SZKOŁA MAGII I CZARODZIEJSTWA





Klątwy dnia codziennego








Wydawca: Ministerstwo Magii, Wydział Ksiąg Magicznych, 2007 Londyn











Spis treści



Wstęp

Czarna magia

Różdżki

Insygnia Śmierci

Zaklęcia czarnomagiczne

Klątwy

Ważne postacie czarnomagiczne XX wieku

Sławne pojedynki czarnomagiczne

Czarny Pan i jego sprzymierzeńcy

Ofiary Czarnego Pana i jego popleczników







Wstęp



    Podręcznik ten został opracowany na czas trwania LKM. Będziecie z niego czerpać wiedzę o czarnej magii, z którą stykniecie się na lekcjach "Klątw dnia codziennego".






Czarna magia



    Czarną Magią nazywamy ten rodzaj Magii, który służy czynieniu zła. Czarną magią posługują się głownie czarnoksiężnicy. Wiele osób dzieli czarną magię na dwie kategorie. Pierwsza wiąże się ściśle z chrześcijańskim wyobrażeniem diabła i polega na sprzedaniu mu swej nieśmiertelnej duszy w zamian za określone korzyści materialne. Druga kategoria czarnej magii traktuje demony jako coś na kształt upersonifikowanych żywiołów czy sił natury, przed którymi trzeba się zabezpieczyć i uznać je, po czym można nimi kierować na swój użytek. Zły czy dobry? To zależy głównie od samego operatora. Jeśli zna on właściwe Słowa czy Imiona Potęgi, może tymi demonami posługiwać się i kierować, choćby wbrew ich woli i w sposób niezależny od ich własnej natury. Również do czarnej magii zaliczano wszystko, co wyrządza szkodę lub cierpienie, okalecza i niszczy. By zostać czarownikiem nie wystarczy umieć posługiwać się różdżką. Ważnym elementem Czarnej Magii od wieków było porozumienie między istotami takimi jak: wampiry, trolle, olbrzymy a czarnoksiężnikami. Wielu czarnoksiężników z powodzeniem zdobywało zaufanie olbrzymów gdyż istoty te o małym rozumku zgadzały się na wszystkie warunki w zamian za jedzenie. Tak, więc łatwo było ich mieć za sprzymierzeńców. Dzięki temu wielu czarnoksiężników poprowadziło powstania oraz ciemne ery czarodziejstwa.






Różdżki



    Różdżki to podstawowe atrybuty każdego czarodzieja. Służą do stosowania różnych zaklęć. Wykonywane są z drewna z dodatkiem elementu magicznego. Różdżki same wybierają sobie właścicieli. Jeśli zostaną uszkodzone lub złamane nie mogą być już używane gdyż wyrządzają wówczas więcej szkód niż dobra. Złamana lub uszkodzona różdżka nie może zostać naprawiona.

    Parametry różdżek:

    Drewno, z którego różdżka może zostać wykonana:
    - Brzoza
    - Cis
    - Jesion
    - Dąb
    - Grab
    - Drewno różane
    - Heban
    - Klon
    - Ostrokrzew
    - Mahoń
    - Wierzba

    Długość (dane w centymetrach):
    -18 cm
    -21,5 cm
    -23 cm
    -24 cm
    -26 cm
    -28 cm
    -31 cm
    -34,5 cm
    -40,5 cm

    Usztywnienie:
    - Bardzo Sztywna
    - Sztywna
    - Normalna
    - Giętka
    - Bardzo Giętka

    Rdzeń:
    - Serce Smoka
    - Pióro Feniksa
    - Włos z głowy Wili
    - Włos z ogona albo grzywy Jednorożca






Insygnia Śmierci



    Insygnia Śmierci trzy przedmioty opisane w legendzie Opowieść o Trzech Braciach ze zbioru Baśnie barda Beedle'a. Według niej zostały one podarowane przez Śmierć trzem braciom Peverell. Były częścią planu Śmierci, który chciał śmierci każdego, kto chciał przejść przez most - on sam nie pozwalał przejść przez most, w wyniku tego ludzie próbowali przepłynąć rzekę, co kończyło się tragicznie. Jednakże, kiedy braciom Peverell udaje się pokonać rzekę, Śmierć daje im w prezencie tzw. Insygnia Śmierci, co miało na celu sprowadzić na nich szybszą śmierć. I tak oto zabrał brata Antiocha, właściciela Czarnej Różdżki, który został zamordowany, a następnie brata Cadmusa, który popełnił samobójstwo nie mogąc znieść tego, że nie może przywrócić swojej ukochanej do świata żywych. Najpóźniej zabrał Ignotusa, który w razie niebezpieczeństwa ukrywał się pod peleryną-niewidką. Po tym, jak "ostatni brat i Śmierć poszli ze sobą razem jak równi z równym" Insygnia Śmierci zaginęły.

