SZKOŁA MAGII I CZARODZIEJSTWA





Podręcznik do Magii w Pudełku








Wydawca: Ministerstwo Magii, Wydział Ksiąg Magicznych, 2007 Londyn











Spis treści



1. Wstęp

2. Podstawowe zaklęcia

3. To i owo o pojedynkach

4. Przydatne rosliny

5. Trochę ONMS

6. Układ Słoneczny

7. Przydatne eliksiry





Wstęp


Wielu może zastanawiać czego będziecie się uczyć na przedmiocie o dość tajemniczej nazwie: „Magia w Pudełku”. Krótko mówiąc będzie tu wszystkiego po trochu, niewielka ilość informacji, ale za to same użyteczne, wprost niezbędne do życia w ŚM. Nauczycie się podstawowych zaklęć, pojedynkowania się. A także ważenia pożytecznych eliksirów czy też rozpoznawania użytecznych roślin i ziół, a także ich właściwości. Będziecie potrafili rozróżnić stworzenia i ocenić czy są dla was zagrożeniem czy też nie. Nie minie was także trochę astronomii.








Podstawowe zaklęcia



Istnieje sporo użytecznych zaklęć, jednak na MwP nauczycie się ich w sumie niewiele, będą to głównie zaklęcia służące do pojedynków ale będzie również kilka ułatwiających życie.

Pierwszym zaklęciem będzie:

Alohomora – zaklęcie otwierające różnego rodzaju zamki.
Colloportus – zaklęcie zamykające zamki.
Accio - zaklęcie przywołujące.
Protego – zaklęcie tarczy.
Expelliarmus – zaklęcie rozbrajające.
Tarantallegra – zaklęcie powodujące dziki pląs nóg.
Drętwota – zaklęcie oszałamiające.
Petrificus Totalus – zaklęcie paraliżujące.
Locomotor Mortis – zaklęcie sklejające nogi.
Rictusempra – zaklęcie wytwarzające snop światła.
Incancerus – zaklęcie wytwarzające liny.
Aquamenti – zaklęcie wytwarzające wodę.
Incendio – zaklęcie podpalające, przeciwzaklęcie to Cento Onis.
Locomotor – zaklęcie przenoszące obiekty.
Lumos – zaklęcie wytwarzające światło, przeciwzaklęcie to Nox.
Reducio – zmniejsza obiekty.
Engorgio - powiększa obiekty.
Reducto – niszczy obiekty.
Relashio – wytwarza ciepło.
Reparo – naprawia obiekty.
Wingardium Leviosa – zaklęcie unoszące obiekty.
Impedimento - zaklęcie spowalniające.







To i owo o pojedynkach




W pojedynku udział biorą dwie osoby, po odliczeniu przez sędziego od 3 do 0 rzucają w siebie pierwszymi zaklęciami. Oto zaklęcia których można używać w pojedynkach:

- Unik - dzięki niemu można uniknąć skutków zaklęć rozbrajających i innych, należy go wypowiedzieć po zaklęciu przeciwnika, jednakże Uniku nie można stosować po Accio Różdżka.
- Expelliarmus - zaklęcie rozbrajające, rzucając te zaklęcie wybijasz różdżkę przeciwnikowi. W tym momencie musisz krzyknąć Accio Różdżka szybciej niż twój przeciwnik podniesie różdżkę (na podniesienie różdżki są 2 sekundy) lub użył zaklęcia Protego ewentualnie Uniku.
- Accio Różdżka -zaklęcie przywołujące. Stosuje się je tylko w wypadku, gdy przeciwkik użył wcześniej zaklęcia Expelliarmus.
- Drętwota - przeciwnik drętwieje i traci zdolność ruchu. Jeżeli się nie obroni Unikiem lub Protego to przegrywa.
- Locomotor Mortis - skleja nogi. Można się przed nim obronić rzucając Protego lub Unikiem.
- Petrificus Totalus - zaklęcie Pełnego Porażenia Ciała, powoduje petryfikację czyli paraliż całego ciała (totalna petryfikacja). Tak jak przy Locomotor Mortis jedynym sposobem obrony jest Protego bądź Unik.
- Rictusempra - zaklęcie wyzwalające z różdżki potężny snop żółtego światła, który godzi w przeciwnika z ogromna siłą . Należy obronić się Protego lub Unikiem.
- Protego - zaklęcie tarczy, powoduje wytworzenie tarczy ochronnej, która odbija zaklęcia. Może posłużyć zamiast Uniku. W wypadku jego użycia przez przeciwnika należy się bronić Unikiem.
- Incancerus - zaklęcie powodujące wytworzenie grubych lin, które zwiążą przeciwnika. Jedyny sposób obrony to Protego. Unik nie jest uznawany.
- Tarantallegra- powoduje, że nogi zaczyną się poruszać w określonym rytmie. Aby się obronić używaj tylko Uniku.

W pojedynkach nie wolno stosować:

- Cruciatus - zaklęcie zadające ból, zakazana klątwa Cruciatusa, która zadaje ból krzyżowy, nazwa tego zaklęcia wzięła się od łacińskiego czasownika "cruciare" co oznacza "torturować".
- Imperio - zaklęcie dające czarodziejowi całkowitą kontrolę nad wybrana osobą.
- Avada Kedavra- zaklęcie uśmiercające, zakazana klątwa zabijająca (śmierć natychmiastowa), "wymaga potężnej mocy magicznej", za użycie tego zaklęcia grozi dożywocie w Azkabanie. - Sectumsempra i innych zaklęć o podobnym działaniu.

Podczas pojedynków wolno używać tylko tych zaklęć które są tu wymienione. Nie wolno używać autozamiany. I zaklęcia mają być pisane dużymi literami(za pomocą caps locka lub shifta;p).








