...

SZKOŁA MAGII I CZARODZIEJSTWA





Podręcznik do WoHP dla klasy I








Wydawca: Ministerstwo Magii, Wydział Ksiąg Magicznych, 2007 Londyn











Spis treści



Wstęp

Albus Dumbledore

Draco Malfoy

Harry Potter

Hermiona Granger

James i Lily Potter

Lord Voldemort

Remus Lupin i Peter Pettiegrew

Rodzina Weasley

Ronald Weasley

Rubeus Hagrid

Syriusz Black






Wstep



    Podręcznik ten jest podstawowym źródłem informacji, który obowiązywał będzie na zajęciach z Wiedzy o Harrym Potterze. Przybliżone tu informacje na temat postaci z tej książki, fakty i domysły są pobrane z serii HP.





Albus Dumbledore





    Albus Dumbledore to kolejna, ważna postać z serii opowieści o Harrym Potterze. Był on dyrektorem szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart, a także jedynym czarodziejem, którego obawiał się Lord Voldemort. Albus to naznaczony już wiekiem mężczyzna z długą siwą brodą i równie długimi włosami. Miał niebieskie oczy i zawsze nosił okulary połówki. Lubił muzykę kameralną i kręgle.
    Nie znamy jego pochodzenia, jego brat Aberforth był członkiem Zakonu. Posiadał feniksa, którego nazwał Fawkens, jego patronus miał kształt owego ptaka. Dumbledore to spokojny, przyjazny i opanowany czarodziej. Miał doskonałe poczucie humoru i nigdy nie zrażał się tym co inni o nim sądzą.
    Jednak oceniając postać tego dyrektora nie można pominąć faktu, że był on najpotężniejszym czarodziejem swoich czasów. Jest to niezwykle mądra i doświadczona osoba.
    Albus jest założycielem Zakonu Feniksa, który działa w tajemnicy przed Ministerstwem Magii z jednej strony, a Voldemortem z drugiej. Znany jest ze zwycięstwa nad czarnoksiężnikiem Grindelwaldem, z odkrycia dwunastu sposobów wykorzystania smoczej krwi, a także ze swoich dzieł alchemicznych napisanych wraz z Nicolasem Flamelem. Zasiadał w Wizengamocie, był najznakomitszą postacią Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów oraz posiadał Order Merlina Pierwszej Klasy.
    Wielokrotnie proponowano mu posadę w Ministerstwie Magii, jednak on zawsze odmawiał. Dyrektor Dumbledore był dla Harrego Pottera opiekunem, przyjacielem oraz jedyną (przed poznaniem oraz po stracie ojca chrzestnego - Syriusza Blacka) bliską osobą, z którą mógł porozmawiać o swoim przeznaczeniu i życiowej misji.
    W każdym roku nauki Harry wpadał w jakieś kłopoty, jednak zawsze udawało mu się wyjść obronną ręką dzięki przyjaciołom i dyrektorowi. Dumbledore od śmierci rodziców Harrego był jego opiekunem i dbał o jego bezpieczeństwo.
    W VI części („Harry Potter i Książę Półkrwi”) Albus Dumbledore zostaje zabity przez śmierciożercę Severusa Snape'a - nauczyciela w Hogwarcie - któremu do końca bezgranicznie ufał. Został pochowany na terenie Hogwartu w białym sarkofagu. Po jego śmierci na terenie szkoły można było usłyszeć żałobną pieśń feniksa, który w ten sposób oddał hołd swojemu właścicielowi.





Draco Malfoy



    Draco Malfoy pochodzi z zamożnej czarodziejskiej rodziny czystej krwi. Jego ojciec był śmierciożercą i taką samą przyszłość wybrał synowi.
    Draco od początku nie lubił Harrego Pottera, a gdy ten stanął w obronie Hermiony (która urodziła się w mugolskiej rodzinie) nienawiść Dracona zaczęła rosnąć. W drugiej klasie został szukającym drużyny Ślizgonów i skutecznie utrudniał życie Harremu i jego przyjaciołom. Zwłaszcza na eliksirach, gdy czuł się bezkarnie, obrzucał ich nie zawsze miłymi określeniami. Powodowało to wiele starć między Ronem, Hermioną i Harrym, a Malfoyem i jego gorylami.
    Chociażby sławna potyczka, gdy Ron został ugodzony zaklęciem, które miało dość niemiłe konsekwencje, a mianowicie chłopak wymiotował ślimakami.
    Albo starcie w lochach, kiedy Hermiona musiała iśc do skrzydła szpitalnego, żeby skrócić swoje „zęby”.
    Wiele razy Draco rywalizował z Harrym w meczach Quiditcha. Uprzykrzał życie także Hagridowi na jego lekcjach. Słowem: był typem spod ciemnej gwiazdy. Miał dziewczynę: Pansy Parkinson, której inteligencja bynajmniej nie grzeszyła. Jego ojciec zasiadał w zarządzie szkoły, co pozwalało Malfoyowi na wiele rzeczy.
    W piątej klasie został prefektem Ślizgonów, a następnie członkiem Brygady Inkwizycyjnej. Następny rok był dla Dracona rokiem próby. Lord Voldemort wybrał go, aby zabił dyrektora Hogwartu. W ostatniej chwili chłopak po prostu stchórzył albo nie chciał zabijać Dumbledore'a. Za niego zrobił to Snape.
    Malfoy był bożyszczem Ślizgonów i znienawidzonym uczniem przez resztę szkoły. Blondyn, o szlachetnym urodzeniu, sprytny i chciwy, a zarazem inteligentny.





