slytherin i wiadomo, że przez lata ubiegał się o posadę nauczyciela obrony przed czarną magią, co udaje mu się dopiero w szóstym tomie (Harry Potter i Książę Półkrwi). Uczy także sporządzania eliksirów, a jego notatki w podręczniku pozwalają posiąść tę sztukę także Harry'emu Potterowi. Po objęciu władzy przez Voldemorta Snape zostaje dyrektorem Hogwartu.

· Alecto Carrow - nauczycielka mugoloznawstwa za rządów Voldemorta.

· Amycus Carrow - nauczyciel opcm za rządów Voldemorta.

· Sybilla Trelawney - nauczycielka wróżbiarstwa. Jest to dość osobliwa postać, zamieszkująca północną wieżę Hogwartu, rzadko schodząca do innych części zamku. Twierdzi że jest praprawnuczką słynnej jasnowidzki Kassandry Trelawney

· Dolores Umbridge - nauczycielka obrony przed czarna magią w HpiZF. Pracownica Ministerstwa Magii. Jest osobą tęgą. Lubi ręcznej roboty makatki (z kiczowatymi obrazkami). Na głowie często zawiązuje kokardę. Po zniknięciu Dumbledore'a przejmuje stanowisko dyrektora w Hogwarcie. Przekonana o udziale Harry'ego w rzekomym spisku przeciwko obecnemu ministrowi magii, usiłowała go uciszyć, aby nie mógł opowiadać o powrocie Voldemorta, w tym celu nasłała na niego dementorów, w Hogwarcie zaś nieustannie usiłowała go zdyskredytować i znaleźć pretekst do usunięcia go ze szkoły.
· Vector - nauczycielka numerologii.

· Charity Burbage - nauczycielka mugoloznawstwa. · Horacy Slughorn Pojawia się po raz pierwszy w szóstej części opowieści, gdzie Albus Dumbledore namówił do, żeby zawiesił emeryturę i uczył dalej eliksirów. Jest siwy, łysiejący, gruby i ma oczy koloru "wyblakłego agrestu". Świetnie udawał fotel. Był opiekunem Slytherinu. Bardzo często załatwiał swoim uczniom pracę na dobrze płatnych funkcjach (np.praca w "Proroku Codziennym", Ministerstwie Magii). Założył Klub Ślimaka.





Pozostali Uczniowie


Lavender Brown

Rówieśnica Harry'ego, także należy do Gryffindoru. Najlepsza przyjaciółka Parvati Patil. Łączy je zainteresowanie sztuką wróżbiarstwa. Obie wierzą głęboko w sens wszelakich przepowiedni i chętnie zgłębiają wiedzę na ten temat. Lavender przez większą część sagi jest postacią epizodyczną, trzecioplanową. Nabiera jednak większego znaczenia w 'Księciu Półkrwi'. Harry zauważa, że zaczyna ona zwracać uwagę na Rona.
W momencie, kiedy mija go na korytarzach, uśmiecha się i szturcha koleżankę. Kibicuje mu również podczas eliminacji do tegorocznego składu drużyny quidditcha. Natomiast po zwycięsko rozegranym meczu oboje całują się na oczach całego domu, w wyniku czego Hermiona Granger wybiega z pokoju wspólnego z płaczem. Związek Rona i Lavender okazuje się nieudany. Weasley przyznaje się przed Harrym, że prawie w ogóle ze sobą nie rozmawiają, a jedynie się całują, na oczach całego Pokoju Wspólnego Gryfindoru.
Jest też niezbyt zadowolony z faktu, że jego dziewczyna nazywa go "Mon Ron", a na gwiazdkę przysyła złoty łańcuch,na którym jest napisane "Mój ukochany",a którego sam Ron w życiu by nie włożył. Lavender czuje się odtrącona przez chłopaka, ale gdy stara się to jakoś wyjaśnić, ten jej unika. Zaczyna też zauważać, że podejrzanie zbyt wiele czasu spędza on z Hermioną. W końcu, w wyniku sprzeczki, której powodem jest właśnie Granger, zrywają ze sobą. I tak do końca szóstej części Harry`ego Pottera jest nieszczęśliwa.

Cho Chang

prawdopodobnie pochodziła z Chin lub Korei, na co wskazują jej orientalne nazwisko oraz uroda. Była to dziewczyna wrażliwa, towarzyska, zawsze otaczało ją duże grono przyjaciół. W piątej części całowała się z Harrym Grał na pozycji szukającego w drużynie Puchonów.

Cedrik Diggory.

Jego ojcem jest pracownik Ministerstwa Magii Amos Diggory. Cedrik uchodził w szkole za jednego z najprzystojniejszych chłopaków. Był prefektem naczelnym Hogwartu. Cedrik startował w konkursie o puchar Turnieju Trójmagicznego. Przed pierwszym zadaniem Cedrik dowiedział się od Harry'ego, że konkurencją są smoki. Zrewanżował się, podpowiadając Harry'emu, by nad drugą zagadką, umieszczoną w złotym jajku, zastanowił się w łazience prefektów. W trzecim, końcowym zadaniu, po namowach Harry'ego w labiryncie razem z Harrym dotknął pucharu.
W finałowej części czwartej powieści cyklu został zamordowany na rozkaz Lorda Voldemorta przez Glizdogona. Cedrik zaprosił na bal swoją dziewczynę - Cho Chang, którą bardzo chciał zaprosić Harry.

Seamus Finnigan.

Dzielił dormitorium Gryffindoru wraz z Harrym Potterem, Ronem Weasleyem, Neville'em Longbottomem i swoim najlepszym przyjacielem Deanem Thomasem. Jest wielkim fanem Quidditcha.

Luna Lovegood.

należąca do domu Ravenclaw uczennica Hogwartu, jedna z niewielu niepochodzących z Gryffindoru członków Gwardii Dumbledore'a. Brała udział w wyprawie do Departamentu Tajemnic oraz walce ze Śmierciożercami atakującymi Hogwart. Po raz pierwszy pojawia się w piątej części cyklu, Harry Potter i Zakon Feniksa. W założeniu autorki, marzycielska i z pozoru naiwna postać Luny miała stanowić swoistą przeciwwagę dla ślepo wierzącej we wszystko, co napisano w książkach Hermiony.

Neville Longbottom.

Jest strasznym fajtłapą, pewną noc musiałby przespać na korytarzu (bo zapomniał hasła), gdyby nie pomoc Harry'ego. Oboje są na tym samym roku i w tym samym domu. Neville'a wychowuje babcia Augusta, gdyż jego rodzice postradali rozum (i nie są w stanie teraz nikogo rozpoznać, nawet syna) torturowani przez śmierciożerców, m.in. Bellatrix Lestrange. Znajdują się teraz w Szpitalu św. Munga. Przepowiednia z Departamentu Tajemnic mogła odnosić się też do Neville'a, ale dotyczy Harry'ego, gdyż Lord Voldemort "naznaczył go na równego sobie" (blizna) zgodnie z tą przepowiednią.