Przydatne rośliny




Istnieje kilka magicznych roślin, które należy znać z różnych powodów. Oto kilka z nich:

1. Tentakula
Tentakula jest to rodzaj rośliny, wykazującej jednak dużo cech zwierzęcych. Występują trzy główne odmiany tentakul. Każda z nich ma nieco inny kształt, jest mniej lub bardziej przydatna we współczesnej magii. Różnią się rozmiarami i poziomem agresji wobec innych roślin oraz zwierząt. Wszystkie mają jednak podobny kształt. Mają korzenie w kształcie grubej bulwy, nieco spłaszczonej po bokach.
Z tych spłaszczonych boków odrastają czerwonobrunatne, fosforyzujące wypustki. W tych odrostach magazynowane są substancje odżywcze oraz nadmiar wody. Z wyżej wspomnianej bulwy wyrastają macki.
Mogą się wyjątkowo rozciągać. Z wiekiem bulwa tentakuli nie powiększa się, a zamiast tego jej macki wydłużają się. Macki są czerwone i kolczaste, aczkolwiek bezlistne.
Poruszają się wyjątkowo szybko i działają niezależnie od innych macek. Są bardzo podatne na bodźce. Najlepszą metodą walki z tentakulą jest: polanie macki kwasem lub silne uderzenie (oczywiście większość zaklęć daje lepsze skutki, ale niekoniecznie musimy być zaopatrzeni w różdżkę). W przypadku drugiej formy obrony należy szybko cofnąć dłoń. W innym wypadku dłoń może zostać ugryziona (w przypadku tentakuli jadowitej) bądź ugryziona, zakażona (najczęściej śmiertelnie) jadem, albo pochwycona, uniesiona w powietrze razem z właścicielem i silnie ciśnięta o ziemię. Każdy gatunek tentakuli rozmnaża się bezpłciowo, poprzez podział macki.
Gdy dochodzi do rozmnażania jedna macka odczepia się od bulwy i może przez około jedną godzinę wędrować samodzielnie. Jeżeli do tego czasu nie znajdzie odpowiedniego gruntu to obumiera. Jeżeli znajdzie, to zakopuje część macki w ziemi, gdzie po paru dniach gubi je i zmienia się w bulwę. Taka macierzysta macka już nie rośnie, a z czasem pozostaje najkrótszą, lecz najsilniejszą kończyną tentakuli.

2. Mandragora
Łacińska nazwa Mandragory to Mandragorus. Najcenniejszą częścią mandragory jest jej gruby brązowy korzeń, mogący dorastać do ponad metra długości. Często bywa rozwidlony i każdemu z odrobina wyobraźni może przypominać człowieka. Księgi ziół i roślin częstokroć przypisywały należącej do rodziny piankowatych mandragorze ludzkie cechy i opisywały ja jako mężczyznę z długą broda albo kobietę o bujnych włosach. Podobieństwo do człowieka można było z łatwością wzmocnić, dokonując kilku zabiegów nożem,
i to właśnie ono bez wątpienia legło u podstaw sadu, ze jak człowiek wyciągany z ciepłego posłania, wyrywana z grządki mandragora będzie krzyczeć.
Mimo współczucia, jakie ludzie żywili dla nieszczęsnego położenia wydobywanej siła z ziemi mandragory, wyrywali ja często i wykorzystywali w rozmaitych celach. W starożytności uważano ja za środek przeciwbólowy i nasenny, a w większych ilościach miała wywoływać delirium, a nawet doprowadzać do szaleństwa. Używano jej wiec do ukojenia chronicznych bólów, a także przepisywano na melancholie, drgawki i reumatyzm. Rzymianie stosowali mandragorę jako środek znieczulający, podając pacjentowi przed operacja kawałek jej korzenia do żucia. W starożytności, a później tez w średniowiecznej Europie ceniono mandragorę również za jej domniemane magiczne właściwości.
Była popularnym składnikiem eliksirów miłości i podobno używała jej juz Kirke - najlepiej znana czarodziejka greckiej mitologii - przygotowując swoje najpotężniejsze mieszanki. Według tradycji anglosaskiej mandragora mogła wypędzać demony z opętanych, a wielu było przekonanych, ze zasuszony kawałek jej korzenia noszony jako amulet odgania złe moce. Natomiast zgodnie z innymi przekazami demony właśnie zamieszkiwały korzenie mandragory i bywało, ze posiadanie jej rzeźbionego korzenia prowadziło do oskarżeń o czary.
Podejrzliwi twierdzili tez, ze mandragora najlepiej rośnie pod szubienicami straconych morderców. Z mandragory korzystano również we wróżbiarstwie. Wróżbici twierdzili, ze lalki z korzenia mandragory odpowiadają na pytania dotyczące przyszłości, dając znaki głowami. W Niemczech wieśniacy znani byli z ogromnej troski, jaka otaczali swe rzeźbione mandragory, przyprawiając im oczka z ziaren zbóż, ubierając je i kładąc do snu do maleńkich łóżeczek - a wszystko po to, by zechciały udzielić odpowiedzi na ważne pytanie, jakie może się kiedyś pojawić.