    Insygnia Śmierci to:

     

    I. Czarna Różdżka


    Czarna Różdżka to podarowana najstarszemu bratu Antiochowi różdżka o niezwykłej mocy. Różdżka ta pojawia się w historii pod wieloma nazwami, m.in. jako Berło Śmierci czy Różdżka Przeznaczenia. Wykonana z czarnego bzu o rdzeniu z włosa testrala. Aby ją zdobyć, co było marzeniem czarnoksiężników, należy pokonać jej poprzedniego właściciela. Uzasadnia to m.in. morderstwo popełnionym na bracie Antiochowi. W jej posiadanie wchodzi Gregorowicz, wytwórca różdżek. Kradnie mu ją Grindelwald, a następnie przegrywa ją w 1945 w pojedynku z Dumbledorem. W ostatniej książce sagi zdobywa ją Voldemort, wyjmując ją z grobowca Albusa Dumbledore'a. Różdżka jednak nie jest mu w pełni posłuszna, więc myśląc, że jej prawowitym właścicielem jest Severus Snape (zabójca Dumbledore'a), Czarny Pan morduje go. To również nic jednak nie daje gdyż prawowitym właścicielem różdżki był najpierw Draco Malfoy, który rozbroił dyrektora Hogwartu, zanim ten zginął z rąk Snape'a, a później Harry, który pokonał Malfoya. Ostatnimi czynami Czarnej Różdżki było pokonanie Voldemorta i naprawienie przełamanej 11-calowej różdżki z ostrokrzewu o rdzeniu z pióra feniksa - różdżki Harry'ego Pottera. Po wszystkich tych wydarzeniach Harry ponownie włożył różdżkę do grobowca Albusa Dumbledore'a.
     


    II. Kamień Wskrzeszenia


    Kamień wskrzeszenia to podarowany Cadmusowi kamień umożliwiający wskrzeszanie zmarłych, którzy jednak - mimo tego - należą do innego świata. W 7. tomie powieści Harry przywraca do życia rodziców, Lupina i Syriusza i rozmawia z nimi o śmierci. Następnie znikają obiecując, że będą towarzyszyć Harry'emu do końca. Wiadomo też, że Cadmus wskrzesił narzeczoną, która zmarła mu tuż przed ślubem. Jednakże Cadmus nie umiał pogodzić się z tym, że jego ukochana nie powróci do świata żywych, tak, więc popełnił samobójstwo. Ukryty został w pierścieniu Marvola, który został skradziony przez młodego Riddle. Nieświadomy jego mocy i znaczenia Riddle zamienił go jednak w horkruksa. Później w jego posiadanie wszedł Dumbledore, ukrył go w złotym zniczu i zapisał Harry'emu w testamencie. Harry zgubił pierścień w Zakazanym Lesie w czasie ostatecznej bitwy o Hogwartu.
     


    III. Pelerynka-niewidka


    Została podarowana najmłodszemu bratu Ignotusowi, przodkowi Potterów. Przekazywana jest od wieków z ojca na syna; Harry Potter odziedziczył ją po swoim ojcu. Dumbledore pożyczył ją od Jamesa Pottera kilka dni przed jego śmiercią w celu zbadania jej, a gdy Harry rozpoczął naukę w Hogwarcie, oddał mu ją anonimowo. Mimo iż na świecie było wiele peleryn zapewniających niewidzialność, jednak ta jedyna była niezniszczalna, nie działały na nią żadne zaklęcia (w 7 tomie, HP kiedy Harry wraz z przyjaciółmi teleportują się do Hogsmeade a śmierciożercy wypowiadają zaklęcie "Accio" peleryna nie reaguje) i nie starzała się z wiekiem (nie traciła właściwości tak jak zwykłe, z włosów demimozy).