Pansy Parkinson.

Bliska koleżanka Dracona Malfoya, Gregory'ego Goyle'a, Vincenta Crabbe'a oraz Blaise'a Zabiniego. Była na Balu Bożonarodzeniowym z Malfoyem, prawdopodobnie w nim zakochana. Jej wrogowie mówili o niej "mops", ponieważ twarz Pansy była lekko spłaszczona. Miała krótkie, brązowe włosy, ciemne oczy oraz lekceważący uśmiech.
Gardziła "szlamami", czyli uczniami pochodzenia mugolskiego, szczególnie zaś dawała się we znaki Hermionie Granger, pod której adresem wygłaszała złośliwe uwagi, m.in. nazwywając ją "Wiewiórką".

Oliver Wood

- postać z książki J.K. Rowling Harry Potter. Urodzony prawdopodobnie w 1975 roku. Czarodziej czystej krwi. Kapitan i obrońca drużyny Gryffindoru w quidditchu, w latach 1990-1993 (możliwe, że piastował te stanowiska dłużej). Pasjonat quidditcha. Po ukończeniu Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart został zwerbowany do rezerwowej drużyny Zjednoczonych z Pudlemere.





Ministerstwo ogolnie



    Czym zajmuje się Ministerstwo?

    Ministerstwo Magii jest rządową organizacją czarodziejską, która ma na celu ukrywanie świata magii przed zwykłymi mugolami. Ministrowie:

    Od wielu lat ministrem magii był Korneliusz Knot, jednak po starciu w Ministerstwie Magii w czerwcu 1996 roku, kiedy wyszło na jaw, że Voldemort rzeczywiście powrócił, Knot stracił posadę. Nowym ministrem został Rufus Scrimgeour, dotychczasowy szef biura aurorów.

    Lokalizacja Ministerstwa oraz jego wygląd:

    Lokalizacja:

    "[...] Im dalej szli, tym mniejsze i mniej imponujące stawały się budynki, aż w końcu dotarli do ulicy, na której znajdowało się kilka raczej skąpo wyglądających biur, bar i przepełniający się kontener. Harry spodziewał się sprawiającego trochę większe wrażenie umiejscowienia Ministerstwa Magii. [...]"
    Wejście do ministerstwa znajduje się w starej, zniszczonej budce telefonicznej z powybijanymi szybami.

    Jak wejść do Ministerstwa:

    Aby dostać się do środka należy podnieść słuchawkę i wykręcić numer 62442. W słuchawce odezwie się wówczas chłodny głos kobiety, która poprosi o podanie imienia i nazwiska oraz powodu, dla którego przybyliśmy do Ministerstwa Magii.
    Po udzieleniu tych informacji z szufladki w telefonie wyleci plakietka, którą trzeba przypiąć do piersi. Podłoga budki telefonicznej ruszy na dół, kilka pięter pod ziemię, gdyż całe Ministerstwo umieszczone jest głęboko pod ziemią.
    Istnieje także oficjalne wejście przez toalety damską i męską. Żeby dostać się za pomocą tego wejścia należy posiadać żeton, który wrzuca się w szparę w drzwiach a następnie wejść do sedesu i "się spłukać".


    Nad holem znajdują się kolejno:

    7 piętro, Departament Magicznych Gier i Sportów, z Siedzibą Główną Brytyjskiej i Irlandzkiej Ligi Quidditcha, Zarządem Klubu Gargulkowego i Urzędem Patentów Absurdalnych.

    6 piętro, Departament Transportu Magicznego, z Biurem Głównym Sieci Fiuu, Zarządem Nadzoru Miotlarskiego, Urzędem świstoklików i Komisją Kwalifikacyjną Teleportacji.

    5 piętro, Departament Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów, z Międzynarodową Komisją Handlu Magicznego, Międzynarodowym Urzędem Prawa Czarodziejów i Biurem Brytyjskiego Przedstawicielstwa Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów.

    4 piętro, Departament Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami, z Wydziałami Zwierząt, Istot i Duchów, Urzędem Łączności z Goblinami i Biurem Doradztwa w Zwalczaniu Szkodników.

    3 piętro, Departament Magicznych Wypadków i Katastrof, z Czarodziejskim Pogotowiem Ratunkowym, Kwaterą Główną Amnezjatorów i Komitetem Łagodzenia Mugoli.

    2 piętro, Departament Przestrzegania Prawa Czarodziejów, z Urzędem Niewłaściwego Użycia Czarów, Kwaterą Główną Aurorów i Służbami Administracyjnymi Wizengamotu.

    Na poziomie 9, poniżej holu znajduje się Departament Tajemnic. Praca w tym Departamencie jest ściśle tajna, a tych, którzy tam pracują nazywa się niewymownymi. Mimo to, znamy kilka komnat w Departamencie Tajemnic:

    Sala Czasu - tam są przechowywane zmieniacze czasu i prowadzone badania nad czasem.
    Sala Przepowiedni - tam są przechowywane zapisy wszystkich wygłoszonych przepowiedni.
    Sala Śmierci - tam znajduje się tajemnicze podium ze starożytnym łukiem i zasłoną (przejście prze załonę powoduje śmierć).
    Sala Mózgów - w wielkim zbiorniku przechowywane są tam mózgi.

    Wiadomo również o zawsze zamkniętej sali, pełnej niezwykłej, potężnej mocy ludzkiego serca i ciemnym pokoju pełnym planet.
    Wygląd Ministerstwa:

    "[...] Stali w jednym końcu bardzo długiego i wspaniałego holu ze zrobioną wysokim połyskiem podłogą z ciemnego drewna. Pawio-niebieski sufit inkrustowany był błyszczącymi złotymi symbolami, które nie przestawały się poruszać i zmieniać jak na jakiejś niezwykłej niebiańskiej tablicy ogłoszeń.
    W pokrytych lśniącym ciemnym drewnem ściany po obu stronach umieszczonych było wiele pozłacanych kominków. Co kilka sekund z kominków po lewej stronie pojawiał się z cichym szmerem jakiś czarodziej lub czarownica. Po prawej stronie krótkie kolejki ustawiały się przed każdym z kominków w oczekiwaniu na odlot.