3. Wilcza Jagoda
Pokrzyk wilcza jagoda (Atropa belladonna)jest z rodziny psiankowatych. Rośnie w zaroślach i nad brzegami rzek. Pokrzyk wilcza jagoda ma kłącza grube (średnicy 3-8 cm), z wieloma wierzchołkami wzrostu i masywnymi korzeniami. Łodyga wzniesiona, rozgałęziona, zielona, czasem z fioletowym odcieniem, do 2 m wysokości, w górnej części gruczołowato omszona.
Liście duże, jajowato zaostrzone, od spodu słabo omszone. Górne liście znacznie mniejsze od dolnych osadzone parami, prawie naprzeciwległe, dolne - skrętoległe. Kwiaty osadzone pojedynczo, rzadziej parami w rozgałęzieniach łodygi lub w pachwinach liści, o szypułkach zwisających, gruczołowato omszonych. Kwitnienie od czerwca do końca okresu wegetacji.
Owoc tej rośliny jest trujący. W pierwszym roku życia rośliny słabo kwitną i owocują, w drugim roku - obficie. Jest to stara roślina lecznicza, o której właściwościach wspominali starożytni Grecy i Rzymianie.
Stosowano ją w najróżniejszych przypadkach; przy melancholii, atakach epilepsji, duszącym kaszlu i żółtaczce. Rozcieńczony wodą sok ze świerzych liści stosowano przy przewlekłych zapaleniach oczu u człowieka i zwierząt gospodarskich.
Pokrzyk cieszył się dużym powodzeniem u Rzymianek jako środek rozszerzający źrenice, zwiększający blask oczu oraz skutecznie przyspieszający i pogłębiający oddech (stąd nazwa łacińska rośliny - piękna pani).
Kto wie jednak, czy nie dawniej znano pokrzyk jako źródło trucizny. Łacińska nazwa rodzaju - Atropa jest imieniem jednej z trzech mitologicznych bogiń przeznaczenia. Francuski rzeźbiarz Debay nadał boginiom postać młodych dziewic: Lachesis z wrzecionem w ręce rozpoczyna prząść nić życia, Kloto uwieńczona owocami snuje dalej nić, którą nieubłagana Atropa, w smutnym wianku cyprysowym zamierza przeciąć.
Pokrzyk zawiera alkaloidy (podstawowe substancje czynne) we wszystkich narządach. Najważniejszymi preparatami leczniczymi są: siarczan atropiny, proszek z liści. W homeopatii stosuje się suszone liście lub nasiona. Korzeń pokrzyku służy do sporządzania Extractum Belladonnae fluidum. Wyciągi z korzeni pokrzyku stosowane są w wielu krajach do leczenia objawów drżączki porażennej (parkinsonizm).
Preparaty pokrzyku stosowane są jako środki rozkurczowe i przeciwbólowe przy wrzodowej chorobie żołądka i dwunastnicy, kamicy żółciowej, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, skurczach jelit i dróg moczowych, zwiększonej czynności wydzielniczej gruczołów ślinowych i śluzowych, przy skurczach mięśni gładkich narządów wewnętrznych i w okulistyce w celu rozszerzenia źrenic i porażenia mechanizmów akomodacyjnych. Pod uprawę przeznacza się pola nisko położone, wilgotne, ale z poziomem wód gruntowych nieprzekraczającym 2 m, gleby strukturalne, lekkie lub średnie.
Pielęgnowanie polega na zwalczaniu chwastów i szkodników oraz niszczeniu skorupy glebowej. Wczesną wiosną 2- i 3-letnie plantacje oczyszcza się starannie z obumarłych części roślin - źródła szkodników i chorób, a międzyrzędzia spulchnia się głęboko, uprzednio nawożąc pogłównie rośliny. Zebrane liście suszy się zaraz z powietrznych lub ogniowych suszarniach. ziele pozostawia się przed suszeniem na pewien czas na polu, aby straciło turgor.

4. Diabelskie Sidła
Diabelskie Sidła to bardzo rzadka roślina, która rośnie w ciemnych i wilgotnych miejscach. Ma długie, giętkie łodygi zakończone "wąsatymi" liśćmi. Jest bardzo niebezpieczna! W błyskawicznym tempie sidła oplatają ciało ofiary i potrafi udusić człowieka. Gdyby nie daj Boże, któreś z was znalazło się kiedyś w sidłach Diabelskich Sideł należy nie wydawać żadnych gwałtownych ruchów i głośnych okrzyków.
Na wskutek tego roślina może jeszcze ciaśniej opleść swoją ofiarę. Jednakże roślina ta jest jak najbardziej do pokonania. Wystarczy jedynie skierować na nie promień światła, najlepiej zaklęciem Lumos. Wtedy pędy rośliny zaczynają słabnąć i stopniowo się cofać, dając nam szansą ucieczki. Najlepiej jednak, aby taka sytuacja nie zaistniała. Mimo że Diabelskie Sidła występują dosyć rzadko, należy na nie uważać.

5. Mimbulus Mimbletonia
Pochodzi z Syrii. Przypomina kaktusa tylko zamiast kolca ma wypustki, które plują trucizną na swoją ofiarę. Jest to ulubiona roślina Neville'a, którą dostał od cioci na 15 urodziny.

6. Ślaz
Składnik Eliksiru Wielosokowego, koniecznie musi być zbierany przy pełni księżyca.

7. Asfodelus
W Polsce znany tez jako złotowłos, śródziemnomorska roślina liliowata o wąskich liściach i białych lub żółtych kwiatach, w starożytności sadzona na cmentarzach jako pokarm dla zmarłych, poświęcona królowej Hadesu Persefonie; jej bulwa jest składnikiem eliksirów, m.in. napoju usypiającego, znanego także jako Wywar Żywej Śmierci.

8. Drzewce, wierzba bijąca
Powstaje on z sadzonki dębu. Drzewce są to ożywione drzewa I wbrew wielu mitom, nie potrafią chodzić i mówić! Drzewce powstają w wyniku specjalnej pielęgnacji sadzonki zwykłego drzewa. Drzewce są rzadko spotykane i dzielą się na dwa gatunki (nie wliczając eksperymentalnych pojedynczych gatunków): Dębnik Mądry - powstaje z sadzonki dębu, zdolności magiczne rozwija w wieku ok. 50 lat.
Przez ten czas czarodziej który się nim opiekuje powinien przynosić mu na noc książki (oprzeć o pień lub włożyć do dziupli), przynoszenie temu Entowi książek ma na celu wykształcenie go co może się okazać przydatne w przyszłości. W wieku 60 lat Dębnik jest (oczywiście jeżeli został dobrze wyhodowany) wspaniałym doradcą.
Czarodziej w razie jakiegoś kłopotu powinien usiąść pod pniem Dębnika i wypić odpowiedni eliksir nasenny. Podczas snu Dębnik powinien pokazać czarodziejowi rozwiązanie na jego problem. Eliksir który należy wypić nazywany jest eliksirem "Leśnej Księgi" lub "Snem Drzewa". Niektórzy czarodzieje używają eliksiru "Snu", który został opracowany przez kardynała Richelieu.
Eliksir ten ma podobne działanie jak eliksir "żywej śmierci", dlatego nie można zażyć go więcej niż jedną kroplę! Żeby wyhodować Dębnika Mądrego trzeba posiadać zwykłego żołędzia, eliksir z Mallronu i kocioł ze szkła z ziemią. W kociołku zakopujemy żołędzia i codziennie podlewamy czarką eliksiru z Mallronu. Po tygodniu (kiedy na cieniutkiej łodyżce pojawi się pierwszy liść) rozbijamy kocioł nad wcześniej przygotowaną dziurą w ziemi (wielkość dziury zależy kotła).
Od teraz trzeba tylko czekać i pilnować żeby małemu drzewku nic się nie stało. Po 10 latach można mu zanosić książki i zwoje (wszystkie jakie są w posiadaniu) Dębnik będzie służył tylko jednemu czarodziejowi! Ważne jest również, żeby co jakiś czas zwierzać się mu z problemów i opowiadać o tym co się dzieje w naszym życiu. Dębnik to bardzo mądry drzewiec, ale tylko wtedy, jeżeli przestrzega się powyższych wskazówek.