    Zdobywca wszystkich trzech Insygniów zostaje "Panem Śmierci", dlatego tak wiele osób poszukiwało choćby cienia dowodu, że legenda jest prawdziwa, a przedmioty istnieją naprawdę. Należeli do nich m.in. młodzi Dumbledore i Grindelwald, którzy w młodości fantazjowali o odnalezieniu Insygniów. W ostatniej części Harry posiada kolejno wszystkie trzy insygnia, lecz rezygnuje z posiadania Czarnej Różdżki - ukrywa ją w grobie Dumbledore'a w zamiarze nie zostania nigdy pokonanym, a także gubi Kamień Wskrzeszenia i postanawia go nie szukać. Gdyby Harry zmarł nie będąc pokonanym przez kogokolwiek, moc Czarnej Różdżki by wygasła. Kamień został zgubiony przez Harry'ego w lesie, w którym ugodziło go zaklęcie "Avada Kedavra", nie jest dokładnie określone, co dzieje się z nim dalej i Harry nie ma zamiaru go szukać. Peleryna Niewidka oczywiście zostaje w jego rękach i najprawdopodobniej odziedzicza ją po nim Albus Severus Potter. Symbol Insygniów poznajemy po raz pierwszy w rozdziale "Wesele" 7. tomu - ma go na szyi (w formie wisiorka) Ksenofilius Lovegood. Wiktor Krum mówi Harry'emu, że to znak Grindelwalda. Potem dowiadujemy się, że Grindelwald chciał zdobyć Insygnia, więc wyżłobił ten znak na ścianie Durmstrangu.






Zaklęcia czarnomagiczne



    Zaklęcia niewybaczalne:

    CRUCIATUS (CRUCIO) - to zaklęcie zadające ból, zakazana klątwa, Cruciatusa, która zadaje ból krzyżowy, nazwa tego zaklęcia oznacza po łacińsku torturować.

    IMPERIUM (IMPERIO) - daje rzucającemu zaklęcie totalną kontrolę nad ofiarą. Jest bardzo skuteczne, gdyż ofiara robi wszystko, co chce rzucający zaklęcie.

    AVADA KEDAVRA - zaklęcie uśmiercające, zakazana klątwa zabijająca (śmierć natychmiastowa), "wymaga potężnej mocy magicznej", za użycie tego zaklęcia grozi dożywocie w Azkabanie. Nie ma żadnego przeciwzaklęcia, aby przeżyć atak tej klątwy. Jedynym wyjątkiem jest Harry Potter.

    Za rzucenie zaklęcia niewybaczalnego grozi kara dożywocia w Azkabanie.

    Zaklęcia czarnomagiczne:

    Finite incantatem - zaklęcie niwelujące działanie innych zaklęć (to samo, co neutralizacja).
    Ferula - zaklęcie unieruchamiające i bandażujące zranioną nogę, magiczny opatrunek (opatrzenie).
    Paralisys - zaklęcie paraliżu. Nietrwałe działa 3 godziny.
    Plectere crus - zaklęcie "poplątanych nóg Ofiara może sama się wyswobodzić.
    Morsmordre - zaklęcie wyczarowujące znak Czarnego Pana (w przeciągu kilku lat nauki Harrego i jego przyjaciół w Hogwarcie widziane dwukrotnie - podczas MŚ w Quidditchu oraz na Wieży Astronomicznej w noc, w którą zginął Dumbledore.

    Inne zaklęcia:

    Expelliarmus - zaklęcie rozbrajające (znaczy wyrzucać rozbrajać).
    Riddikulus - zaklęcie obezwładniające bogina, zmusza go do zamienienia się w coś zabawnego.
    Impendimento - zaklęcie spowalniające działanie lub inaczej, jest to zaklęcie (a właściwie urok) broniące przed czarną magią.
    None manus - brak rąk, ręce odrastają po 5 dniach.
    Tarantallegra - zmusza do niekontrolowanego tańca
    Rictusempra - zaklęcie rozweselające.
    Mythal - potężne zaklęcie obronne. Tylko to zaklęcie może odbić klątwę
    Protego - zaklęcie tarczy ochronnej
    Locomotor mortis - skleja nogi
    Sectusempra - zaklęcie tnące na odlew przeciwnika
    Jęzlep - przykleja język do podniebienia
    Levicorpus - unosi kostkę ofiary do góry
    Alohomora - zaklęcie otwarcia
    Aperacjum - ukazuje napisy wykonane niewidzialnym atramentem
    Densaugeo - powiększa i wydłuża zęby
    Diffindo - zaklęcie przecinające
    Drętwota - zaklęcie oszałamiające
    Expecto patronum - zaklęcie patronusa używane, aby przepędzić dementorów
    Furnunkulus - zaklęcie owrzodzenia, pokrywa ciał wrzodami
    Lumos - zaklęcie światła
    Obliviate - zaklęcie zapomnienia
    Sonorus - zaklęcie podgłaśniające głos
    Reducie - zaklęcie redukcji
    Relashio - zaklęcie odpędzające druzgotki
    Reparo - zaklęcie naprawiające
    Serpensortia - tworzy węża z dymu wydostającego się z różdżki
    Tarantallegra - pozbawia kogoś kontroli nad nogami
    Muffiato - zaklęcie sprawiające, że nikt nie może cię podsłuchać
    Silencio - zaklęcie uciszenia






Klątwy



    Klątwa - wywodzi się z łaciny. Klątwy nie uśmiercają osoby, raczej w zależności od wypowiedzianych słów pomagają lub szkodzą. Rozciągają się nawet na kilka pokoleń. Trzeba być mocno skupionym, by rzucać klątwę gdyż podchodzi ona lekko pod oklumencję.