    Fontanna Magicznego Bractwa:



    W połowie holu umieszczona była fontanna. Pośrodku okrągłego basenu stała grupa złotych posągów, większych niż naturalnego rozmiaru. Najwyższy z nich był szlachetnie wyglądający czarodziej z różdżką wskazującą prosto w powietrze. Wokół niego zgrupowani byli piękna czarownica, centaur, goblin i domowy skrzat. Te trzy ostatnie spoglądały z czcią na czarownicę i czarodzieja.
    Błyszczące strumienie wody wylatywały z końców ich różdżek, grotu strzały centaura, wierzchołka kapelusza goblina i z każdego z uszu domowego skrzata. [...] Mały rozmazany napis obok głosił:

    WSZYSTKIE PRZYCHODY Z FONTANNY MAGICZNEGO BRACTWA BĘDA PRZEKAZANE DO SZPITALA MAGICZNYCH DOLEGLIWOŚCI I ZRANIEŃ ŚW.MUNGO [...]"

    Departament Magicznych Gier i Sportów:

    "Drzwi windy otworzyły się i Harry rzucił okiem na niechlujnie wyglądający korytarz z poprzypinanymi krzywo do ścian różnymi plakatami drużyn Quidditcha. Jeden z czarodziejów, niosący naręcze mioteł wyswobodził się z trudnością i zniknął w głębi korytarza. [...]"

    Kwatera Główna Aurorów:

    "[...]Skręcili za róg, przeszli przez parę ciężkich dębowych drzwi i pojawili się w zapchanej otwartej przestrzeni, podzielonej na kabiny, w której wrzało od rozmów i śmiechu. Notki wlatywały i wylatywały z kabin jak miniaturowe rakiety. Krzywy napis na najbliższej kabinie brzmiał: Kwatera Główna Aurorów.
    Kiedy przechodzili Harry popatrzył potajemnie przez drzwi. Aurorzy pokryli ściany swojej kabiny wszystkim, czym się dało. Od zdjęć poszukiwanych czarodziejów i fotografii swoich rodzin, po plakaty ulubionych drużyn Quidditcha i artykuły z Proroka Codziennego. Ubrany w szkarłatne szaty mężczyzna z kucykiem [...] siedział z nogami zadartym na biurko dyktując raport swojemu pióru. Kawałek dalej czarownica z przepaską na jednym oku mówiła coś ponad ścianą swojej kabiny do Kingsleya Shacklebolta. [...]".

    Departament Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli:

    [...] Skręcili w lewe [przejście], przemaszerowali przez kolejny korytarz, skręcili w prawo w słabo oświetlony i wyraźnie zniszczony korytarz, aż w końcu dotarli do martwego końca, gdzie drzwi po lewej stronie stały otwarte i odsłaniały schowek na miotły, a na drzwiach po prawej stronie wisiała zmatowiała mosiężna tabliczka z napisem:

    Niewłaściwe Użycie Mugolskich Przedmiotów.

    Obskurne biuro [...] wydawało się trochę mniejsze od pomieszczenia na miotły. Dwa biurka stłoczone były wewnątrz i nie było prawie miejsca wokół nich, z powodu wszystkich tych przepełnionych szafek z segregatorami, ustawionych wzdłuż ścian, na których szczytach chwiały się kupki akt. Maleńki kawałek ściennej przestrzeni [był zawieszony] kilkoma obrazkami samochodów, w tym jednym zdjęciem rozebranego silnika, dwiema ilustracjami skrzynek pocztowych [...] i rysunek pokazujący jak podłączać wtyczkę. [...]".

    (fragmenty książki "Harry Potter i Zakon Feniksa" J.K.Rowling)


    Ciekawostki:

    1. Mimo iż Ministerstwo Magii znajduje się kilka pięter pod ziemią, posiada okna. Magiczne Konserwatorium decyduje jaka pogoda ma panować za oknem każdego dnia.

    2. Ministrem Magii jest Korneliusz Knot, ale nie był on kandydatem numer jeden na to stanowisko. Czarosąd chciał powierzyć to stanowisko Albusowi Dumbledore, który uchodził za bardziej inteligentnego i potężniejszego czarodzieja niż Knot. Dumbledore zrezygnował jednak tłumacząc się nadmiarem obowiązków.





Rola Departamentów


Departamenty Ministerstwa:

W Ministerstwie Magii znajdują się departamenty odpowiedzialne za różne sprawy. Ich nazwy wynikają z tego, czym się one zajmują.

Departament Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów

Cel: Utrzymywanie współpracy z ministerstwami magii w innych krajach

Departament Tajemnic

Cel: Nieznany

Departament Magicznych Wypadków i Katastrof

Cel: Zapobiegać i usuwać skutki wszelkich magicznych katastrof

Departament Niewłaściwego Użycia Przedmiotów Mugoli

Cel: Doprowadzanie do porządku przedmiotów mugoli, które po zaczarowaniu zostały przez mugoli wykorzystane

Departament Kontroli Nad Magicznymi Stworzeniami

Cel: Utrzymanie stałej kontroli nad magicznymi zwierzetami.

Departament Czarodziejskich Gier i Sportów

Cel: Promowanie i organizowanie magicznych gier i turniejów sportowych.

Departament Magii Eksperymentalnej

Cel: Prace badawcze nad nowymi zaklęciami, które miałaby pomóc czarodziejom w ich życiu (pozytywne), również badania nad zaklęciami złowrogimi (negatywne).

Departament Przypadkowego Użycia Czarów

Cel: Usuwanie skutków czarodziejskich wypadków z czarami, a także wymazywanie mugolom z pamięci owego wydarzenia, jeśli są oni jego świadkami.

Departament Transportu Magicznego

Cel: Kontrolowanie produkcji i zużycia magicznych środków transportu: mioteł, dywanów, świstoklików; utrzymywanie ihc istnienia w tajemnicy przed mugolami.