Harry Potter





    Z pewnością najbardziej znaną, a co za tym idzie lubianą postacią z serii książek napisanych przez J.K.Rowling jest zdecydowanie Harry James Potter. Chłopiec, Który Przeżył, Złote Dziecko Gryffindoru, Wybraniec itd... Określeń jest bardzo wiele, ale my dziś zajmiemy się jego dzieciństwem.
    Harry Potter urodził się w czarodziejskiej rodzinie 31 lipca 1980 roku. Jego rodzicami byli znani w tamtym czasie James i Lily Potterowie, aurorzy, członkowie Zakonu Feniksa, wierni przyjaciele Dumbledore'a; mieszkali w Dolinie Godryka.
    Gdy chłopiec miał około roku, potężny czarnoksiężnik, znany jako Lord Voldemort zamordował jego rodziców. Jego głównym celem było uśmiercenie Harry'ego, ale siła miłości, jaką chłopca obdarzyła matka, gdy umierała, uratowała go, a co więcej - spowodowała, że sam Lord został poważnie ranny i musiał uciekać ze społeczności czarodziejów, zaszywając się gdzieś i stając się bytem pasożytniczym.
    Po stracie rodziców, z wyraźnym rozkazem Dumbledore'a został „oddany” pod opiekę swojej najbliższej rodziny: Vernona i Petunii Dursleyów. Przez następne kilka lat był poniżany przez Dudleya, jego kolegów, a także samego wuja i ciocię. Stał się nawet „workiem treningowym” kuzyna. Nie wiedział, że nie jest zwykłym człowiekiem, lecz czarodziejem.
    Dopiero w dniu swoich 11 urodzin, gdy przez dłuższy czas dom przy Privet Drive był zasypywany listami ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart i wuj Vernon bliski był z tego powodu szaleństwa, Harry przekonał się kim tak naprawdę jest. Na małej wysepce pośród szalejącego sztormu, potomek wspaniałych aurorów poznał największą tajemnicę, jaką mieli przed nim do tej pory Vernon i Petunia Dursley.
    To Rubeus Hagrid, strażnik kluczy i gajowy w Hogwarcie, przekazał mu tę wiadomość. Chłopiec z początku nie wierzył, że to prawda, ale gdy przeczytał list, który adresowany był właśnie do niego, gdy Hagrid przypomniał mu niesamowite sytuacje z jego życia, uwierzył.
    Razem z Hagridem wybrali się na ulicę Pokątną, do której wejście wiodło przez Dziurawy Kocioł. Spotkali tam m.in. profesora Quirrella. Na Pokątnej Harry poznał nowy, zupełnie mu nieznany świat czarodziejski. Chłopiec kupił tam najpotrzebniejsze rzeczy: różdżkę, kociołek, szaty, książki itp., a Hagrid w ramach prezentu urodzinowego podarował mu sowę śnieżną, którą nazwał Hedwiga.
    Wrócił na miesiąc na Privet Drive, gdzie był traktowany od tej pory jak powietrze, zupełnie ignorowany. W dniu odjazdu pociągu do Hogwartu, stawił się punktualnie na dworcu i z pomocą pewnej czarodziejskiej rodziny dostał się na peron 9 i 3/4.
    W pociągu zaprzyjaźnił się Ronem Weasleyem, jednym z siedmiorga rodzeństwa, rudym chłopcem, o dużym temperamencie i skłonności do oceniania innych, co w późniejszym czasie stało się powodem wielu kłótni.
    Harry zaczął swoją edukację w wieku jedenastu lat. Jako sławna osoba był rozpoznawany w szkole, co często przeszkadzało jego największemu przyjacielowi, Ronowi. Nie był jednak mistrzem nauki, o nie. Tę rolę bardzo szybko i z dużym skutkiem przejęła jego przyjaciółka: Hermiona Granger -czarownica pochodząca z mugolskiej rodziny.
    Z początku Harry radził sobie dobrze w labiryncie nauki, egzaminów i sprawdzianów, ale po jakimś czasie stał się „średniakiem”. Jego ulubionym przedmiotem była Obrona Przed Czarną Magią. Znienawidzonym: Wróżbiarstwo.
    Na pierwszym roku Harry stanął przed ogromną szansą: został szukającym drużyny Gryfonów w Quidditchu. Wykorzystał ją do końca i nie zawiódł swoich kolegów z drużyny. Dopiero incydent pod koniec roku spowodował, że Gryffindor jednak nie zdobył mistrzostwa.
    Korytarz na trzecim piętrze słusznie nazywany był zakazanym korytarzem. Strzegł go trójgłowy pies o imieniu Puszek, którego uśpić mogła tylko muzyka. Pies należał do Hagrida, który pożyczył go Dumbledore'owi, aby pilnował wejścia do Kamienia Filozoficznego.
    Zresztą nie tylko Puszek strzegł jego bram: inni profesorowie też rzucili swoje zaklęcia. W drodze do Kamienia Harry i jego przyjaciele musieli pokonać wiele przeszkód: Diabelskie Sidła, Szachownicę, Komnatę z Latającymi Kluczami, rozwiązać zagadkę eliksirów...
    Do celu dotarł tylko główny bohater, a widok jaki tam zobaczył przerósł jego oczekiwania. Zamiast Severusa Snape'a, którego spodziewał się tam spotkać, ujrzał profesora Quirrella. Nauczyciel z zaciekawieniem oglądał lustro Ein Aingarp, gdy Harry wszedł do środka.
    Chłopiec po długiej bitwie, którą można nazwać walką na śmierć i życie, po raz drugi pokonał Voldemorta, ukrywającego się w ciele Quirrella.
    Nie był to jednak koniec Czarnego Pana. Bo Harry'ego czekał drugi rok nauki...