9. Czyrakobulwa
Wygląda jak wielki, gruby i czarny ślimak. Roślina pokryta bąblami, które zwierają żrące substancje pachnące jak benzyna. Przez nieuważne stosowanie powoduje powstawanie bąbli ale używana poprawnie leczy trądzik. Fantastyczne rośliny, uprawiane w cieplarni Hogwartu,
"nie bardzo przypominały rośliny, już bardziej wielkie czarne ślimaki wyłażące pionowo z ziemi. Każda wiła się lekko i pokryta była dużymi, błyszczącymi bąblami pełnymi żółtawego płynu".

10. Skrzeloziele
Wodna roślina przypominająca kulę połączonych ze sobą szczurzych ogonów. Gdy się ją zje wyrastają skrzela i płetwy, aby można przebywać pod wodą przez godzinę. Snape trzyma je u siebie w gabinecie i nie daje uczniom.

11. Skaczące Muchomory
Grzyby, posiadają cieńką, brązową otoczkę, wydzielają nieprzyjemny zapach po dotknięciu, uciekając przed niebezpieczeństwem zaczynają skakać.

12. Horklumb Grzyb rosnący gęsto w magicznych miejscach. Rozpyla chmury trujących zarodników niebezpiecznych dla czarodziejów a jeszcze bardziej dla mugoli. Nieszkodliwy natomiast dla gnomów które są na nie bardzo łase.






Trochę ONMS


Wszystkie stworzenia magiczne posiadają pewne charakterystyczne dla nich umiejętności. Każde jest także odpowiedni zaklasyfikowane dzięki czemu wiemy jak jest ono niebezpieczne. Oto klasyfikacja:

X - to zwierzęta nudne, które w ogóle nie są niebezpieczne i nie potrzeba żadnych specjalnych kwalifikacji by się tymi zwierzętami zajmować. Np. gumochłon, szczur.
XX – również są to stworzenia niegroźne, i nie potrzeba specjalnych umiejętności aby się nimi zajmować, ale są one bardziej interesujące. Są to z reguły stworzenia udomowione. Np. sowa czy gnom.
XXX – Są to już zwierzęta które mogą być niebezpieczne, jednak osoba odpowiedzialna i posiadająca pewną wiedzę powinna dać sobie z nimi radę, możne je wytresować, udomowić. Np. hipogryf, kuguchar.
XXXX – Zwierzęta groźne, nie da się ich całkowicie oswoić, wymagają opieki specjalisty. Np. jednorożec, demimoz a także żywiołaki.
XXXXX – Stworzenia najgroźniejsze, najlepiej się do nich nie zbliżać, nie da się ich oswoić, potrafią wyrządzić bardzo duże szkody wszystkiemu wokoło. Np. chimera, smok, mantykora.

Dzięki znajomości klasyfikacji i przynależności stworzeń do poszczególnych grup możemy określić jak niebezpieczne są dane stworzenia w stosunku do nas co może być niezwykle pożyteczne dla każdego. Warto też znać kilka stworzeń które są niezwykle pożyteczne i/lub posiadają ciekawe umiejętności, a także ich „części” są wykorzystywane do niektórych eliksirów. Oto przykłady takich stworzeń:

- Kuguchar
- Centaur
- Bogin
- Jednorożec
- Smok
- Demimoz
- Centaur
- Hipogryf







Układ Słoneczny



Układ Słoneczny jest układem ciał astronomicznych znajdujących się pod dominującym wpływem pola grawitacyjnego Słońca, związanych wspólnym pochodzeniem. Składa się ze Słońca, dziewięciu planet, naturalnych satelitów (księżyców) planet, planetoid, komet, ciał meteorowych oraz pyłu i gazu międzyplanetarnego. Słońce zawiera w sobie 99,866% masy zawartej w ciałach Układu Słonecznego (bez gazu i pyłu międzygwiezdnego). Układ planetarny uformował się przed około piecioma miliardami lat, najprawdopodobniej z tego samego obłoku gazowo -pyłowego, z którego powstało Słońce, w procesie tzw. akrecji. Polegał on na tym, że pośrodku obłoku gaz kurczył się szybciej niż w jego zewnętrznych warstwach, dzięki czemu doszło do utworzenia się ciała centralnego (proto-Słońca), otoczonego gazowo -pyłowym dyskiem. Kurczenie się praobłoku nastąpiło prawdopodobnie na skutek wybuchu w bezpośrednim sąsiedztwie gwiazdy Supernowej. Stopniowo w dysku gazowo-pyłowym tworzyły się tzw. agregaty, wychwytujące i przyłączające do siebie coraz więcej cząstek, aż wreszcie doszło do fragmentacji zewnętrznej części obłoku oraz kondensacji materii wokół tzw.planetozymali, wskutek czego wykształciły się oddzielne planety. Różne warunki powstawania sprawiły, że obecnie mamy dwie wyraźnie różne grupy planet: zewnętrzne - typu jowiszowego i wewnętrzne - typu ziemskiego. Promień Układu Słonecznego, łącznie z tzw. obłokiem Oorta (hipotetyczną otoczką Układu zawierającą setki miliardów lodowo -kamiennych obiektów) wynosi ok. 200 000 jednostek astronomicznych(średnich odległości Ziemi do Słońca), to jest około 29.92 biliona kilometrów. Dostępna dotychczasowym obserwacjom część Układu (tj. do orbity Plutona) ma promień około 40 j.a. Orbity planet są praktycznie współpłaszczyznowe (najsilniej, o 17°08' względem płaszczyzny orbity Ziemi, nachylona jest orbita Plutona, pozostałe nachylenia wynoszą od 0°46' dla Urana do nieco ponad 7° dla Merkurego) i tylko nieznacznie odbiegają od orbit kolistych (najsilniej ekscentryczne są orbity Merkurego i Plutona). Orbity planetoid, a szczególnie komet, są bardziej zróżnicowane. Planetoidy poruszają się po orbitach eliptycznych wokół Słońca, głównie w pasie leżącym pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza. Komety, których źródłem jest prawdopodobnie wspomniany obłok Oorta, poruszają się po wydłużonych elipsach, czasem nieodróżnialnych od parabol.