    Różnica pomiędzy klątwą, a zaklęciem


    Klątwa jest rzucona przez jedna osobę i tylko przez nie może być zdjęta. Nie ma na nią żadnych przeciwzaklęć i w razie nie ściągnięcia klątwy kończy się ona wraz ze śmiercią osoby, która przeklęła. Klątwa zawsze ma jedna formułę, lecz inne końcówki.

    Rodzaje klątw:

    - Rodzinna - rzucana na całą rodzinę i prześladująca każdego o nazwisku rodziny przeklętej;
    - Osobista - rzucona tylko na jedna osobę;
    - Narodowa - przeklęty zostaje cały naród;
    - Stanowa - przeklinany jest dany stan społeczny;
    - Własna - rzucana na samego siebie w celu ukarania się;
    - klątwa jako kara - za przewinienia rzucana przez ministra magii na tego, kto przekroczył prawo.






Ważne postacie czarnomagiczne XX wieku



    Fiodor Salvalez II Okrutny - przywódca podczas powstania olbrzymów. Poprowadził do zwycięstwa nad krasnoludami najbardziej agresywne olbrzymki europy zachodniej. Używając zaklęć niewybaczalnych uśmiercił oraz zmusił do poddania się wielu krasnoludów z ziem Sawiryjskich.

    Trauma Szurman - czarownica ta wraz z grupą elfów z Glandez zajęła zamek Henkwart oraz torturowała zakładników zaklęciem niewybaczalnym "Cruciatus". Została zamknięta w Azkabanie na dożywocie.

    Frodo Eternit - wynalazca wielu eliksirów czarnomagicznych np.: Odpadanie kończyn i zanik kości, oraz antidotum na nie. Nagrodzony magiczną nagrodą w roku 1924.

    Bartosz Igielnik - uznany za najwybitniejszego znawcę czarnej magii XX w. M.in. pokonał Wampiry z Rumunii, uśmiercił upiora z Komodo.

    Severus Snape - młody czarodziej, tworzący wiele własnych zaklęć, mistrz czarnej magii oraz eliksirów. Zamordowany przez węża Nagini, na rozkaz jego pana, Lorda Voldemorta.

    Albus Dumbledore - uznany za jednego z wybitniejszych pogromców czarnej magii, dyrektor Hogwartu. Pokonał złego czarnoksiężnika Grindewalda w 1945 roku, wielokrotnie pokrzyżował plany i spiski Voldemorta. Zamordowany w swej szkole przez nauczyciela eliksirów, Severusa Snape'a.

    Lord Voldemort - właściwie Tom Marvolo Riddle, najpotężniejszy czarnoksiężnik XX wieku. Wielokrotny morderca rodzin mugoli i czarodziejów, ginie w Hogwarcie w trakcie bitwy z rąk Harry'ego Pottera.

    Harry James Potter - przez wielu uważany za specjalistę od zwalczania czarnej magii, pogromca legendarnej grozy z komnaty tajemnic, przywódca ruchu oporu wobec Voldemorta po śmierci Albusa Dumbledore'a i zabójca Voldemorta.




 

 

 

Sławne pojedynki czarnomagiczne

 

 

 

1945 - słynny pojedynek Albusa Dumbledore’a z Grindewaldem. Zwyciężył Dumbledore, Grindewald został zamknięty dożywotnio w wieży.

 1981 - równie słynna walka Rodziny Porterów z Lordem Voldemortem. Lily i James Potter giną, Voldemort traci ciało, najmłodszy z Potterów, Harry, wychodzi ze starcia jedynie z blizną na czole.

1991– Quirell opanowany przez Voldemorta i Harry Potter toczą pojedynek o kamień filozoficzny, Voldemort ucieka, Quirell ginie, Potter ląduje w szpitalu.

1995 – walka Voldemorta i Harry’ego Pottera, Voldemort odzyskuje ciało Harry Potter ucieka zabierając ciało kolegi (Cedrika Diggorego) do szkoły.

1996 – Voldemort i Dumbledore walczą w ministerstwie magii, Voldemort ucieka.

1997 – Severus Snape, Draco Malfoy i Albus Dumbledore na wieży północnej Hogwartu. Malfoy rozbraja Dumbledore’a a Snape go zabija.