Ulica Pokatna


Ulica Pokątna to jedna z najbardziej znanych ulic czarodziejskich w Wielkiej Brytanii, a dokładniej w Londynie. Na ulicą Pokątną może dostać się jedynie czarodziej.
Są dwie, znane nam drogi prowadząca na Pokątną. Pierwszą jest Dziurawy Kocioł, który jest małym obskurnym pubem, na który żaden Mugol nie zwraca uwagi. Natomiast drugą możliwością, aby znaleźć się na tej ulicy jest użycie proszku Fiu.
Z Dziurawego Kotła na ulicę czarodziei dostać się nie trudno! Wystarczą tylko trzy uderzenia różdżką w mur . A dla odważnych, którzy zdecydują się jednak na proszek Fiu, radzę uważać na łokcie .
Na ulicy Pokątnej znajdowały się sklepy tzn. np. sklep z kotłami, sowami, sprzętem Quidditcha, który był zawsze bardzo oblegany, przez fanów tego sportu, z szatami np. salon Madame Malkin - szaty na wszystkie okazje i konkurencyjny i Twilfilta i Tattinga, sklep z różdżkami Ollivandera, z Magicznymi Dowcipami Weasleyów i wiele innych, a także apteka, gdzie czarodzieje zaopatrywali się w składniki potrzebne do sporządzenia eliksirów, Centrum Eeylopa, Bank Gringotta i Księgarnia Esy i Floresy, gdzie młodzi czarodzieje zakupywali podręczniki, niezbędne do zagłębiania tajników magii.
Od ulicy Pokątnej odchodziły też inne ulice np. ulica Śmiertelnego Nokturnu, gdzie znajdował się m.in. sklep Borgina i Burkesa.
Na tej "alei" były przede wszystkim sklepy przesycone czarna magią. Harry na ulicy Śmiertelnego Nokturnu spotkał kiedyś Hagrida, którą swoją obecność w tym miejscu tłumaczył poszukiwaniem skutecznego środka na ślimaki, które zżerały mu sałatę. Ulica Pokątna zmieniła się od czasu, gdy Harry zobaczył ją po raz pierwszy.
Po tym jak Ministerstwo Magii oficjalnie ogłosiło powrót Sami-Wiecie-Kogo znikły kolorowe witryny i panował tam mniejszy ruch, ponieważ coraz mniej czarodziei decydowało się opuszczać bezpieczne domy. Jednak Ruch na Pokątnej najbardziej zmniejszył się po napadzie na sklep Ollivandera.





Azkaban


"Ja bym się wysadził w powietrze, gdyby mieli mnie tam zapuszkować." Stan Shunpike

Departament Egzekwowania Prawa Magicznego utrzymuje więzienie na niewielkiej wysepce daleko stąd, na lodowatych wodach Morza Północnego. Jest ono nazywane Twierdzą Azkabanu lub po prostu Azkabanem.
Azkaban to potworne miejsce. Więźniowie są strzeżeni przez dementorów, okropne kreatury, które zostały opisane jako "bezduszne, wysysające dusze potwory". Żywią się pozytywnymi emocjami, co oznacza, że po spędzeniu długiego czasu w więzieniu, przetrzymywani tam ludzie tracą całą nadzieję, dobre uczucia i myśli. Więźniowie są zmuszani do uwolniania najciemniejszych, najbardziej przerażających wspomnień z ich życia. Niektórzy tracą zmysły lub tracą chęć do życia i umierają.
 Ponieważ dementorzy są źli z natury, po roku 1996, kiedy wyszło na jaw, że Voldemort powrócił, zbuntowały się i przyłączyły do śmierciożerców.

Więźniowie:

Black Syriusz - schwytany i zesłany do Azkabanu w listopadzie 1981 roku bez jakiejkolwiek rozprawy. Uciekł w lipcu 1993 roku. Przemienił się w psa (animag) i wymknął się swoim strażnikom, kiedy przynieśli mu jedzenie. Emocje zwierząt są trudniejsze do odczucia dementorom, dlatego ucieczka zakończyła się sukcesem. Black nigdy już nie wrócił do Azkabanu, zginął wpadając za starożytną kurtynę w Departamencie Tajemnic.


Crabbe - zesłany do Azkabanu po starciu w Departamencie Tajemnic w czerwcu 1996 roku.


Cronk Crispin - zesłany do Azkabanu przez Ministerstwo Magii za trzymanie sfinksów w ogródku, pomimo powtarzanych ostrzeżeń.

 Crouch Bartemius "Barty" junior - skazany za torturowanie Longbottomów i osadzony w Azkabanie w 1981 roku. Dostał dożywocie za użycie zaklęcia Crucio, należącego do zaklęć niewybaczalnych. Uciekł przemieniony w swoją matkę (użył eliksiru wielosokowego), która zajęła jego miejsce w celi i aż do swojej śmierci zażywała eliksir wielosokowy, dzięki któremu zachowywała wygląd swego syna. Barty zginął od pocałunku dementora.


Dolohov Antonin - osadzony w 1981 roku, zbiegł z Azkabanu w czasie masowej ucieczki śmierciożerców w styczniu 1996 roku.


Fletcher Mundungus - zesłany do Azkabanu w marcu 1997 roku za podawanie się za Inferiusa podczas próby napadu.


Gaunt Marvolo - zesłany do Azkabanu około 1944 roku za zaatakowanie pracowników Ministerstwa usiłujących aresztować jego syna. Został skazany na sześć miesięcy.


Gaunt Morfin - zesłany do Azkabanu na trzy lata (w 1944) za rzucenie klątwy na mugola, Toma Riddle'a i opór przy aresztowaniu. Po tym, jak powrócił z Azkabanu, został wplątany w śmierć trzech mieszkańców rezydencji Riddlów. Z chęcią przyznał się do morderstw, lecz był niewinny. Jego siostrzeniec, syn mugola Toma Riddle'a i jego siostry Merope, dokonał morderstwa i zamieścił nieprawdziwe wydarzenia w umyśle Morfina. Morfin zmarł w Azkabanie, do końca przekonany o swojej winie.


Hagrid Rubeus (zdjęcie po lewej) - trafił do Azkabanu na kilka tygodni wiosną 1993 roku, gdyż podejrzewano go o otwarcie Komnaty Tajemnic i obwiniano go za ataki na uczniów. Po odkryciu prawdy przez Harry'ego Pottera został całkowicie oczyszczony z zarzutów i zwolniony z Azkabanu.


Jugson - zesłany do Azkabanu po starciu w Departamencie Tajemnic, w czerwcu 1996 roku.

Karkarow Igor - schwytany przez aurora Alastora Moody'ego po sześciu miesiącach poszukiwań, jednak zwolniony z więzienia w 1981 roku za podjęcie współpracy z Ministerstwem Magii i wydanie nazwisk innych śmierciożerców. Po ucieczce z Hogwartu słuch po nim zaginął. Jego zwłoki zostały odnalezione w 1996 roku.


Lestrange Bellatrix - kuzynka Syriusza Blacka, zesłana dożywotnio do Azkabanu w 1981 roku za użycie zaklęcia Crucio podczas torturowania Longbottomów, zbiegła w czasie masowej ucieczki śmierciożerców w styczniu 1996 roku.


Lestrange Rabastan - zesłany na dożywocie do Azkabanu w 1981 roku, za czynny udział w torturowaniu Longbottomów i użycie zaklęcia Crucio, zaliczanego do zaklęć niewybaczalnych. Zbiegł w czasie masowej ucieczki w styczniu 1996 roku.
Lestrange Rudolf - zesłany na dożywocie do Azkabanu w 1981 roku, za czynny udział w torturowaniu Longbottomów i użycie zaklęcia Crucio, zaliczanego do zaklęć niewybaczalnych. Zbiegł w czasie masowej ucieczki w styczniu 1996 roku.