Planety Układu słonecznego






Merkury

Merkury jest planetą krążącą najbliżej Słońca. Ze względu na znaczny mimośród (spłaszczenie) orbity, w peryhelium znajduje się półtorakrotnie bliżej Słońca niż w aphelium. Średnia gęstość Merkurego jest w przybliżeniu równa gęstości Ziemi, przy czym około 80% jego masy przypada na żelazne jądro. Powierzchnię pokrywają kratery i strome skarpy skalne, które utworzyły się w przeszłości, gdy jądro planety ochładzało się i kurczyło, powodując naprężenia skorupy. Ze względu na słabą grawitację Merkury pozbawiony jest prawie całkowicie atmosfery. Krążąc tak blisko Słońca i nie posiadając atmosfery, która zachowałaby ciepło w nocy, Merkury odznacza się dużymi wahaniami temperatury na powierzchni: od -180 do +430 °C. Merkury posłaniec bogów, opiekun żeglarzy i złodziei. Jest patronem tych, którzy są stale w drodze. Planeta ta wzmacnia intelekt, prawdomówność, otwartość, rozszerza horyzonty myślowe. Powoduje, że jego podopieczni mają łatwość w nawiązaniu kontaktów z otoczeniem i szybko przystosowują się do każdych warunków. Mają wrodzone zdolności do interesów. Ambitni i dynamiczni, sprytni, posiadający zdolność postrzegania i analizowania zjawisk. Mają duże poczucie własnej wartości i uparcie dażą do wyznaczonego celu. Lubią błyszczeć w towarzystwie w czym pomagą im duże poczucie humoru, wdzięk i elegancja. Silny wpływ Merkurego powoduje, że podopieczni dziedziczą również negatywne cechy tej planety jak; przesadna ostrożność, dociekliwość, gadulstwo, lenistwo, snobizm, wyrachowanie oraz nadmierna nerwowość.Merkury jest głównym przedstawicielem żeńskiej energii.
Przyporządkowano mu :
Kolor - niebieski, brąz
Żywioł - powietrze, ziemia
Dzień - środa, czwartek


Wenus

Wenus, krążąca po niemal kołowej orbicie druga planeta od Słońca, jest otulonym gęstymi chmurami skalnym globem. Chmury te odbijają większość światła słonecznego, przez co Wenus jest najjaśniejszym po Słońcu i Księżycu ciałem na naszym niebie. Temperatury powierzchniowe dochodzą do 480°C, a ciśnienie atmosferyczne 90 razy przewyższa ciśnienie ziemskie. 97% objętości atmosfery wenusjańskiej to dwutlenek węgla, zaś na resztę składają się m.in. azot, chlorowodór i tlen. Żółtawy kolor chmur pochodzi od kwasu siarkowego. Jego zawartość ulega jednak znacznym zmianom, co nasuwa podejrzenia, że na Wenus występują czynne wulkany.
Wenus planeta natchnienia , ludzi uczuciowych i uzdolnionych twórczo. Uosabia takt, wdzięk, talenty towarzyskie, pogodę ducha. Daje pełnię płodności, uwodzicielski urok, a dzięki swej jasności, wskazuje drogę życia, pomaga, pielęgnuje uczucia, czuwa nad domem i rodziną. Harmonizuje i wygasza wszelkie konflikty. Planeta Wenus obdarza swoje dzieci dużą wiedzą, inteligencją, talentem dyplomatycznym oraz praktycznym stosunkiem do życia, połączony z jasno wytyczonymi planami. Należą one do osób sprawiedliwych, zrównoważonych, ceniące spokój i harmonię. Wenus jest patronką dobrych matek. Ujawnia również słabe cechy: nadwrażliwość, nieśmiałość, brak silnej woli, lenistwo, fanatyzm. Panuje nad erotyką, zachowaniami seksualnymi i rozwiązłością. Oddziałuje na ludzi przez osiem miesiecy w roku. Od października do grudnia jej energia działa wieczorem. Od stycznia do maja - rankiem. Latem jej siła zamiera. Budzi się powoli we wrześniu. Najmocniej oddziałuje na nas jesienią.