Hermiona Granger





    Hermiona Granger, najlepsza przyjaciółka Harry'ego, pochodziła z mugolskiej rodziny, niezwykle utalentowana, mądra, znająca odpowiedź na każde pytanie. Ze względu na swoje pochodzenia miała kilka nieprzyjemnych sytuacji, ale z pomocą przyjaciół wszystko wracało do normy.
    Obdarzona długimi, brązowymi włosami i ciemnymi oczami, co w połączeniu jej cechami charakteru dawało wspaniały skutek, przedstawiała sobą swoistą odmianę urody.
    Najlepsza uczennica w klasie, miała etykietkę pupilki i kujonki, ale tak naprawdę nimi nie była. Doskonale czuła się w towarzystwie Harry'ego i Rona, choć ten ostatni bardzo często jej dokuczał.
    W czwartej klasie spotkała Wiktora Kruma, z którym przez jakiś czas chodziła, ale taki związek na odległość nie był dobrą sprawą. Rozstali się więc, a oczy dziewczyny zwróciły się na Rona Weasleya.
    Swoją inteligencją wiele pomogła Harry'emu - zarówno w szkole, w lekcjach, jak i w czasie jego „zadań”. W pierwszej klasie, to dzięki niej Harry dostał się do Kamienia. Na drugim roku, to właśnie ona odkryła tajemnicę bazyliszka.
    To samo działo się w trzeciej klasie, gdy jako jedyna poznała sekret Lupina. W czasie Turnieju Trójmagicznego była dla Harry'ego wielka podporą, wynajdywała mu wiele zaklęć i razem z nim je ćwiczyła. Piąty rok pełen był akcji przeciw Umbridge, w czym brała czynny udział. Walczyła z przyjaciółmi w Ministerstwie Magii i odniosła tam rany. Szósta klasa to czas, gdy główne swe siły wkładała w naukę.
    Podsumowując: Hermiona Granger może być dla wielu osób wzorem do naśladowania, dla innych postacią, która sama w sobie jest jedna wielką encyklopedią. Nie należy jednak zapominać, że do końca była wierna swoim przyjaciołom i zawsze działała w słusznej sprawie.





James i Lily Potter






    Rodzice Harry'ego Pottera to bardzo barwne postaci w całym cyklu, choć mało o nich napisano.
    Wiadomo, że oboje byli świetnymi aurorami, wiernymi towarzyszami Dumbledore'a i mieszkali w Dolinie Godryka.
    Lily Evans, bo tak brzmiało jej panieńskie nazwisko, prefekt, była jedną z najlepszych uczennic w Hogwarcie. Wyjątkowo dobra z zaklęć i eliksirów. Miała długie rude włosy i podobnie jak Harry, zielone oczy w kształcie migdałów. W czasie pobytu w Hogwarcie z niechęcią odnosiła się do Jamesa.
    Nie podobał jej się sposób, w jaki traktował Severusa Snape'a. Dopiero pod koniec szkoły ich stosunki ociepliły się, a po zakończeniu edukacji para ta złożyła sobie przysięgę miłości. Zginęła 31 października 1981 roku, oddając swoje życia za jedynego syna. Tym samym uratowała go od niechybnej śmierci i pośrednio pomogła pozbawić Voldemorta mocy. Bardzo lubiła eliksiry, była w nich najlepsza. Ulubienica profesora Slughorna, należała do tzw. Klubu Ślimaka. Bardzo sprytna, zawsze miała jakiś pomysł na wyjście z problemu.
    James Potter, tak jak syn, był szukającym w drużynie Gryfonów, jednym z najlepszych. Miał czarne włosy, wiecznie potargane, orzechowe oczy i nosił okulary. Razem z przyjaciółmi: Syriuszem Blackiem, Peterem Pettigrew i Remusem Lupinem stworzyli Huncwotów. Zginął próbując ratować swoją żonę i Harry'ego przed Voldemortem. Jedyn z dwóch Huncwotów, który się ożenił.
    Rodzice Harry'ego byli jednymi z bardzo nielicznej grupy aurorów, którzy trzy razy oparli się Voldemortowi. Harry spotkał ich kilka razy, ale te „spotkania” były niecodziennie. Najpierw w pierwszej klasie w lustrze Ein Aingarp, potem w czasie Turnieju Trójmagicznego, gdy ich postacie wydostały się z różdżki Voldemorta, później na zdjęciu, które pokazał mu Moody oraz w decydującej bitwie o Hogwart, podczas której za sprawą kamienia wskrzeszenia przywołał najbliższych jego sercu ludzi.