Macnair Walden - zesłany do Azkabanu po starciu w Departamencie Tajemnic, w czerwcu 1996 roku.
Malfoy Lucjusz - zesłany do Azkabanu w 1996 roku, po starciu w Ministerstwie Magii w wyniku którego przepowiednia dotycząca Harry'ego i Voldemorta została zniszczona.


Mulciber - zesłany do Azkabanu po starciu w Departamencie Tajemnic, w czerwcu 1996 roku.


Nott - zesłany do Azkabanu po starciu w Departamencie Tajemnic, w czerwcu 1996 roku.


Podmore Sturgis - zesłany do Azkabanu w 1995 roku na sześć miesięcy, za próbę włamania się do zakazanej strefy w Ministerstwie Magii.


Rookwood Augustus - wydany Ministerstwu Magii przez Igora Karkaroffa w 1981 roku, pracował jako szpieg Voldemorta w Departamencie Tajemnic, zbiegł z Azkabanu w czasie masowej ucieczki śmierciożerców w styczniu 1996 roku. Powrotnie zesłany do Azkabanu po starciu w Departamencie Tajemnic, w czerwcu 1996 roku.


Shunpike Stan - aresztowany po tym, jak żartował, że jest śmierciożercą, w 1996 roku. Przetrzymywany tylko po to, by Ministerstwo Magii mogło pokazać, że walka ze śmierciożercami przynosi skutki.


Wilkes - schwytany i prawdopodobnie zesłany do Azkabanu w 1981 roku, zmarł wycieńczony aurą dementorów i ulegając ich złej mocy.

Przypuszczenia co do lokalizacji Azkabanu:

Zgodnie z wyjaśnieniami Syriusza Blacka, opisującymi jego ucieczkę z Azkabanu, niektórzy przypuszczają, że wyspa musi być faktycznie umieszczona na dalekim południu. Syriusz był w całkiem niezłym stanie, więc podpłynął do wybrzeża, po czym odwiedził Privet Drive, zanim udał się na północ do Hogwartu.
Privet Drive znajduje się w Surrey, które jest na południe od Londynu. Odtąd jest to jedyne logiczne wyjaśnienie do przyjęcia, że Syriusz popłynął do najbliższego punktu od głównego lądu Azkabanu, ten punkt musiał być gdzieś w Angielskim Kanale (u nas zwanym La Manche) pomiędzy Anglią a Francją. Niektórzy fani próbowali pokonać tę odległość inaczej.
Pomimo tego, Rowling trzyma się swojego zdania. Azkaban jest daleko na północy, a Syriusz wybrał podróż do Hogwartu przez Surrey. To wydaje się dla nas - mugoli - dziwne, ale czarodziejskie pomysły na "najkrótsze drogi" niekoniecznie muszą być takie, za jakie my je przyjmujemy. Dla przykładu, Błędny Rycerz wydaje się poruszać pomiędzy celami podróży niemal w kolejności alfabetycznej.
Ta dziwna logika jest zbliżona do tego, co czyni transmutację prostszą, gdy dwie rzeczy mają zbliżoną nazwę (świnka morska i perliczka w języku angielskim mają podobne nazwy - guinea pig, guinea fowl). Dlatego, nie możemy koniecznie brać na poważnie analizy podróży Syriusza i nakładać jej na mugolską mapę, by odnaleźć lokację Azkabanu.





Bank Gringotta




Kawałek w głębi Pokątnej, w pobliżu skrzyżowania z Nokturnem stoi wysoki budynek z marmuru. To Czarodziejski Bank Gringotta, miejsce chronione przez gobliny, gdzie czarodzieje i czarownice trzymają swoje pieniądze i inne cenne rzeczy w kryptach setki mil pod Londynem. Podobno gobliny trzymają tam smoki, aby strzegły skarbiec przed złodziejami.
Podszedłeś do brązowych drzwi na szczycie schodów z białego marmuru. Stoją tutaj gobliny, ubrane w szkarłatno-złote stroje. Wchodzisz do sali wejściowej, masz przed sobą kolejny zestaw drzwi. Są srebrne, z wygrawerowanym na nich wierszem:

Wejdź tu, przybyszu, lecz pomnij na los,
Tych, którzy dybią na cudzy trzos.
Bo ci, którzy biorą, co nie jest ich,
Wnet pożałują żądz niskich swych.
Więc jeśli wchodzisz, by zwiedzić loch
I wykraść złoto, obrócisz się w proch.
Złodzieju, strzeż się, usłyszałeś dzwon
Co ci zwiastuje pewny, szybki zgon.
Jeśli zagarniesz cudzy trzos,
Znajdziesz nie złoto, lecz marny los.


Kolejnych dwóch goblinów pilnuje tych drzwi. Otworzą ci je abyś wszedł do głównego holu. Ta duża komnata posiada długi kontuar z ponad setką goblinów siedzących na wysokich stołkach, ważących i liczących monety, prowadzących księgi rachunków oraz oceniających cenne kamienie.

Prawdopodobnie możesz tutaj wymienić mugolskie pieniądze na czarodziejskie monety. Jest tutaj mnóstwo drzwi wychodzących z komnaty głównej strzeżonych przez coraz więcej goblinów, którzy wpuszczają do ciasnej, kamiennej jaskini prowadzącej do skrytek pod ziemią. Przejście jest oświetlone przez pochodnie, spada stromo w dół. Gobliny są tutaj przewodnikami, pilotującymi małe wózeczki jadące po szynach na ziemi.
Skrytki, a jest ich ponad siedemset, są otwierane na różne sposoby. Typowe jest użycie małego kluczyka. Najważniejsze skrytki są strzeżone czarami. Goblin głaszcze je swoim palcem, aby po chwili znikły.
Jeżeli ktoś oprócz goblina Gringotta spróbuje tego, zostanie wessany przez drzwi do wnętrza skrytki. Skrytka Dumbledore'a ma numer 713. Syriusza Black'a ma numer 711. Skrytka Harry'ego ma numer 687. Jeden z goblinów pracujących u Gringotta ma na imię Gryfek.
To on poprowadził Harry'ego i Hagrida do skrytek 31 lipca 1991 r.
Gringott ma płatnych łamaczy zaklęć, które strzegą skarbów ukrytych np. w piramidach Egiptu. Jednym z nich jest Bill Weasley. Gobliny Gringotta będą zamieniać mugolskie pieniądze na pieniądze czarodziejów. Rowling mówi: "Te gobliny to tajemnicze stworzenia. Chcą wprowadzić mugolskie pieniądze znów do obiegu. Są jak paserzy."
W banku Gringotta staż odbywała Fleur Delacour, która po ukończeniu Beaxbatons przyjechała do Londynu, żeby podszkolić swój angielski.