1998 – jeden z największych pojedynków w dziejach czarodziejów - Harry Potter kontra Lord Voldemort - po wielu godzinach Potter zabija Voldemorta.

 

 

 

 

Czarny Pan i jego sprzymierzeńcy

 

 

 

Tom Marvolo Riddle – urodził się 31 grudnia 1926 roku. Jego matka, Meropa Gaunt, z pochodzenia była czarownicą, ojciec Tom Riddle – mugolem, którego później Tom własnoręcznie zabił. Tak więc sam Voldemort jest czarodziejem półkrwi. Matka Voldemorta, bez pamięci zakochana w Tomie Riddle’u seniorze, podała mu napój miłosny, aby ten zwrócił na nią uwagę. Matka Toma zmarła w godzinę po porodzie w sierocińcu, gdzie Tom wychowywał się aż do momentu wizyty Albusa Dumbledore’a.

 

Dumbledore pełniący wówczas funkcję nauczyciela transmutacji w Hogwarcie przyniósł młodemu czarodziejowi list z propozycją nauki w szkole dla czarodziejów. Voldemort dowiedziawszy się o swym czarodziejskim pochodzeniu zapytał Dumbledore'a, czy to jego ojciec był czarodziejem. Nie był w stanie uwierzyć, że jego matka, która zmarła w tak normalny, mugolski sposób i zostawiła go w mugolskim sierocińcu, mogła być czarownicą, dlatego też wolał myśleć, że to jego ojciec był czarodziejem. Już wtedy miał wstręt do wszystkiego, co pospolite i mugolskie, zwłaszcza do imienia Tom. Według niego to imię było pospolite i nieczarodziejskie.


Już w sierocińcu Riddle zauważył, że może sprawić, aby osobom, które go denerwują, mogły dziać się straszne rzeczy. Był całkowicie przygotowany, aby uwierzyć, że jest, jak sam to określił, wyjątkowy.
Naukę w Hogwarcie rozpoczął w wieku jedenastu lat. Nie wiadomo, kiedy odkrył, że jest potomkiem Salazara Slytherina, jednego z założycieli Hogwartu. Interesował się jednak czarną magią, co umożliwiło mu odkrycie i otworzenie Komnaty Tajemnic w czasie piątego roku nauki. Za jego sprawą spetryfikowanych zostało kilkoro uczniów Hogwartu, a jedna uczennica zginęła. Winą za te wydarzenia niesłusznie obarczono Rubeusa Hagrida, który został za to usunięty ze szkoły. Riddle’owi, który był prefektem i wzorowym uczniem, łatwo było przekonać grono pedagogiczne, że to Hagrid, miłośnik wszelkiego rodzaju bestii, jest odpowiedzialny za ataki. W tym czasie tylko jedna osoba, Albus Dumbledore, nie dała wiary wersji Riddle'a.


W Voldemorcie od dawna wzbierała nienawiść do mugoli za to, że ojciec porzucił rodzinę, po tym gdy dowiedział się, że jego matka była czarownicą. Jeszcze w Hogwarcie zaprojektował sobie nowe nazwisko – Lord Voldemort.


W Hogwarcie, a później po ukończeniu nauki rozpoczął poszukiwanie osób, które poparłyby jego ideę i pomogły mu w wyeliminowaniu mugoli. W niedługim czasie znalazł garstkę popleczników, zwanych później śmierciożercami. Dla światów czarodziejów i mugoli nastały ciężkie czasy – każdego dnia ginęli niewinni mugole, a także czarodzieje, którzy nie chcieli stanąć po stronie Voldemorta. Sam Voldemort wraz ze śmierciożercami wymordował kilka z najstarszych i najzacniejszych czarodziejskich rodów. Był bezkarny, ponieważ nikt nie mógł go pokonać, co więcej psychoza i terror, które wprowadził, powodowały, iż mało kto ośmielał się podnieść na niego rękę.

 

Jedyną osobą, przed którą czuł respekt, był Albus Dumbledore – dyrektor Hogwartu, który już w czasach szkolnej kariery Riddle’a nie darzył go zaufaniem. Gdy sytuacja zaczęła się dramatycznie pogarszać Dumbledore postanowił założyć organizację zwaną Zakonem Feniksa, mającą na celu zwalczanie Voldemorta i śmierciożerców.


Nad każdym domem, w którym śmierciożercy lub sam Voldemort zabił kogoś, pojawiał się Mroczny Znak. Ten sam znak w formie żywego tatuażu znajduje się też na przedramionach zwolenników Voldemorta, jego bolesność oznacza wezwanie śmierciożerców.