Lord Voldemort





    Lord Voldemort to z pewnością najczarniejszy charakter w powieściach o Harrym Potterze. Był niegdyś normalnym, osieroconym chłopcem o nazwisku Tom Marvolo Riddle. Urodził się w Little Hangleton. Meropa Gaunt (matka Toma) była czarownicą, a Tom Riddle (ojciec) mugolem - osobą niemagiczną. Gdy ojciec Toma odkrył, kim jest naprawdę jego żona zostawił ją.
    Merope zmarła przy porodzie Toma, a chłopak trafił do sierocińca. Był tam do czasu, kiedy Albus Dumbledore, nie dał mu listu z Hogwartu - szkoły magii i czarodziejstwa. Jak każdy czarodziej nauka jego zaczęła się w wieku 11 lat. Okazało się, że Tom jest dziedzicem Salazara Slytherina, który był jednym z założycieli szkoły. Riddle interesował się czarną magią. W taki sposób odkrył Komnatę Tajemnic, mając 15 lat. Po ukończeniu szkoły studiował czarną magię, a potem powrócił jako najpotężniejszy czarnoksiężnik świata.
    Z wyglądu zupełnie nie przypomina człowieka. Biała niczym kreda twarz, budzi przerażenie każdego człowieka. Wielkie, szkarłatne oczy zabijają niemalże spojrzeniem; można powiedzieć, iż Czarny Pan upodobnił się do węża, o czym świadczą szparki zamiast nosa. Przez wiele lat po tym, jak został pokonany przez Harry'ego Pottera, Voldemort w ogóle nie miał ciała - do życia wykorzystywał innych.
    Trudno jednak stwierdzić, czy wciąż jest człowiekiem. Na pewno brak mu uczuć. Na wszystko jest obojętny, liczy się dla niego jedynie władza i potęga. Zdecydowany i zdolny do wszystkiego, Lord Voldemort nigdy nie waha się krzywdzić innych ludzi - potrafił i nadal potrafi karać w najokrutniejszy sposób nawet swoich wiernych zwolenników, gdy tylko przyjdzie mu na to ochota. Jest najzwyczajniej w świecie straszny, okrutny i bezlitosny. Trudno pojąć, że umie zabijać dla zabawy. Jego słabą stroną jest wspomniany już brak uczuć. Wykorzystał to Potter, broniąc Kamienia Filozoficznego w pierwszej części, ale też w wielu innych potyczkach.
    Lord Voldemort to jeden z najczarniejszych i najstraszniejszych charakterów we współczesnej literaturze młodzieżowej. Zginął 2 maja 1998 roku z rąk jego największego wroga, Harrego Pottera zabity własnym uśmiercającym zaklęciem.





Remus Lupin i Peter Pettigrew






      Każdy, kto czytał trzecią część przygód Pottera, z pewnością wie, kim dla Jamesa był Lupin i Pettigrew. Jego najlepsi przyjaciele z Hogwartu, pomijając Syriusza, którym całkowicie ufał. Jak się potem okazało, Petererowi ufać nie wolno.
      Za namową Łapy, uczynili go Strażnikiem Tajemnicy, co pośrednio spowodowało ich śmierć. Glizdogon zdradził Potterów, wypierając się tym samym przyjaźni, jaką go darzyli. Przeszedł na stronę Voldemorta częściowo ze strachu, a częściowo dlatego, że był nim zafascynowany. Był animagiem i zamieniał się w szczura.
      W czasach szkolnym był jakby cieniem Pottera i Blacka, trzymał się raczej na uboczu. Być może spowodowało to chęć „odegrania się” na przyjaciołach. W trzecim roku nauki Harry'ego, chłopak spotkał go osobiście i przekonał się, kto tak naprawdę zdradził jego rodziców. Peter zabił dwunastu mugoli, potem upozorował własną śmierć wrabiając w to wszystko Syriusza. Następnie przez szereg lat udawał szczura, Parszywka.
      W IV tomie odciął sobie rękę i pomógł Czarnemu Panu odzyskać ciało za co został nagrodzony w postaci nowej, metalowej dłoni. Ta sama dłoń zabiła go w VII tomie, kiedy to przez chwilę okazał słabość Harremu.