Grimmauld Place 12


"Harry pomyślał, a gdy tylko doszedł do miejsca, w którym była mowa o Grimmauld Place 12, pomiędzy numerami 11 i 13 pojawiły się znikąd poobtłukiwane drzwi, a z obu ich stron brudne ściany i ponure okna."

(Harry Potter i Zakon Feniksa, rozdział 4)

Grimmauld Place 12 to dom należący do rodu Blacków. Ponieważ jedynym żyjącym do niedawna (1996 r.) członkiem tej rodziny był Syriusz Black, dom popadał w ruinę, gdyż nikt o niego nie dbał. Budynek został zapomniany przez wszystkich, ponieważ ojciec Syriusza Blacka wykorzystując starożytne zaklęcia ukrył go magicznie przed ciekawskimi nosami. Gdy mugol uda się pod Grimmauld Place 12 zobaczy dom numer 11 i 13 stojące po sąsiedzku (przez płot). Czarodziej, który także uda się pod ten adres, zobaczy to samo, jednak gdy powtórzy w myślach "Grimmauld Place 12", znikąd pojawi się przed nim stary dom.

Wygląd budynku:

Front budynku:


Do drzwi frontowych, które były pomalowane czarną farbą, łuszczącą się już ze starości i wyposażone w srebrną klamkę w kształcie wijącego się węża wchodziło się po wychodzonych stopniach schodów. Drzwi nie posiadały żadnej dziurki na klucz, czy też skrzynki na listy. Można je było otworzyć tylko przy użyciu różdżki. Otwieraniu drzwi towarzyszyło przeraźliwe skrzypienie. Zewnętrzne ściany domu były brudne i zniszczone, zaś okna ciemne i ponure.

Przedpokój:
Przez frontowe drzwi wchodziło się prawie całkiem ciemnego przedpokoju, w którym unosił się zapach wilgoci, kurzu i odór stęchlizny. Od przedpokoju odchodził długi i ponury korytarz. Jego ściany obklejone były łuszczącymi się tapetami, a podłoga wyłożona włóczkowym chodnikiem. Pomieszczenie oświetlały staroświeckie lampy gazowe. Dodatkowo na ścianach wisiały poczerniałe portrety z jakimiś groźnie wyglądającymi czarodziejami. Żyrandol pobłyskujący mętnie pod sufitem, jak i kandelabr na kulawym stoliku miały kształt węży.
Przy końcu korytarza wisiał portret matki Syriusza Blacka, który był zawsze zasłonięty dwiema zjedzonymi przez mole zasłonami, aby postać z portretu nie wrzeszczała na czarodziejów przechadzających się po korytarzu, a obok portretu stał wieki stojak na parasole, który wyglądał, jakby został wykonany z nogi trolla. Po przejściu obok portretu pojawiały się mroczne schody prowadzące na wyższe piętra domu, na których znajdowały się sypialnie.
Podczas wędrówki tymi schodami mijało się rząd wyschniętych, skurczonych głów, osadzonych na wiszących na ścianach plakietkach (rysunek po prawej). Ród Blacków miał zwyczaj kolekcjonować głowy swoich skrzatów domowych.

Sypialnie:
Pomieszczenie sypialniane były równie zaniedbane jak cała reszta domu. Jedna z nich, w której latem 1995 roku nocował Harry Potter i Ron Weasley, została opisana bardzo dokładnie. Był to ponury, wysoki pokój, z dwoma pojedynczymi łóżkami, zaciemniony i wilgotny. Złuszczone ściany zdobił tylko jeden "obraz": niezamalowane płótno w bogato zdobionej ramie.
:Sypialnia Syriusza podkreślała, że należał on do Gryffindoru a nie jak reszta rodziny do Slytherinu, maił ściany pooblepiane proporczykami Gryffindoru, fotografiami, a także mugolskimi plakatami z dziewczynami w bikini. Natomiat sypialnia jego brata - Regulusa była zupełnie inna, podkreślała jego związek z resztą rodziny, czyli to że należał do Slytherinu. Na ścianach również miał zdjęcia, ale oprócz nich także mnóstwo wycinków z gazet dotyczących Voldemorta.

Kuchnia:
Kuchnia znajdowała się w podpiwniczonej części domu. Właściwe to była piwnicą ze ścianami z grubo ciosanych kamiennych bloków, odrobinę mniej ponura niż hol, oświetlona zazwyczaj blaskiem płonącego na wielkim palenisku ognia. W powietrzu zalegały kłęby dymu, przez które ledwo było widać żelazne garnki i patelnie zwisające z ciemnego sklepienia. Po środku kuchni stał długi stół, a przy nim liczne krzesła.

Salon:
Długi i wysoki pokój na pierwszym piętrze, z oliwkowozielonymi ścianami, pokrytymi wyleniałymi gobelinami. Z dywanu wzbijały się obłoczki kurzy, gdy tylko postawiło się na nim stopę. Okno osłonięte było długimi omszałymi, niegdyś zielonymi i aksamitnymi zasłonami. Na jednej ze ścian wisiał bardzo stary, wyblakły i nadgryziony prze bahanki gobelin, który był powyszywany złotymi nićmi.
Gobelin ukazywał rozłożyste drzewo genealogiczne, sięgające czasów średniowiecza. Gobelin zatytułowany był: "Szlachetny i starożytny ród Blacków Toujours Pur ". Niektórzy członkowie rodziny zostali wypaleni z gobelinu, tak, że zamiast ich twarzy widniały w nim tylko dziury.

Na przełomie 1995 i 1996 roku, gdy Ministerstwo Magii nie wierzyło jeszcze w powrót Voldemorta, Grimmauld Place 12 służyło jako kwatera główna Zakonowi Feniksa. Po śmierci Syriusza Blacka posiadłość stała się własnością Harry'ego Pottera. Chłopak nie chcąc powracać do ponurego domu oddał go Zakonowi Feniksa na kwaterę główną, zaś skrzata domowego Stworka wysłał do pracy w Hogwarcie.





Hogsmeade


Geneza nazwy osady.

HOGSMEADE (czyt. Hogsmiid) - hog to po angielsku "wieprz" lub "świnia", a meade pochodzi zapewne od meadow - "łąka", ale może też kojarzyć się ze słowem mead - "miód pitny", jako że tego trunku można było się napić w gospodzie, jeśli miało się już ukończone 17 lat.

Historia wioski.