Przyporządkowano jej :
Kolor - zielony
Żywioł - ziemia
Dzień - piątek


Ziemia

Ziemia jest trzecią planetą od Słońca, największą z 4 planet wewnętrznych. Pod względem budowy przypomina inne planety tej grupy. Metaliczne, stałe jądro otoczone jest przez jądro zewnętrzne z metalu płynnego, po którym następują warstwy płynnych, półpłynnych i stałych skał. Natomiast pod względem warunków panujących na powierzchni Ziemia różni się od tych planet diametralnie: tylko na Ziemi występuje woda w stanie płynnym, bogata w tlen atmosfera oraz inne warunki sprzyjające życiu. Trwająca od 4,5 miliarda lat ewolucja Ziemi zachodzi nadal, zarówno w sposób naturalny, jak i w wyniku działań człowieka. Do najbliższego otoczenia Ziemi należy jej jedyny naturalny satelita - Księżyc.
Ziemia kieruje sprawami materialnymi, decyduje o celowości działania, stabilności egzystencji, budowie uporządkowanego życia.
Przyporządkowano jej :
Kolor - bialy
Żywioł - metal
Kierunek - zachód
Dzień - piątek


Mars

Mars, czwarta planeta od Słońca, pod wieloma względami przypomina Ziemię. Doba marsjańska jest tylko nieznacznie dłuższa od ziemskiej. Podobnie zmieniają się pory roku, jakkolwiek rok jest dwa razy dłuższy. Występują tu chmury, wulkany, wąwozy, góry, pustynie i wykazujące sezonową zmienność, białe czapy polarne. Powierzchnię Marsa pokrywają odłamki skał oraz czerwonawy pył (stąd określenie: Czerwona Planeta). Atmosfera marsjańska składa się głównie z dwutlenku węgla, który stanowi blisko 95% jej składu. Temperatura latem w Słońcu wynosi do +30°C, zaś zimą przed świtem spada nawet do -100°C. Mars ma dwa małe księżyce - Phobosa i Deimosa.
Mars to symbol siły i energii, twardego charakteru, agresji. Ludzie znajdujący się pod wpływem Marsa, to najbardziej impulsywne istoty. Wszystkie swoje życiowe zadania traktują bardzo poważnie. Pragną władzy i zaszczytów, a w dążeniu do celu nie zawsze postepują uczciwie. Ich życiorysy bywają czasem interesujące. Imponują energią, przebojowością, inteligencją, odwagą. Mars kojarzy się również z agresywnością, okrucieństwem, przemocą. Kiedy Mars jest widoczny na niebie, grożą nam wojny i nieszczęścia.
Przyporządkowany mu jest:
Kolor - czerwony
Żywioł - ogień
Dzień - wtorek


Jowisz

Jowisz, piąta planeta od Słońca, jest pierwszą z czterech gazowych planet-olbrzymów. Ma największe rozmiary i masę wśród planet Układu Słonecznego: jego objętość jest 1300 razy większa od objętości Ziemi, a masa przewyższa dwuipółkrotnie łączną masę pozostałych planet. Chmury Jowisza składają się głównie z wodoru i helu. Wnętrze planety zaczyna się na głębokości 1000 km, gdzie wodór przechodzi w stan ciekły. Jeszcze głębiej tworzy się wodór metaliczny. W centrum Jowisza znajduje się jądro o temperaturze około 35000 oC. Najbardziej znany obiekt na tarczy Jowisza, Wielka Czerwona Plama, okazała się ostatecznie olbrzymim wirem w atmosferze planety, wznoszącym się kilka kilometrów ponad najwyższą warstwę chmur. Jowisz posiada co najmniej 16 księżyców.
Jowisz to wielka pomyślność, ekspresja, samorealizacja, sukces. Planeta ta obdarza swoich podopiecznych intuicją, inteligencją, sprytem życiowym. Pod jej opieką rodzą się utalentowane jednostki o bogatym wnętrzu, wrażliwe na piękno i przyrodę. Mają w sobie wiele optymizmu i radości. Są dobrymi abstrakcjonistami, jak i realistami. Odnoszą duże sukcesy na niwie zawodowej. Prace ich cechuje logika i porządek. Urok osobisty sprawia, że cieszą się dużym powodzeniem. Mają więcej przyjaciół niż wrogów. Cechuje ich obiektywizm i duża odwaga cywilna. Często jednak zdarza się im powiedzieć "prawdę prosto w oczy" i ściągają na siebie kłopoty. Nie ugną się przed żadnym autorytetem. Cenią sobie swobodę i niezależność.
Przyporządkowano mu :
Kolor - biały
Żywioł - ogień<> Dzień - środa


Saturn

Saturn jest szóstą planetą od Słońca, drugą z czterech gazowych planet-olbrzymów. Posiada co najmniej 18 księżyców i imponujący układ pierścieni. Pierścienie znajdują się wewnątrz tzw. granicy Roche'a. W obszarze tym nie mogą się znajdować żadne ciała o znacznych rozmiarach, ponieważ zostałyby rozerwane siłami przypływowymi planety. Największe fragmenty pierścieni mają rozmiary najwyżej 10 m, zaś grubość pierścieni nie przekracza 10 km. Bardzo szybka, podobnie jak u innych planet tej grupy, rotacja Saturna powoduje wybrzuszenie obszarów równikowych oraz ułożenie rozmytych żółtawych chmur w poziome, równolegle do równika pasma. Saturn to jedyna planeta o średniej gęstości mniejszej od gęstości wody. Z tego powodu jego masa nie przekracza jednej trzeciej masy Jowisza, mimo iż średnice obu planet niewiele się różnią.
Saturn patronuje rzeczom trwałym i ich ustanawianiu. Obdarza swoich podopiecznych wielką ambicją, dyscypliną, dużą wyobraźnią, idealizmem i oryginalnymi pomysłami. Kochają oni stabilizacje i dostatek. Saturn odpowiada również za takie ich cechy jak: wierność, punktualność, sumienność, skrupulatność. Mają silnie rozwinięte poczucie indywidualności i niezależności. Bywają niezwykle uduchowieni. Nie lubią, kiedy ktoś wtrąca się w ich prywatne sprawy. Niekiedy bywają oschli, cyniczni, chłodni, posiadają kompleksy. Brak im siły przebicia, bojowości i spontaniczności. Zaskakują czasami nietypowym zachowaniem. Działając dotąd logicznie i racjonalnie, zaczynają burzyć dotychczasowy ład i porządek. Saturn odpowiedzialny jest również za nieszczęścia.
Przyporządkowano mu :
Kolor - turkus
Żywioł - ziemia
Kierunek - środek
Dzień - środa