Swoją potężną moc utracił niespodziewanie w Halloween 1981 roku. Zabił Lily i Jamesa Potterów, jednakże nie potrafił zabić ich rocznego synka, Harry’ego, którego – jak okazało się po latach – ochroniła matczyna miłość. Śmiercionośne zaklęcie odbiło się od Harry’ego i ugodziło w Voldemorta. Voldemort nie zginął całkowicie dzięki horkruksom, ale została z niego tylko marna część duszy. Długo pozostawał w ukryciu, do czasu, aż jego sługa Glizdogon ze strachu przed przyjaciółmi odnalazł go i pomógł odzyskać mu ciało.


Pierwszy raz spróbował tego dokonać w czerwcu 1992 roku, starając się wykraść Kamień Filozoficzny, który mógł posłużyć do wytworzenia Eliksiru życia, który miał posłużyć Voldemortowi w odzyskaniu ciała. Tak niebezpieczne przedmioty były przekazywane pod pieczę Albusa Dumbledore'a, potężnego czarodzieja, w jednym z najlepiej strzeżonych magicznie miejsc na świecie, czyli Hogwarcie. Wstąpił w ciało Quirinusa Quirrella, któremu udało się pozyskać posadę w Hogwarcie na katedrze obrony przed czarną magią. Przejęciu Kamienia zapobiegł Harry Potter.

 

Kolejna okazja nadarzyła się w czerwcu 1993 roku, gdy za sprawą Ginny Weasley, uczennicy Hogwartu, stopniowo odzyskiwał ciało – Ginny zwierzała się w starym dzienniku Riddle’a ze swoich trosk, ten zaś hipnotyzował ją i powoli wysysał z niej życie. Jego plan nie powiódł się za sprawą Harry’ego Pottera, który zniszczył dziennik, będący, jak się później okazało, zarazem jednym z horkruksów stworzonych przez Voldemorta.

 

Ostatecznie ciało udało mu się odzyskać w 1995 roku, przy pomocy Patera Pettigrewa, jednego z dawnych śmierciożerców. Pettigrew ukrywał się przed czarodziejami, a po zdemaskowaniu odszukał Voldemorta, aby ten go chronił. Voldemort wykorzystał starożytną magię, aby odzyskać ciało. Reaktywowano także Zakon Feniksa, który działał jednak w ukrytym domu, bez akceptacji Ministerstwa Magii, które nie dało wiary temu, że Voldemort powrócił. W ten sposób Voldemort miał rok, aby spokojnie działać, dlatego namówił dementorów, wilkołaki i część olbrzymów żeby działali po jego stronie.


W połowie 1996 roku Voldemort podstępem wysłał Harry'ego do Ministerstwa Magii, aby zdobyć przepowiednię i poznać jej pełną treść. Jednocześnie wysłał tam swoich śmierciożerców. Podczas walki śmierciożerców z Harry’m i jego przyjaciółmi przepowiednia została przez przypadek zniszczona przez Neville’a Longbottoma. Następnie w Ministerstwie pojawił się osobiście Lord Voldemort. Próbował zabić Harry’ego jednak pojawił się Dumbledore. Voldemort walczył z Dumbledore’m, ale został pokonany i uciekł, gdy pojawili się aurorzy i pracownicy Ministerstwa. Wkrótce po tym cały świat czarodziejów zaczął wierzyć w powrót Voldemorta.

 

Kilka dni po walce w Ministerstwie Voldemort wraz ze Śmierciożercami niszczy olbrzymi most, zabijając przy tym mnóstwo mugoli. Ściąga do Anglii prawie wszystkich dementorów co powoduje powstanie mgły na terenie całego kraju. Śmierciożercy wraz z olbrzymami przeprowadzali atak na wioski mugoli. Tymczasem Voldemort zlecił Draconowi Malfoyowi otworzenie śmierciożercom drogi do Hogwartu i zabicie Dumbledore’a co niestety mu się udało. Severus Snape zabił Albusa Dumbledore'a , ale mistrzem bzowej różdżki zostaje Draco Malfoy, który wcześniej rozbroił dyrektora. Jednak wcześniej Dumbledore’owi i Harry’emu udało się odkryć tajemnicę Voldemorta dotyczącą horkruksów, a dyrektor Hogwartu zniczszył jeden z nich – pierścień Marvolo Gaunta.

 

Lord Voldemort zginął w 1998 roku podczas pojedynku z Harry’m. Zaklęcie, które rzucił bzową różdżką miało uderzyć w Harry’ego, ale śmiertelne zaklęcie odbiło się od zaklęcia Expelliarmus wystrzelonego przez prawdziwego pana różdżki, czyli Harry’ego i rykoszetem zabiło Lorda Voldemorta.