      Lupin, jako jedyny z przyjaciół był prefektem. Szanował ludzi i nawet było mu żal Snape'a dręczonego przez Łapę i Rogacza. Nie był, jak inni, animagiem, ale wilkołakiem. To właśnie dla niego, przyjaciele nauczyli się tej trudnej sztuki, gdyż wilkołak jest groźny tylko dla ludzi.
      Ukończył szkołę, ale jego przypadłość nie pozwalała znaleźć mu dobrej pracy. Dumbledore zatrudnił go w końcu jako nauczyciela OPCM, co wywołało duży entuzjazm u Harry'ego. Lupin opowiedział chłopakowi o jego ojcu, nauczył go zaklęcia Patronusa, pomógł Syriuszowi... Był według wielu najlepszym nauczycielem Obrony, jakiego do tej pory mieli.
      Członek Zakonu Feniksa, na prośbę Dumbledore'a starał się wybadać sytuację wśród wilkołaków. Wierny przyjaciel Potterów.
      W VII tomie ożenił się z Nimfadorą Tonks. Początkowo był załamany tą wiadomością i postanowił porzucić rodzinę. Po kłótni z Harrym zrozumiał jednak swój błąd i zgodził się na pozostanie przy Tonks. Razem z nią miał dziecko, które nazwali Tedem Remusem Lupinem.
      Ginie wraz z małżonką w Bitwie o Hogwart z rąk Antonina Dołohowa.





    Rodzina Weasleyów





      Ginny Weasley - jest dziewczynką o rudych włosach i jasnobrązowych oczach. Jest najmłodszym dzieckiem Artura i Molly Weasleyów. Od pierwszej klasy podkochiwała się w Harrym. Większą rolę odegrała dopiero w drugim tomie, kiedy to znalazła stary dziennik Toma Riddle'a.
      Opisywała w nim wszystkie swoje uczucia, które żywiła do Harry'ego. Tom przejął całkowicie panowanie nad dziewczynką i zmusił ją do otworzenia Komnaty. Potem zaciągnął Ginny do Komnaty Tajemnic, bo zależało mu na zabiciu Harry'ego. W piątym tomie ruszyła z przyjaciółmi do Departamentu Tajemnic i pomagała w walce ze śmierciożercami.
      Przez pewien czas grała na pozycji szukającego zamiast Harry'ego, który dostał dożywotni zakaz grania w Quidditcha od Dolores Umbridge, i świetnie się tym stanowisku sprawdziła. Jej chłopakiem był Michael Corner. W szóstym tomie grała na pozycji ścigającego, a jej chłopakiem był początkowo Dean Thomas, a potem Harry. Pod koniec roku szkolnego rozstali się, gdyż Harry nie chciał narażać Ginny na niebezpieczeństwa związane z walką z Voldemortem.
      W VII tomie powróciła do szkoły wraz z Nevillem i Luną. We trójkę tworzyli mały ruch oporu przeciwko Snape'owi i Carrowom. Podczas bitwy o Hogwart zjawiła się w zamku, chcąc walczyć, lecz pozostała powstrzymana przez swoją matkę w Pokoju Życzeń. Po ostatecznym pokonaniu Voldemorta wyszła za Harry'ego, z którym miała trójkę dzieci: Jamesa, Albusa i Lily.

      Fred i George Weasleyowie - bracia bliźniacy, tak jak reszta rodziny mają rude włosy. Najwięksi (po huncwotach) dowcipnisie w Hogwarcie. Pod względem zainteresowań nie pasowali do swojej rodziny, która uważała, że nie dojdą do niczego w życiu.
      W piątej części (kiedy mieli 17 lat) opuścili szkołę na miotłach i zajęli się prowadzeniem sklepu z magicznymi przedmiotami, wymyślanymi przez nich (np. gigantojęzyczne toffi, kanarkowe kremówki i inne). Sklep znajdował się na ulicy Pokątnej. Mimo tego, że często płatali figle, wszyscy ich lubili. Grali jako pałkarze w drużynie Quidditcha. Ich interes bardzo dobrze rozkwitał.
      W VII tomie Fred zostaje zabity przez Augustusa Rookwooda. Natomiast George, podczas transportowania Harry’ego z domu Dursleyów, traci ucho (przypadkowo) odcięte przez Snape’a zaklęciem Sectumsempra.
      W rozmowie z J.K.Rowling po premierze ostatniej części dowiadujemy się, że George ma syna, któremu dał na imię Fred na cześć zmarłego brata, Freda. Nadal prowadzi swój sklep z Magicznymi Dowcipami, w czym pomaga mu Ron. Rowling ujawniła też, że żoną George'a została Angelina Johnson i oprócz syna Freda mieli też córkę Roxanne.

      Bill Weasley - ma pięciu braci i jedną siostrę. Należy do Zakonu Feniksa. Pracował w Afryce dla banku Gringotta. W VI części przygód Harry'ego zakochuje się w Fleur Delacour. Cała rodzina była temu przeciwna, jednak, gdy Bill zostaje pogryziony przez wilkołaka Fenrira Greybacka, Fleur nie przestaje go kochać, dzięki czemu zyskuje przychylność pani Weasley i reszty rodziny.
      W VII tomie razem z Fleur biorą ślub i zamieszkują w domu nad morzem, który nazwali „Muszelką”. Mają trójkę dzieci: Victoire, Dominique i Louisa.