Uran

Uran, siódma planeta od Słońca, jest trzecią z czterech gazowych planet-olbrzymów. Jej kamienne jądro otacza płaszcz gazowo-lodowy. Wokół płaszcza rozciąga się atmosfera zawierająca metan, który nadaje Uranowi niebiesko-zieloną barwę. Ze względu na usytuowanie planety w zewnętrznych rejonach Układu Słonecznego, temperatura górnej powierzchni chmur wynosi zaledwie -210 oC. Uran posiada 15 księżyców i układ pierścieni, ale na samej planecie nie dostrzeżono nic godnego uwagi. Sonda Voyager 2, przelatując obok Urana w 1986 roku, sfotografowała tylko kilka chmur metanowych. Najdziwniejszy jest natomiast charakter ruch wirowego planety. Ponieważ kąt nachylenia równika Urana do płaszczyzny orbity wynosi 98o, więc glob ten jak gdyby "toczy" się po swojej orbicie. Wiąże się z tym także szczególny sposób zmiany pór roku.
Uran planeta symbolizująca wolność i niezależność. Swoim podopiecznym daje dużą wyobraźnię, talenty do nauki języków obcych, intuicję. Osoby podlegające jego wpływom lubią niezależność, tolerancję, oryginalność i postępowość. Cechy negatywne to niestabilność, nieobliczalność, chaotyczność myślenia, fanatyzm. Uran sprawia że jego podopieczny zdolny jest do czynów gwałtownych, nieprzyjemnych. Niekiedy jest to zachowanie wręcz szokujące. Przejawia również dużą agresję, chęć przewodzenia oraz nietolerancję. Zawsze spogląda w przeszłość, nigdy nie zapomina. Uran odpowiedzialny jest również za wszelkie gwałtowne zmiany na Ziemi. Krwawe rewolucje polityczne, kulturowe. Zmiany zachodzą również u osób mających ten znak w horoskopie. Kocha wolność i niezależność, często zmienia zawody próbując szcześcia, gdzie indziej. Urodzeni pod silnym wpływem planety w życiu osiągają duże sukcesy.
Podporządkowano mu:
Kolor - fiolet
Żywioł - powietrze
Dzień - wtorek


Neptun

Neptun jest ósmą planetą od Słońca, czwartą z gazowych planet-olbrzymów. Wielkością i budową przypomina swego sąsiada - Urana. Masa Neptuna jest 17,25 razy większa od masy Ziemi. Jaskrawo błękitny kolor jego atmosfery pochodzi od metanu. Na Neptunie wieją najszybsze wichry Układu Słonecznego - ich prędkość dochodzi do 2200 km/godz. W warstwie chmur występuje kilka formacji, z których najwyraźniejsza jest Wielka Ciemna Plama, olbrzymi huragan wielkości Ziemi. Pod pokrywą chmur znajduje się płaszcz lodowo-gazowy oraz niewielkie skalne jądro. Neptun ma 8 znanych księżyców, z których 7 to ciała bardzo drobne.
Neptun obdarza swoich podopiecznych wielką fantazją, bogatym wnętrzem, dużą wyobraźnią, wybitnymi talentami artystycznymi w wielu dziedzinach. Mają oni duże zdolności do nauki. W życiu kierują się intuicją i podświadomością. Są bardzo wrażliwi na niesprawiedliwość i cierpienie. Chcieliby walczyć i naprawiać świat. Neptun również sprawia że, w ich naturze jest wiele sprzeczności i wahań. Ich stan psychiczny przechodzi z jednej skrajności w drugą. Przeżywają rozterki, niepokoje i niepewność. Są zagubieni i nie przystosowani do życia, śniący na jawie. Neptun jest sprawcą pomieszanych myśli, zamętu, mylenia rzeczy realnych z fikcją. Czyni z ludzi wizjonerów i nawiedzonych. Silny Neptun przeszkadza w karierze.
Podporządkowano mu:
Kolor - srebro
Żywioł - woda
Dzień - sobota


Słońce

Słońce jest naszą najbliższą gwiazdą, która jest centrum naszego Układu. Planety krążą wokół niego po eliptycznych orbitach. Maksymalna temperatura na Słońcu osiąga +6000°C, a minimalna +3870°C. Temperatura jądra wynosi aż +15mln°C. Słońce powstało około 4,6 miliarda lat temu. Uczeni sądzą, że powstało ono z wirującej chmury gazów i pyłów. W obrębie Galaktyki istnieje wiele takich chmur, zwanych mgławicami. We wnętrzu Słońca bez przerwy zachodzą reakcje jądrowe, których głównym składnikiem Słońca jest wodór. Składa się ono z czterech warstw. Zewnętrzna, rozżarzona warstwa, nosi nazwę korony słonecznej. Można ją oglądać podczas zaćmienia Słońca, kiedy Księżyc znajduje się między nim a Ziemią. Kolejną warstwę, tworzącą wraz z koroną atmosferę słoneczną, nazywamy chromosferą. Zachodzą w niej erupcje, a największe z nich noszą nazwę proturberancji. Właściwą powierzchnię Słońca nazywamy fotosferą. Poniżej niej znajduje się jądro, w którym powstaje światło i ciepło. Słońce nie spala się, tylko produkuje energię cieplną i świetlną. Kiedy dwa atomy wodoru się ze sobą łączą dając hel, powstaje mała część materii, która przesuwa się w kierunku powierzchni Słońca i jest tam uwalniana w postaci światła i ciepła. W ten sposób Słońce traci część swojej masy. Słońce ma czasami ciemne plamy na swej powierzchni - plamy słoneczne. Pojawiają się one zwykle w skupiskach i mogą trwać od kilku godzin do kilku miesięcy. Przy kilkudniowej obserwacji widoczne jest przesuwanie się plam na tarczy słonecznej. Dzieje się tak, ponieważ Słońce obraca się wokół swej osi, co trwa miesiąc.