Hogsmeade jest jedyną wioską w Anglii, w której nie mieszka ani jeden mugol. Nie jest znana dokładna data jej powstania, gdyż wszystkie dokumenty zostały zniszczone w 1612 roku, kiedy podczas powstania gobliny opanowały budynek główny osady.
Wiadomo jednak, że osadę założył Hengist z Woodcroft, który uciekając przed prześladowaniami ze strony mugoli dotarł do Szkocji i postanowił się osiedlić z dala od innych. Wkrótce jednak przyłączali się do niego inni czarodzieje, którzy również chcieli uniknąć prześladowań (trzeba pamiętać, że w średniowieczu panicznie bano się magii i prześladowano wszystkich, których podejrzewano o jej uprawianie) i po około stu latach Hogsmeade stała się dużą osadą.

Atrakcje Hogsmeade.

Dziś Hogsmeade jest najpopularniejszą wioską w Anglii. Słynie z niezwykłych sklepów, historycznych domków i bliskiego sąsiedztwa ze Szkołą Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Uczniowie trzecich i wyższych klas Hogwartu w weekendy udają się do wioski bogatej w atrakcje.
W oberży "Trzy miotły" , która niegdyś była domem założyciela Hogsmeade, można spotkać ciekawych ludzi, napić się kremowego piwa i wysłuchać ciekawych opowieści.
W sklepie Derwisza i Bangesa można kupić lub naprawić sprzęt magiczny.
W Miodowym Królestwie można skosztować wielu odlotowych łakoci, wśród których najpopularniejsze są:

Fasolki Wszystkich Smaków Bertiego Botta
Dyniowy pasztecik
Balonowa guma Drooblego
Czekoladowe żaby (z kartami w środku)
Beczułki
Pieprzne diabełki (aż się dymi z ust)
Cukrowe pióra (możesz sobie ssać na lekcji, wyglądając jakbyś się zastanawiał, co napisać)
Lodowe kulki (unosisz się do góry gdy zaczniesz je ssać)
Kwach (robi dziurę w języku).

U Zonka można zaopatrzyć się w żartobliwe gadżety do płatania super psikusów.
W Hogsmeade znajduje się najbardziej nawiedzona chata w całej Wielkiej Brytanii, nazywana Wrzeszczącą Chatą. Prawda jest taka, że owa chata wcale nie jest nawiedzona, a wrzaski i hałasy jakie z niej dochodziły to wrzaski Remusa Lupina, który będąc jeszcze w Hogwarcie, w czasie pełni był zamykany we Wrzeszczącej Chacie, by nikomu nie wyrządzić krzywdy.





Nora


Dom rodziny Weasley'ów (zdjęcie obok) wyglądał jak duży, kamienny chlew, do którego tu i tam dobudowywano pomieszczenia, aż dom urósł na kilka pięter i tak się przechylił, że przed zawaleniem chroniły go tylko czary.
Z czerwonego dachu wyrastały cztery, albo pięć kominów. Na koślawej tabliczce przy samym wejściu widniał napis: NORA. Wokół drzwi leżał stos gumowych butów i bardzo zardzewiały kocioł.

Kuchnia:

Kuchnia (zdjęcie poniżej) była mała i zagracona. Po środku stał wyszorowany drewniany stół otoczony krzesłami. Na ścianie znajdował się zegar, który miał tylko jedną wskazówkę, a zamiast cyfr na tarczy widniały różne napisy, np. "Czas nakarmić kurczaki", "Czas zaparzyć herbatę".
Gzyms kominka zawalony był książkami o tematyce kucharskiej, rzecz jasna czarodziejsko-kucharskiej. Wśród licznych zbiorów były m.in. "Czary przy pieczeniu", "Uczta w jedną minutę". Przy zlewie stało stare radio odbierające czarodziejską stację.

Schody:

Wąski korytarz w domu Weasley'ów kończył się niezbyt pewnie wyglądającymi schodami, które biegły zygzakiem przez całą wysokość domu.



Sypialnie:

Drzwi do sypialni Rona były pokryte starą, łuszczącą się farbą i wisiała na nich tabliczka z napisem: Pokój Ronalda. Pokój Rona Weasley'a znajdował się na poddaszu, więc sufit był bardzo nisko. Całość sprawiała wrażenie wnętrza pieca, ponieważ niemal wszystko było pomarańczowe: narzuta na łóżku, ściany czy sufit.
Wynikało to z tego, że Ron pokrył swój pokój plakatami ulubionej drużyny quidditcha - Armat Chudleya. Członkowie drużyny mieli pomarańczowe stroje i stąd ten rażący widok.
W kącie pokoju znajdował się bezładny stos podręczników szkolnych, tuż obok stosu komiksów. Na parapecie stało akwarium pełne żabiego skrzeku. Na podłodze były porozrzucane samotasujące się karty. Nad pokojem, na strychu mieszkał ghul, który robił stale hałas, waląc w rury.

Sypialnia Percy'ego znajdowała się na drugim piętrze. Percy spędzał bardzo dużo czasu w swoim pokoju, który wyposażony był w okno z widokiem na ogród.
Kiedy był uczniem Hogwartu, większość czasu spędzał w sypialni na pisaniu listów do Penelope Clearwater, swojej dziewczyny, jednak po ukończeniu szkoły, czas mijał mu na pisaniu raportów dla Ministerstwa Magii.

Sypialnia Freda i George'a była przede wszystkim magazynem ich składników do eksperymentów, które czasami kończyły się wybuchem lub wielkim hałasem.
Bliźniacy większość czasu spędzonego w sypialni spędzali na eksperymentowaniu z różnymi produktami, jakie udało im się ukryć przed okiem Molly Weasley, która wszystko im konfiskowała.

Ogród:

Ogród Weasley'ów był duży i bardzo zarośnięty. Trawa wyglądała jakby nie przycinano jej od kilku lat, chwastów było mnóstwo. Przy murach rosły powykrzywiane drzewa a na grządkach różnorodne rośliny magiczne. W wielkiej zielonej sadzawce roiło się od żab.

Szopa:

Szopa znajdująca się na podwórzu Weasley'ów była magazynkiem pana Weasley'a, w którym ten przetrzymywał różnego rodzaju sprzęty mugolskie, które czasami przerabiał i modyfikował - jak było w przypadku starego Fordu Anglia, który dzięki ingerencji Artura Weasley'a "nauczył" się latać. Szopa służyła także za garaż.
Nora pojawia się w drugim, czwartym i szóstym tomie. W przypadku drugiego i czwartego, Harry spędza tam tylko resztę wakacji, a w przypadku tomu 6, Harry dodatkowo wyjeżdża do Nory na święta, gdzie podstępnie spotka się z nim Rufus Scrimgeour, nowy minister magii.