 

Dumbledore zasugerował Harry’emu, że Voldemort rozczepił swoją duszę na siedem fragmentów. W siódmej części serii okazuje się, że Harry jest także nieumyślnie stworzonym przez Voldemorta horkruksem, który on sam niszczy pozbawiając się życia.
 

 

 

Horkruksy:

 

 


dziennik Toma Marvolo Riddle'a – powstały w wyniku zabójstwa Jęczącej Marty, zniszczony przez Harry'ego kłem bazyliszka w Komnacie Tajemnic,
pierścień Marvolo Gaunta – powstały w wyniku zabójstwa swego ojca – Toma Riddle'a (seniora), zniszczony przez Dumbledore'a mieczem Gryffindora. Okazał się on potem być Kamieniem Wskrzeszenia – jednym z trzech Insygniów Śmierci.
medalion Salazara Slytherina – powstały w wyniku zabójstwa mugolskiego włóczęgi, zniszczony przez Rona mieczem Gryffindora w Puszczy
czarka Helgi Hufflepuff – powstały w wyniku zabójstwa Chefsiby Smith, zniszczony przez Hermionę kłem bazyliszka w Komnacie Tajemnic,
diadem Roweny Ravenclaw – powstały w wyniku zabójstwa albańskiego rolnika, przypadkowo zniszczony przez Crabba (juniora) zaklęciem Szatańska Pożoga,
wąż Nagini – powstały w wyniku zabójstwa mugolskiego starca, ścięta przez Neville'a Longbottoma mieczem Gryffindora,
Harry Potter – powstały przypadkowo w wyniku zabójstwa Lily Evans, zniszczony nieumyślnie przez Voldemorta.

 

 

 

Sprzymierzeńcy Czarnego Pana:

 

 

 

 - śmierciożercy:

Quirinus Quirrell – nie żyje (ginie w I tomie)
Igor Karkarow – nie żyje (ginie w VI tomie)
Barty Crouch Jr – nie żyje (jego dusza zostaje wyssana przez dementora w IV tomie)
Peter Pettigrew – nie żyje (zabiła go replika dłoni w VII tomie)
Lucjusz Malfoy
Draco Malfoy
Crabbe senior
Goyle senior

Bellatrix Lestrange – nie żyje (ginie w VII tomie z ręki Molly Weasley)
Rodolphus Lestrange
Rabastan Lestrange
Gibbon
– nie żyje (pomocnik Severusa Snape'a, ginie w VI tomie)
Regulus Black - nie żyje (ginie zabity przez inferiusy podczas wykradnięcia horkruksa)
Walden Macnair – nie żyje (ginie w VII tomie z ręki Rubeusa Hagrida)
Evan Rosier – zginął w potyczce z aurorem Alastorem "Szalonookim" Moodym
Augustus Rookwood – nie żyje (ginie w VII tomie z ręki Percy'ego Weasleya, który chciał pomścić brata Freda)
Antonin Dołohow – nie żyje (ginie w VII tomie z ręki Filiusa Flitwicka)
Avery
Nott  
Mulciber
Travers
- pomógł zamordować McKinnonów i torturował Ksenofiliusa Lovegooda.
Jancor - uczestniczył w bitwie w Departamencie Tajemnic.
Jugson - uczestniczył w bitwie w Departamencie Tajemnic.
Wilkes – nie żyje (zginął po upadku Voldemrta)
Selwyn – zginął w potyczce z aurorami (w VII tomie
Arnold Yaxley - rzucił na Piusa Thicknesse'a klątwę Imperius.
Thorfinn Rowle - zaatakował Harry'ego, Rona i Hermionę na Tottenham Court Road.
Alecto Carrow – nowy nauczyciel mugoloznawstwa Carrow VII tomie, siostra Amycus
Amycus Carrow - nowy nauczyciel obrony przed czarną magią w VII tomie, brat Alecto

 

- wilkołaki:

Fenrir Greyback –jest sprzymierzeńcem Voldemorta, jednak nie śmierciożercą, ponieważ nie posiada mrocznego znaku na ręce.

 

- olbrzymy:

Golgomat - olbrzym, jest sprzymierzeńcem Voldemorta, zabił swojego przyjaciela Karkusa, który tak jak on był przywódcą olbrzymów.

 

- dementorzy

- inferiusy

- węże:


Bazyliszek - olbrzymi wąż, zabity przez
Harry'ego Pottera mieczem Gryffindora.

Nagini – zabita przez Neville'a Longbottoma mieczem Gryffindora.

 

 


 

 

 

Ofiary Czarnego Pana i jego popleczników

 

 

 

Uczennica Hogwartu, której duch znany jest jako Jęcząca Marta – zamordowana w toalecie przez Bazyliszka kierowanego przez Voldemorta.