      Charlie Weasley - należał do Gryffindoru. Był szukającym w drużynie Quidditcha, znakomitym zresztą. Po ukończeniu szkoły zaczął pracować w Rumunii, badając smoki, miał również osiągnięcia w ich tresurze (a przynajmniej tak twierdzi jego brat Ron). Jest członkiem Zakonu Feniksa.
      Sprowadził smoki do pierwszego zadania Turnieju Trójmagicznego. Miał za zadanie, po pracy poznawać nowych znajomych i namawiać ich do walki z Voldemortem. Był na Mistrzostwach Świata w Quidditchu. Charlie nigdy się nie ożenił, bo bardziej interesował się smokami niż kobietami.
      W VII tomie był świadkiem na ślubie oraz wesela Billa i Fleur. Walczył w bitwie o Hogwart.

      Percy Weasley - najbardziej „samodzielny” z rodzeństwa, po skończeniu Hogwartu zaczął pracować w Ministerstwie. Nad wyraz ufał swojemu szefowi Barty'emu Crauchowi, a następnie Ministrowi Magii, Knotowi. Spowodowało to kłótnię między nim a resztą rodziny.
      W VII tomie podczas bitwy o Hogwart pogodził się ze swoją rodziną. Podczas walki widząc śmierć swojego brata Freda postanawia go pomścić Augustus zabija Augustusa Rookwooda. Poślubia kobietę o imieniu Audrey i ma z nią dwójkę dzieci: Molly i Lucy.

      Artur Weasley - był ojcem siedmiorga dzieci, które miał z Molly Weasley. Pracował w Biurze Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli.
      W V tomie przygód zostaje dotkliwie pogryziony przez Nagini, która okazuje się być horkruksem Voldemorta. Trafia potem do Szpitala Świętego Munga na Urazy Magizoologiczne.
      W VI tomie zostaje szefem Biura Wykrywania i Konfiskaty Fałszywych Zaklęć Obronnych i Środków Ochrony Osobistej.
      Należał do Zakonu Feniksa. Bardzo interesował się mugolami, ich wynalazkami i kulturą.

      Molly Weasley - jest żoną Artura Weasleya. Jak każdy Weasley, ma rude włosy i kasztanowe oczy. Harry ją poznał w 1991 roku, przed wyjazdem do Hogwartu, kiedy mu powiedziała, jak się przechodzi na peron 9 i 3/4. Była o siedem lat starsza od rodziców Harrego.
      Wraz z mężem należy do Zakonu Feniksa. Bardzo się o wszystkich troszczy, ciągle boi się, że ktoś z jej rodziny umrze. Harry'ego kocha jak własnego syna. W VI tomie, kiedy jej syn Bill miał ożenić się z Fleur Delacour była temu niechętna i zapraszała ciągle Nimfadorę Tonks z myślą, że może Bill zakocha się w niej.
      W ostatniej części przygód zabiła Bellatrix Lestrange, zabójczynię Syriusza, oraz wielu innych potężnych czarodziejów. Wykazała sie wtedy ogromną siłą, odwagą i sprytem.