Księżyce planet


Wokół wielu planet krążą księżyce, podobnie jak nasz księżyc krąży wokół Ziemi. Niektóre planety mają bardzo wiele księżyców. Nie wszystkie planety mają księżyce : Merkury i Wenus są ich przykładami.
Ziemia - ma jeden księżyc nazwany po prostu Księżycem i o nim wiemy najwięcej.
Mars - posiada aż dwa księżyce wcale nie podobne do naszego satelity. Są to:
*Deimos - jego średnica w najszerszym miejscu wynosi 15 kilometrów. *Fobos - o średnicy 28 kilometrów. Na jego powierzchni znajduje się duży krater o średnicy 5 kilometrów.
Jowisz - do tej pory naukowcy odkryli 16 księżyców. Są to między innymi:
*Europa - w głębokim oceanie pod warstwą lodu mogą istnieć prymitywne formy życia. Naukowcy sądzą, że właśnie na księżycach Jowisza mamy największą szansę znalezienie jego przejawów.
*Kalisto - księżyc ten jest wielką kulą brudnego lodu. Jego powierzchnię pokrywają setki kraterów, co upodabnia ją do powierzchni ziemskiego księżyca.
*Io - na tym księżycu występują liczne wulkany wyrzucające siarkę na jego powierzchnię.
*Ganimedes - jest największym księżycem w całym układzie słonecznym.
Saturn - posiada 18 księżyców. Są to między innymi:
*Mimas - o średnicy 390 km, cały pokryty kraterami. Uderzenie, które wytworzyło największy krater, prawie zniszczyło ten księżyc. Mimas jest czasem nazywany "Gwiazdą Śmierci".
*Enceladus - nieco większy od Mimasa o znacznie gładszej powierzchni. Większość jego kraterów pokryta jest lodem.
*Tetyda - księżyc o dużych i długich dolinach. Najdłuższa z nich, Itaka, ciągnie się przez dwa tysiące kilometrów. Największy z kraterów, Odyseusz, ma średnicę 400 kilometrów.
*Tytan - największy księżyc Saturna o gęstej atmosferze. Jest większy od Merkurego. Niektórzy naukowcy przypuszczają, że na Tytanie istnieje życie.
Uran - posiada co najmniej 15 księżyców. Oto niektóre z nich:
*Ariel - ciemny i pokryty kraterami.
*Umbriel - podobny do Ariela, ale trochę większy.
*Tytania - występują na niej długie i głębokie doliny.
*Oberon - posiada liczne kratery.
*Miranda - niewielka kula lodowa o średnicy zaledwie 480 km.

Neptun - posiada osiem księżyców. Największym z nich jest Tryton - księżyc o rozmiarach przewyższających Plutona. Jego powierzchnia jest przeważnie jasna i gładka. Występują na niej ciemne smugi, a także wokół jego bieguna południowego - różowy lód.

Tak więc księżyce bywają rozmaite. Niektóre są skaliste. Wnętrza innych zawierają oprócz skał także ciecz i lód. Na wielu, tak jak na naszym Księżycu występują kratery, góry i doliny. O niektórych nie wiemy prawie nic, gdyż nie zostały one dokładnie sfotografowane.






Przydatne eliksiry



Wywar Dekompresyjny - przywraca naturalna wielkość części ciała spryskanych Eliksirem rozdymającym.

Eliksir Życia - eliksir pozwalający długo żyć dzięki niemu. Kamień filozoficzny pozwalał na nieśmiertelne życie.

Eliksir Bujnego Owłosienia - eliksir powodujący przyrost włosów. Przyrost włosów polegał na tym ile się wzięło tego eliksiru.

Eliksir Prawdy-Veritaserum - wystarczy kilka kropel a osoba, która go zażyła wyjawi swoje najskrytsze sekrety. Używać można go tylko przy zachowaniu ściśle ustalonych zasad. Przezroczysty, bezwonny.

Szkiele-Wzro - eliksir używany przez magiczna służbę zdrowia. Sprawia, że utracone kości odrastają.

Eliksir Felix Felcis - Ten eliksir powoduje, ze przez 24 godziny masz szczęście, czyli np. masz dobre oceny, znajdujesz karty czarodziejów na korytarzu itp. (bardzo przydatny na egzaminach)!!

Eliksir Słodkiego Snu - przydaje się, kiedy nie możemy zasnąć; Składniki: sok z pijawek, 20 kolców jeżozwierza, suszona pokrzywa, oko żaby. Niżej Sposób Sporządzenia.

Eliksir Zapomnienia - przydaje się, kiedy nie umiemy jeszcze rzucać zaklęcia zapomnienia Obliviate! (Na wścibskich mugoli); Składniki: nalewka z piołunu, pająk, żabi mózg, bezoar, suszony kwiat dyptamu.

Eliksir Niewidzialności - nazwa chyba mówi sama za siebie, eliksir działa przez jedna godzinę; Składniki: krew żaby, sproszkowany róg dwurozca, kręgosłup skorpeny, korzeń Asfodelusa.

Eliksir Powodujący Rozpacz - każdy, kto wypije ten eliksir pogrąża się w rozpaczy i nieustannie myśli o śmierci, aż do wypicia antidotum. Składniki: kły węża, róg dwurożca, śledziona szczura, korzeń imbiru.

Eliksir Zmieniający Kolor Włosów - każdemu, kto go wypije zmienia kolor włosów z naturalnej barwy na barwę, o której pomyślimy. Składniki: włos z głowy, rogate ślimaki, żabi skrzek, skarabeusze, muchy siatkoskrzydłe.

Eliksir Rosnący - powiększa daną rzecz kilkukrotnie (np. dwukrotnie ; dwie krople). Składniki: kolce jeżozwierza, oczy diabła morskiego, korzenie imbiru, beozar.

Eliksir Rozśmieszający - powoduje śmiech u każdego człowieka. Składniki: utłuczone skarabeusze, korzeń imbiru, żółć pancernika.

Eliksir Kurczący - eliksir powodujący kurczenie się ludzi i zwierząt. Składniki: rogate ślimaki, róg dwurożca, dżdżownice, śledziona szczura, żółć pancernika.

Wiecej przydatnych eliksirów można znaleźć TU.