Tom Riddle Senior wraz z rodzicami – mugolscy krewni Voldemorta zamordowani przez niego w swym domu w wiosce Little Hangleton; do morderstwa przyznał się niewinny Morfin Gaunt, prawdopodobnie morderca użył jego różdżki i od razu zmodyfikował mu pamięć.


Chefsiba Smith – zamordowana dla pozyskania należących do niej medalionu Salazara Slytherina i czarki należącej do Helgi Hufflepuff,


James Potter – zginął przed upadkiem Voldemorta, broniąc żony i syna.


Lily Potter – zginęła przed upadkiem Voldemorta, broniąc swego syna Harry'ego.


Frank Bryce – mugolski dozorca zabity przez Lorda Voldemorta,


Bartemiusz Crouch – zabity przez swego jedynego syna Barty'ego Croucha Juniora pod postacią Szalonookiego Alastora Moody'ego,


Cedrik Diggory – zabity na cmentarzu przy Little Hangleton przez Petera Pettigrew z użyciem różdżki Voldemorta,


Regulus Arctiurus Black– zabity przez Inferiusy w jaskini, w której Lord Voldemort schował medalion Salazara Slytherina. Podłożył kopię medalionu z krótką notką wyjaśniającą i rozkazał Stworkowi powrót do domu, na Grimmauld Place 12 i zniszczenie horkruksa, a także nie mówienie o jego losie nikomu z rodziny. Jego starszy brat sądził, że zabił go któryś ze Śmierciożerców, gdy Regulus przestraszył się tego co widział służąc Voldemortowi.


Berta Jorkins – była torturowana, a potem zabita przez Lorda Voldemorta lub Glizdogona na rozkaz Czarnego Pana.

 


Broderick Bode – zabity przez diabelskie sidła podczas pobytu w szpitalu św. Munga, do szpitala trafił z powodu próby kradzieży przepowiedni dotyczącej Harry’ego Pottera z Departamentu Tajemnic w Ministerstwie Magii, działał pod wpływem klątwy Imperius Lucjusza Malfoya,


Syriusz Black – ginie w czasie pojedynku z Bellatrix Lestrange, wpadając za łuk śmierci, od zaklęcia Expelliarmus. Nie odzyskano jego ciała, które wpadło za zasłonę w Sali Śmierci Departamentu Tajemnic.


Amelia Bones – Szefowa Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów. Podobno osobiście została zamordowana przez Voldemorta,


Edgar Bones – zamordowany z całą rodziną,


Emmelina Vance (pracowała dla Zakonu Feniksa),


Marlena McKinnon – zamordowana 2 tygodnie po wstąpieniu do Zakonu Feniksa,


Benio Fenwick – znaleziono tylko szczątki,


Caradoc Dearborn – zaginął 6 miesięcy po wstąpieniu do Zakonu,


Gideon i Fabian Prewett – zabici przez Antonina Dołohova,


Dorcas Meadowes – członkini Zakonu zabita przez Voldemorta osobiście. Voldemort uważał, że jest dla niego zagrożeniem.


Igor Karkarow – Dyrektor Szkoły Durmstrang


Charity Burbage – nauczycielka mugoloznawstwa. Została zabita przez Voldemorta na początku VII tomu.


Alastor Moody – członek Zakonu Feniksa, ginie w tomie siódmym podczas eskortowania Harry’ego Pottera w bezpieczne miejsce.


Rufus Scrimgeour – zabity w siódmym tomie za nieujawnieni miejsca pobytu Pottera


kobieta i jej dzieci - zamordowani przez Voldemorta podczas poszukiwania Gregorowicza.


Gregorowicz – zabity przez Voldemorta po przesłuchaniu


Ted Tonks – zabity za swe pochodzenie.


Zgredek – Zabity nożem przez Bellatriks Lestrange.


Remus Lupin – Zabity podczas bitwy o Hogwart.


Nimfadora Tonks – Zginęła podczas bitwy o Hogwart.


Fred Weasley – Zabity podczas bitwy o Hogwart.


Colin Creevey – Zabity podczas bitwy o Hogwart.


Severus Snape – Zabity przez węża Nagini z rozkazu Voldemorta w celu zdobycia bzowej różdżki, której naprawdę nie posiadał.
Poza nimi podczas bitwy o Hogwart poplecznicy Voldemorta zabijają również ok. 50 uczniów. Ich nazwiska nie zostały jednak zdradzone przez autorkę.


 

 

  © Bartek Knowles

HTML by PrituŚ i Danio *.*

Kopiowanie itp. podlega postępowaniu karnemu