    Ronald Weasley





      Ronald Weasley, jeden z siedmiorga dzieci Molly i Artura Weasleyów, najlepszy przyjaciel Harry'ego Pottera. Był wysokim chłopakiem, z rudymi włosami, mnóstwem piegów i długimi rękami. W towarzystwie Harry'ego, zwłaszcza w 4 klasie czuł się niedoceniany i niedostrzegany, co powodowało wiele kłótni. W piątym roku nauki odkrył w sobie talent do gry w Quiditcha i został obrońcą drużyny Gryfonów.
      W czasie wakacji mieszkał z rodzicami i braćmi, a także jedyną siostrą w Norze, gdzie zapraszał Harry'ego. Ron był bardzo opiekuńczy w stosunku do Ginny, przez co dziewczyna miała spore kłopoty ze znalezieniem chłopaka. Ron nie był szkolnym geniuszem, jego wiedzę można porównać z wiedzą Harry'ego, ale w niektórych dziedzinach przyjaciel był lepszy. Tak więc zgodnie z prawdą trzeba przyznać, że z Trójki Hogwartu, Weasley był w nauce najsłabszy, co odbijał sobie w codziennym życiu.
      Na pierwszym roku pomógł Harry'emu dotrzeć do Kamienia Filozoficznego, wygrywając najlepszą w historii Hogwartu partię szachów.
      W drugiej klasie, znów razem z Potterem wyruszył na ratunek swojej siostrze, zawleczonej do Komnaty Tajemnic. Uwięziony razem z nauczycielem OPCM, który uszkodzoną różdżką Rona chciał zatrzeć im pamięć, co wywołało potężny wybuch, niecierpliwie czekał na powrót przyjaciele z siostrą.
      Trzeci rok upływał spokojnie, jeśli nie liczyć bardzo częstych sprzeczek między nim a Hermioną. Dopiero pod koniec spotkali Syriusza Blacka, ojca chrzestnego Harry'ego, który posądzony o masowe morderstwo uciekł z Azkabanu.
      Czwarta klasa, stanęła pod znakiem Turnieju Trójmagicznego, w którym wziął udział Harry, jako czwarty zawodnik. Ron przez pewien okres czasu był na niego wściekły i obrażony, ale po pierwszym zadaniu przeprosił Harrego za swoje głupie zachowanie. Ich przyjaźń tylko się pogłębiła.
      W piątej klasie wiele się zmieniło. Najpierw dziwna nauczycielka OPCM, potem spotkania GD, w końcu SUM-y i walka w Ministerstwie. Ron wydoroślał, a jego znajomość z Hermioną i Harrym stała się najcenniejszą jaką posiadał.
      Szósty rok był najgorszym jak do tej pory. Ron zaczął wreszcie chodzić z dziewczyną, Lavander Brown, co wywoływało wściekłość Hermiony. Śmierć Dumbledore'a przelała czarę goryczy, którą rozpoczął jego rodzony brat, Percy już rok temu. Co prawda Ron nie uczestniczył w wydarzeniach na Wieży, ale brał udział w walce, w której wyniku jeden z jego braci, Bill został ugryziony przez wilkołaka.
      W VII części serii wraz z Hermioną i Harrym stara się odnaleźć horkruksy Lorda Voldemorta. W związku z tym przyjaciele przeżywają wiele przygód, nie zawsze szczęśliwych ale wszystko kończy się dobrze. W ostatecznej bitwie o Hogwart razem z Neville'em zabija wilkołaka Fenrira Greybacka, a także całuje się z Hermioną Granger, z którą później się żeni i ma dwójkę dzieci: córkę Rose i syna Hugo.
      Później pracuje wraz z Harrym w Ministerstwie Magii jako auror. On i jego przyjaciel pomagają odbudować Ministerstwo, które różni się o wiele od istniejącego wcześniej. Kiedy nie musi łapać czarnoksiężników pomaga Georgowi w prowadzeniu sklepu z Magicznymi Dowcipami Weasley'ów.






    Rubeus Hagrid





      Rubeus Hagrid - gajowy i strażnik kluczy w Hogwarcie, od trzeciego roku nauki Pottera jest nauczycielem ONMS. Półolbrzym, fascynował się niebezpiecznymi stworzeniami, z tego powodu miał już m.in. smoka, olbrzymiego pająka - Aragoga, trójgłowego psa Puszka, a także sprowadził do Hogwartu swojego brata, Graupa, który był olbrzymem.
      Niezwykle cenił sobie przyjaźń Dumbledore'a. Był bardzo gadatliwy, dzięki czemu Harry poznał wiele rzeczy, o których nie powinien mieć pojęcia. Na przykład jak przejść obok Puszka. Jak wspomniano kochał zwierzęta, dlatego trzymał przy swojej chacie hipogryfa-Hardodzioba.
      W drugiej klasie zostaje posądzony o napaści na uczniów i osadzony w Azkabanie. Wychodzi z niego, gdy prawda wypływa na światło dzienne.
      W czasie TT zakochał się w Madame Maxime. Potem na prośbę Dumbledore'a wyruszył razem z nią, aby przekonać plemię olbrzymów do przejścia na „dobrą” stronę.
      Piąty rok, to głownie zmaganie się ze Ślizgonami i Inkwizytorem Hogwartu. Odejście Dumbledore'a, praca dla Zakonu Feniksa i wiele innych obowiązków spadają na plecy Hagrida.
      W VII tomie został schwytany przez śmierciożerców podczas Bitwy o Hogwart i przetrzymywany w Zakazanym Lesie. Na rozkaz Voldemorta miał zanieść pozornie martwe ciało Harry'ego Pottera do Zamku. Zabił Waldena Macnaira przez ciśnięcie nim o ścianę.
      Mimo wszystko gajowy Hogwartu jest wspaniałą postacią. Jego długa broda i splatane włosu, olbrzymie ręce i cała sylwetka tchnie przyjaźnią i radością z życia.