Peron 9 i 3/4


"Peron dziewiąty, peron dziesiąty. Twój peron powinien być gdzie pomiędzy nimi, ale chyba go jeszcze nie zbudowali, co?"
Vernon Dursley

Peron numer 9 i 3/4 znajduje się na stacji Kings Cross w Londynie i jest magicznie ukryty przed mugolami. Wejściem do niego jest barierka pomiędzy peronami 9 i 10. Czarodziej musi tylko pewnie na nią wbiec i po chwili znajdzie się po drugiej stronie, na peronie 9 i 3/4, gdzie czeka czerwony parowóz z licznymi wagonami, także w kolorze czerwonym.
Parowóz nosi nazwę Hogwart Express, lub Ekspres Hogwartu (w piątym tomie A. Polkowski zdecydował się przetłumaczyć nazwę pociągu). Co roku 1 września stoi na stacji czekając na uczniów. Punktualnie o jedenastej odjeżdża z peronu i jedzie w kierunku stacji Hogsmeade, której dokładna lokalizacja znana jest tylko nielicznym.



Dlaczego uczniowie Hogwartu muszą wsiadać do pociągu na peronie 9 i 3/4?

Być może niektórych z Was zastanawia, dlaczego uczniowie Hogwartu, którzy mieszkają w różnych częściach wysp brytyjskich muszą wsiadać do Ekspresu Hogwartu tylko i wyłącznie na peronie 9 i 3/4. Autorka jak do tej pory nigdy nie wyjaśniła tej zagadki, jednak można wyciągnąć kilka wniosków, które nieco rozjaśnią tą sprawę.
Po pierwsze Londyn jest stolicą Wielkiej Brytanii, więc jeśli miałoby istnieć tylko jedno jedyne miejsce z którego miałby odjeżdżać pociąg do Hogwartu, to dość oczywiste, że miastem tym musi być Londyn.
Po drugie w Londynie znajduje się ulica Pokątna, jedyne miejsce w całej Wielkiej Brytanii, gdzie małoletni czarodzieje mogą zaopatrzyć się w przybory niezbędne do podjęcia nauki w Hogwarcie. Staje się więc oczywiste, że każdy uczeń Hogwartu, niezależnie od tego w jakiej części kraju mieszka, musi udać się do Londynu, aby dokonać zakupów przed 1 września.
Być może dlatego Rowling doszła do wniosku, że peron numer 9 i 3/4 powinien znajdować się w tym samym mieście co ul. Pokątna, dzięki czemu czarodzieje nie muszą jeŹdzić po całym kraju. Wystarczy, że wyjadą rankiem 1 września i zrobią zakupy na ul. Pokątnej, a następnie udadzą się na stację Kings Cross, tak aby zdążyć na pociąg.





Stadion Mistrzostw Swiata w Quidditchu


"Sto tysięcy miejsc [...]. Specjalna, pięćset osobowa grupa zadaniowa, powołana przez Ministerstwo Magii, pracowała nad tym przez cały rok"
Artur Weasley


W sierpniu 1994 roku odbył się Finał Mistrzostw Świata w Quidditchu, w czasie którego zagrały reprezentacje Bułgarii i Irlandii. Mimo, że zawodnik Bułgarii - Wiktor Krum - złapał znicza, wygrała Irlandia wynikiem 170 do 160. Mecz obserwowało ponad sto tysięcy czarodziejów z całego świata.

Przygotowanie mistrzostw:

Mistrzostwa musiały zostać zorganizowane w taki sposób, aby mugole czegoś nie zauważyli: "[...] Chodzi o jakieś sto tysięcy czarodziejów, którzy mają zgromadzić się w jednym miejscu, a oczywiście nie dysponujemy tak wielkim obiektem magicznym, by wszyscy mogli się pomieścić. Są, rzecz jasna miejsca, do których mugole nie mogą przeniknąć, ale wystarczy sobie wyobrazić próbę stłoczenia stu tysięcy czarodziejów na ulicy Pokątnej albo na peronie 9 i 3/4 [...]."

Przed Ministerstwem Magii stanęło nie lada zadanie. Przygotowanie odpowiedniego miejsca i budowa stadionu trwały blisko rok. Stadion zdecydowano się umieścić na odludnym wrzosowisku, z dala od ciekawskich oczu mugoli.
Należało także rozłożyć w czasie przybywanie widzów, żeby nadmierna liczba czarodziejów podróżujących np. mugolskimi środkami transportu, nie wzbudziła podejrzeń wśród mugoli. Postanowiono, że czarodzieje z tańszymi biletami będą przyjeżdżać dużo wcześniej i rozbiją się w obozowisku, nieopodal świeżo wybudowanego stadionu.
Czarodzieje przybywali do obozowiska na różne sposoby - przy użyciu mugolskich środków transportu, aportacji, czy też świstoklików.

Wygląd stadionu:

Stadion wybudowany na potrzeby mistrzostw był największą i najnowocześniejszą budowlą tego typu. Oprócz typowych elementów boisk quidditcha (jajowaty kształt, po trzy obręcze na końcach boiska), posiadał również wysokie trybuny unoszące się nad stadionem, szatnie dla obu drużyn, tablice wyników i inne pomieszczenia użytkowe. Na stadion można było wejć przez sześć klatek schodowych, goście specjalni i zawodnicy grających drużyn mieli oddzielne klatki wejściowe.





Al. Smiertelnego Nokturnu


Ulica Śmiertelnego Nokturnu to obskurna boczna uliczka, przy której stoją sklepy powiązane z Czarną Magią. Połączona jest ona z Pokątną w pobliżu Banku Gringotta.

Sklep Borgin i Burkes ulokowany jest pod numerem 13 B. To największy sklep na Nokturnie. Można tam kupić czarnoksięskie, magiczne przedmioty, niektóre bardzo niebezpieczne. Sprzedawca, pan Borgin kupuje również dziwne i niebezpieczne przedmioty. Możesz tam kupić m.in: zasuszone głowy, żywe, gigantyczne pająki, zatrute świece. Wśród sprzedawców jest nawet wiedŹma oferująca całą masę ludzkich paznokci. Gdzieś na tej ulicy, wnioskując z tego, że był tam Hagrid, ktoś sprzedaje środek odstraszający mięsożerne ślimaki.

Opis wyglądu sklepu zaczerpnięty z książki "Harry Potter i Komnata Tajemnic":

"W pobliżu stała gablotka z wyschłą ludzką ręką spoczywającą na poduszce, a obok leżała poplamiona krwią talia kart i wytrzeszczone szklane oko. Ze ścian łypały wykrzywione złośliwie maski, na ladzie rozłożone były najróżniejsze ludzkie kości, a z sufitu zwieszały się jakieś szpikulce".

Z szóstego tomu dowiadujemy się, że w tym sklepie przez pewien czas pracował Tom Riddle, młody Lord Voldemort.





Podręcznik opracowany przez Solffusia ;]

Poprawki i uzpełnienia naniósł Bartek McNeit

Bibliografia:

- wikipedia.pl

- seria HP

- hpnews.pl

Tylko i wyłącznie dla UNM.