    Syriusz Black





      Syriusz urodził się w 1960 roku w czystej krwi rodzinie Blacków. Jego rodzicami byli Orion Black i Walburgia Black (kuzyni drugiego stopnia). Naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart rozpoczął w 1971 roku, trafił do Gryffindoru.
      Zaprzyjaźnił się tam z Jamesem Potterem, Peterem Pettigrew i Remusem Lupinem. Ponieważ Remus był wilkołakiem, przyjaciele postanowili mu pomóc - przynajmniej dotrzymując towarzystwa w czasie bolesnych przemian. Jako że w tej postaci był niebezpieczny dla ludzi, opanowali sztukę animagii. Syriusz zamieniał się w czarnego psa, wielkości małego niedźwiedzia. Stąd wziął się jego przydomek - Łapa (Padfoot).
      W wieku 16 lat opuścił dom rodzinny, odrzucając rasistowskie poglądy rodziców. Czwórka przyjaciół stworzyła Mapę Huncwotów. Syriusza i Jamesa nauczyciele nazywali rozrabiakami, po prostu zawsze pakowali się w kłopoty. Razem z Jamesem robili dowcipy i często byli karani. Podczas oddzielnego szlabanu używali dwukierunkowego lusterka.
      Syriusz był niezwykle przystojnym nastolatkiem, miał szare oczy i czarne włosy.
      W czasie pobytu w Azkabanie jego wygląd bardzo się zmienił - stał się podobny do wampira, co zauważa Harry po obejrzeniu jego zdjęcia w czarodziejskiej gazecie Proroku Codziennym.
      Po ukończeniu Hogwartu Syriusz i James pozostali przyjaciółmi. Gdy nastały czasy Voldemorta Black miał zostać Strażnikiem Tajemnicy rodziny Potterów (Jamesa, jego żony Lily oraz ich syna Harry'ego) przy użyciu zaklęcia Fideliusa, jednak namówił ich by strażnikiem uczynili niepozornego Petera, który po tygodniu ich zdradził. Lily i James zginęli, jednak z tego zdarzenia cało uszedł Harry.
      Syriusz chciał zaopiekować się nim po śmierci przyjaciół, ponieważ był jego ojcem chrzestnym, jednak nie pozwolono mu go zabrać. Postanowił więc odszukać Petera. Następnego dnia doszło do starcia między nimi na mugolskiej ulicy, a ponieważ wszyscy sądzili, że to Syriusz był strażnikiem tajemnicy Potterów, Peter krzyknął na całą ulicę "Syriuszu, jak mogłeś?!", po czym zabił zaklęciem trzynastu mugoli, a sam upozorował swoją śmierć.
      Po zebraniu zeznań od mugoli wymazano im to zdarzenie z pamięci, a Barty Crouch osadził Syriusza bez procesu w Azkabanie na dożywocie.
      Po dwunastu latach Syriusz prosi ministra magii Knota, wizytującego Azkaban, o gazetę, na zdjęciu w niej umieszczonym rozpoznaje Pettigrewa jako szczura i ucieka z Azkabanu jako pies. Kiedy w końcu odnajduje Harry'ego Pottera oraz Petera (co jest opisane w trzeciej książce z serii Rowling), opowiada mu swoją historię.
      Harry mu wierzy, lecz Peter - jedyny świadek i "dowód" jednocześnie - ucieka, a Syriuszowi grozi pocałunek dementora. Harry i Hermiona (za cichym przyzwoleniem dyrektora Hogwartu Albusa Dumbledore'a) pomagają mu uciec na hipogryfie Hardodziobie. Później komunikują się z Syriuszem korespondencyjnie.
      Po reaktywacji Zakonu Feniksa Syriusz mieszka w swoim dawnym domu przy Grimmauld Place 12, skąd wychodzi wbrew zakazom Dumbledore'a aby ratować Harry'ego. W Sali Śmierci będącej częścią Departamentu Tajemnic walczy zażarcie ze swoją kuzynką, należącą do Śmierciożerców, Bellatrix Lestrange, w wyniku czego ginie (wpada za Zasłonę w starożytnym kamiennym łuku, który prawdopodobnie był wykorzystywany dawniej do wykonywania wyroków śmierci w świecie czarodziejów).
      Syriusz posiadał latający motor, którym się szczycił. Nie wiadomo, w jaki sposób on powstał. Syriusz był świadkiem na ślubie Jamesa i Lily oraz ojcem chrzestnym Harry'ego. Wychowywał się na Grimmauld Place 12 w Londynie.
      W wieku szesnastu lat Black, mając dość rasistowskich poglądów swoich rodziców uciekł z domu rodzinnego i przeprowadził się do Jamesa. Mieszkał tam aż do ukończenia Hogwartu, potem posiadał własne mieszkanie, które kupił za pieniądze otrzymane od wuja Alpharda. Jego bratem był Regulus Black, który został Śmierciożercą, zabitym na polecenie Voldemorta, prawdopodobnie z powodu odmowy wykonania rozkazu. Matka Blacka zmarła w 1987 roku.
      Syriusz był arystokratą, pochodzącym z rodziny "czystej krwi" czarodziejów. Jego kuzynostwem byli m.in.: Narcyza Malfoy, Bellatrix Lestrange, Andromeda (matka Nimfadory Tonks) Tonks.
      Znaczenie imienia i nazwiska: Syriusz z greckiego seirios - ognisty. Syriusz to też Psia Gwiazda. Black po angielsku oznacza czarny. Z imienia i nazwiska Syriusza można wywnioskować jaką formę animagiczną przybierał.





    Podręcznik opracowany przez Solffusia ;]

    Poprawki i uzpełnienia naniósł Bartek McNeit

    Bibliografia:

    - wikipedia.pl

    - seria HP

    - hpnews.pl

    Tylko i wyłącznie dla UNM.